TINITIGAN ako ni Levi nang matagal bago dahan-dahang lumakad palapit sa kusina, habang ang mga mata niya ay nakatutok sa kumukulong adobo sa ibabaw ng kalan.
Nakatayo lamang si Levi habang pinagmamasdan ang kumukulong adobo sa kawali. Ang mga asul-berdeng mata niya ay lumipat mula sa pagkain patungo sa mukha kong may bahid pa rin ng pagod mula sa puyat kagabi. Halata sa kaniyang ekspresyon ang pagtataka, ngunit gaya ng dati, mabilis niyang itinarak ang kaniyang malamig at pormal na maskara upang hindi mahalata ang kaniyang reaksiyon.
“Hindi ko alam na marunong kang magluto ng ganyan,” pormal niyang pahayag habang dahan-dahang tinatanggal ang suot na suit jacket at inilalagay ito sa sandalan ng malapit na silya. “Akala ko ang tanging kaya mong lutuin ay mga instant noodles at de-latang pa
