NANG sumapit ang alas-sais ng gabi, bitbit ang isang brown envelope na naglalaman ng mga dokumento, nagpasya na akong magtungo sa BGC. Habang papalapit ako sa gusali at sumasakay sa pribadong elevator paakyat sa penthouse, ang t***k ng puso ko ay parang tambol na nagwawala sa loob ng dibdib ko. Pilit kong kinakalma ang sarili ko, sinasabi sa sarili ko na maging propesyonal, huwag magpadalos-dalos, at ibigay lang ang papel nang tahimik.
Pagbukas ng pinto ng penthouse, sinalubong ako ng karaniwang malamig at tahimik na atmospera. Walang tao sa sala, ngunit ang ilaw sa executive desk ay nakabukas. Si Levi ay naroon, suot ang isang itim na polo shirt na bahagyang nakabukas ang mga butones sa leeg, seryosong nagbabasa ng ilang papeles habang hawak ang isang tasa ng itim na kape.
Dahan-dahan a
