"So bakit niyo sinasabi sa akin ngayon. Wag niyong sabihin na naniniwala na naman kayo sa kasinungalingan ng lalake nayun. Ninang wag na tayong makisawsaw kung ano man ang problema nila. Wala kamo tayong pakealam kung ano man ang totoong nangyari sa buhay nila. Ninang." Sabi ko Saka ako nagexcuse sa kanila at umakyat ako sa kwarto ko. Pagkasara ko ng pintuan tuluyan ng tumulo ang luha ko.
"Ano ang drama mo Gabreil. Bakit ginugulo mo na naman ang buhay namin. Hindi kaba masaya na naunti unti na kitang nakakalimutan." Bulong ko habang umiiyak. Nabuhay na naman ang sakit ng nakaraan na pilit kong kinakalimutan. Akala ko Naka move on na ako. Akala ko nakalimutan ko na Ang sakit sa pagbilang ng taon. Pero bakit nararamdaman ko parin ang sakit. Hindi na inungkat nila ninang ang bagay na yun. Hi
