CHAPTER 13

2355 Words
Aljon Pov What the f**k is happening with me? Why I acted so weird like this. Bigla nalang ako na-attempt na yakapin siya. I don't know what's really happening on me. And I f*****g hate it. Hindi ko na ma control ang sarili ko sa tuwing may isang bagay akong gustong makuha o gawin. Gaya nalang ng nagawa ko kay Silly yesterday. Which is sobrang pinagsisisihan ko kung bakit ko pa iyon ginawa. Honestly. I don't understand myself why am so bothered sa pag-iwas niya saakin. feeling ko ay ayaw na ayaw niya akong makita o makausap manlang. The way she acts, the way she avoided my eye contact, and the way she treats me as if I'm not existing. Alam ko naman na iniiwasan niya ako. and I hate it. Laging umiinit ang ulo ko kapag nakikita ko siyang yumuyuko sa tuwing titingin ako sa kanya. In short, NAIINIS AKO Ewan ko bakit bigla nalang naging ganito ang nararamdaman ko nitong mga nakaraang linggo. Maybe this is the very first time na iwasan niya ako at hindi ako sanay na ganon siya. Nasanay na ang tainga ko sa pagiging maingay niya. Bagay na kinaiinisan ko noon. Pero hinahanap-hanap kona ngayon. Ugh! what the f**k. Today is our last day here in South Island. And about those three assholes who attempted to rape my Precious, they were already in jail. siniguro ko na rin na hindi na sila makaka alis doon habang buhay. 'Wait. did I just say MY? No. No..No.. She's not mine and I have no rights para angkinin siya. Ni kasiguraduhan nga na gusto niya ako ay wala akong ideya. ' Shut up brain! I don't like her okay, anong sinasabi mong kasiguraduhan na gusto niya ako, tsk. Wala akong pakielam sa nararamdaman niya. I swear to hell that I will never fall in love with that cheap and crazy woman in disguise. Precious Pov Nang pinalabas nila ako ng conference room ay dumeretso ako sa tamabayan ko sa may cottage. Ayaw ko na lumayo baka maulit na naman yung nangyari saakin. Argh priceless ang virginity ko no. 'Pero nagawa mong hilingin kahapon na I TAKE KA NI SER habang nasa kalagitnaan ka ng katakot-takot na pangyayari, tsk.' 'May pa SER ALJON- SER ALJON TAKE ME NOW ka pang nalalaman, tapos ngayon lakas mag inarte.' Aba brain sumosobra kana ah. Palagi mo nalang akong inaaway. Kanino ka ba kampe?? sa‘kin o sa tukmol na 'yon? 'Ewan ko sayo.' Whuaaa megesh nalelerky na 'ko, pati sarili kong utak kinakausap kona. Anyway. Kasalukuyan akong nag-iimput ngayon sa laptop ko ng mga schedule ni Ser para bukas. 'Oo nga pala, babalik na kami ng manila bukas. Gizzz nakalimutan ko 2 weeks nga lang pala kami dito. Nawala sa isip ko.' May part sa akin na ayaw pang umalis sa lugar na 'to pero kalahati non ay gustong-gusto na rin umuwi na. Namiss ko rin naman yung bahay ko sa manila kahit papa'no. Saka incase na nakalimutan nyo, si Loveniel walang kasama ron. My goodness iniwan ko siyang mag-isa sa bahay. Whuaaa huhuhu nawala kasi sa isip ko. Biglaan din kasi nang i-announce ni Ser na may date kami. Huyyy dika ma kiringg Precious, eme ka riyan. Kamusta na kaya yung batang 'yon??? doon parin kaya siya natulog kahit na wala siyang kasama?? 'Hyysttt. Sana okay lang siya.' Napabuntong hininga ako dahil sa naisip kong 'yon.. "Precious." "Ay malaki ang baton ni Ser!" napatakip ako sa bibig ko dahil sa naibulalas ko. Gizz! Mas ikinagulat ko pa nang mag-angat ako ng tingin ay si Ser Aljon ang nabungaran ko. Whuaaa huhuhu siya pala yun tumawag sakin. Sa tuwing nagugulat ako siya lagi ang dahilan arghhh nakakahiya na baka isipin nya masyado na nilulumot ang utk ko whahhh! EMSSS flooorrr! bumukas ka swallow me hard, right here right now! Mwhuee NAKAKAHIYA 'Whuaaa huhuhu bakit ba kasi ang hilig niya mang-gulat? huhuhu pati tuloy yung nasa isip ko nasasabi ko. Whuaaa huhuhu nakakahiya talaga! shettt' Naka nganga parin si Ser nang lingunin ko siya. Huhuhu ramdam ko ang pamumula ng buong mukha ko! huttaaa! napayuko ako ng wala sa oras. "A-ah.... Ehem.. " Kunwari ay aniya dahilan para mabasag ang katahimikan. "I told you na saka mo na ako pagnasahan kapag may lisensya kana. Tsk." nakangisi niyang sabi. huhuhu bakit ba ang yabang n‘ya. "Ano po bang ginagawa niyo dito, Ser?" casual na tanong ko. Kung dati ay dinadaan ko ang lahat sa biro sa tuwing kinakausap ko s‘ya, ngayon ay hindi na. ginagampanan kona ang pagiging isang mabuting impleyado emss. Hindi na ako ngumingiti sa kanya tulad ng dati. Hindi na rin ako nakikipag biruan sa kanya gaya ng madalas kong ginagawa. Simple nalang kung kausapin ko siya gaya ng dapat na gawin ng isang ordinaryong empleyado. Odinary employee naman talaga ako dati pa. Namamalik mata lang ba ako, o talagang nakita ko ang lungkot na dumaan sa mga mata niya?? Hindi ko alam pero pakiramdam ko ay may hinahanap siya sa likod ng mga malulungkot na matang iyon. Hindi ko lang matukoy kung ano o kung bakit. "I'm here to tell you that we're leaving in 30 minutes now. " Anong lungkot ang nakita ko sa mga mata niya kanina lang ay siya naman kina seryoso niya ng sobra ngayon. Mood swing? Hindi parin ako ngumiti. Tinanguan ko lang siya saka na niligpit yung mga gamit ko sa cottage. 'Hindi kita bate, Ser.' Naka busangot ako habang nag liligpit. "What's with that poker face?" tanong niya. 'Hindi pa pala ito nakakaalis?' Hindi ko siya sinagot. Mas lalo pa akong bumusangot. Ngumuso at bumulong-bulong. "Haha! you're so cute." aniya. Nagulat ako nang bigla niya akong yakapin sa likod kaya napa harap ako sa kanya at tinulak siya. "Don't you dare touch me again. Please, just stay away from me." seryoso ang mukha na sabi ko saka kinuha ang mga gamit ko at naglakad paalis. 'Wuaahh ANG GALING KO UMARTE pero teka, Sumablay ata ako dun sa english ko. Saan ko naman kaya napulot ang mga salita na ‘yon. Eme 'tong si Precious.' Habang naglalakad papuntang 1,790 Room ay di sinasadya na may nakabubggo ako. "Hey! You stupid!" tinig ng babae ang narinig ko. Familiar pa. familiar na familiar. "Pasensya na po. Sorry po. Hindi ko po sinasadya." paulit-ulit na sabi ko. Hindi ako nakatingin sa kanya dahil naka yuko ako at pinupulot lahat ng papel na tumilapon sa sahig. yun yung mga sinulat ko kanina sa conference kasama yung iba sa nagdaan na dalawang araw. "OH EM GI!" malakas na sigaw ko ng makitang unti-unti ay may tumutulong likido na kulay pula mula sa taas pababa sa mga papel. Hindi lang 'yon, dahil mukhang sinadya niya itong ikalat para mabasa lahat ng bondpaper na nasa sahig. 'Whuaaaa! huhuhuuu nabasa yung mahigit limang daan na papel na pinaghirapan kong isulat sa loob ng tatlong araw! whuaaaa huhuhuhu' Naiiyak na iniharang ko ang katawan ko sa tumutulong likido upang hindi mabasa ang iba. "You are really a piece of trash! Mas bagay ka sa basurahan." nag-angat ako ng tingin at nakita ko ang mukhang espasol na mukha ni higad. grhh higad ka talagang babae ka. Nilikom ko lahat ng papel kahit na 'yong iba ay nagkanda punit-punit na at ang iba naman ay mga kumalat na ang ink ng ballpen. 'Humanda ka sa‘kin.' Tumayo ako at buong pwersa ko siyang tinulak kaya napaupo siya sa semento. "Kyaaahhh" malakas na tili niya. *BLAG!* 'Bagay lang sayo yan, demonyita ka kasi.' "Izella!" napalingon ako sa likod ko ng pumalahaw sa kabuoan ng hallway 1,790 ang boses ni ser Aljon. "Ouch! Honey it hurts huhuh.. She hurt me! she pushed me hard. Ouch! Fire her." pag-iinarte ni higad. Luh! eme 'tong espasol na 'to. Siya kaya itong nauna. "What the hell is your problem, Ms. Altamara." seryoso ang mukha ni Ser. Napangiti ako ng mapait. Ouch. 'So kakampihan mo ‘yang sinungaling na babae na 'yan?? hah! great, just great.' "Hindi ako ang nauna, Ser. " seryoso rin na sagot ko. Pero sa loob-loob ko ay gusto ko ng umiyak. Gusto ko ng mag sumbong sa kanya dahil sa ginawa saakin ni higad. Pero hindi pwede. Sa nakikita ko ngayon ay mas papanigan niya ang higad na 'yon kaysa saakin. 'Sabagay.. ANO nga ba niya ako para panigan niya. Secretary lang naman niya ako e.' "Don't believe in her. She's lying! she pushed me Hon... Please, fire her. I don't wanna see her in our company. Please." kunwari pa ay umiiyak siya. 'Ang galing naman nito umarte.' Whuaaa ano ba kasing ginawa ko? huhuhu Kasalanan ko ba? huhuhu sorryyy higad. Whuaaa baka mawalan ako ng trabaho huhhu magmamakaawa ako kung kinakailangan. "Sorry po Maam Izella 'wag nyoko sisantihin, huhuhu *pout* ikaw naman kasi Maam eh binasa mo yung sinulat kong papel huhuhu ang hirap kaya mag-sulat. " naka nguso na sabi ko. Huhu bakit kasi niya yun ginawa?? uulit tuloy ako. *pout* "How dare you accuse me to your stupidity." mataray na aniya whuaaa huhuhu mas lalo ko ata siyang nainis! yay! hindi pwede. "Whueee sorry na kasi Ma'am Izella, Hindi ko naman sinasadya eh. Kayo po kasi binibigla n‘yo ‘ko masyado. " nakanguso parin na sabi ko. "Whatever you say, stupid. You are really a piece of trash." pairap niyang sabi saka yumakap kay Ser Aljon. "Sa susunod kasi Ma'am 'wag niyo akong ginugulat. Pano nalang po kung itak pala ang hawak ko?? edi nawalan na kayo ngayon ng dila." pabiro ko kunwaring sabi pero sa totoo lang ay gusto ko na siyang tagain. "Hon look! pinagbabantaan niya ako. She's scary! She want to kill me." Palahaw niya sa nag-iinarteng tono kaya napa ismid ako sa hangin. "Precious." nagbabanta ang tinig ni Ser gaya ng mga mata niyang nakatingin saakin na seryoso. Napa yuko ako at nag sorry. Saka umalis. 'Hindi mo nakita kung ano ang totoong nangyari.. Pero nangyaring may pinanigan ka sa amin dalawa. Hindi ka patas, Ser.' You are really unfair. ~~~~~~~~~~~********~~~~~~~~~~~~ It's been two weeks mula nang bumalik kami ng manila galing South Island. Two weeks ko na rin hindi pinapansin si Ser. Two weeks na rin nag i-stay si Maam Izella sa office namin ni Ser. Pag nasa office si Ma'am Izella lumalabas ako. Tsk ano naman gagawin ko r'on? panonoorin sila maglandian?? duh wag nalang. Pansin ko lang din na nitong mga nakaran linggo ay palaging mainit ang ulo ni Ser, Aljon. Lagi niya akong sinisigawan at sinasabihan ng stupid. Ito naman si Higad papansin at ginagatungan pa. Tsk 'Masakit sa part ko na sabihan ako ni Ser ng kung ano-anong masasakit na salita. Hindi ko alam kung bakit bigla nalang siya nagkaganon. Dati naman ay hindi siya ganyan kasungit. Pero ngayon parang hindi ko na siya kilala.' Well baka sadyang hindi ko pa nga talaga ata siya kilala. "You stupid! did I told you to come exactly at 5 am in the morning?! what time is it now? it's already 6:30 am. You're just fvcking late for 1 and half hour." sigaw na naman ni Ser sa mukha ko. tinanghali ako ng gising dahil 12 midnight na niya ako pinauwi kagabi. tsk. Kulang ako sa tulog. Whuaaa ano bang akala niya saakin robot? "Sorry po, Sir. Tinanghali po ako ng gising." sa halip ay sagot ko saka yumuko. Gustuhin ko man isatinig ang nasa isip ko pero hindi pwede. Baka mas lalo siyang magalit at ako pa i-gisa niya. "Wala kana bang ibang sasabihin kung hindi tinanghali ka ng gising? The hell I care? I don't f*****g care kung na-late ka ng gising. Work is work. Kapag sinabi kong 5 ka pumasok--- 5 ng umaga ka papasok." galit niyang sabi. Ikinagulat ko pa nang bigla niyang ibagsak ang kamay niya sa table. "Inuuna mo kasi yang kaharutan mo kaya hindi mo nagagawa ng maayos ang trabaho mo. At saka pwede ba, trabaho ang unahin hindi lalaki. Bakit mapapasahod kaba ng lalaking kinikita mo sa canteen every lunch?" parang nag pantig ang tainga ko sa tinuran ni ser. 'Telling me a stupid is okay. But accusing me flirting with someone is too much. Sino ba siya para sabihan ako ng mga ganyan? nakita ba niya na nakikipag harutan ako kay Jeff?? He's being too much. ' "Hindi niya ako sinasahuran. Pero oo lagi po akong late sa trabaho. Oo sabay po kami kumakain ni Jeffrey every lunch. Pero kailan man po ay hindi ko napabayaan ang trabaho ko. Kailan man ay wala ako na-missed o naging pagkakamali sa trabaho ko bilang Secretary mo, pero hindi mo ako kailangan pagbintangan na inuuna ang harit bago ang trabaho. Na mayroin ako kasama na ibang lalaki. Dahil kahit saan anggulo mo tignan--- Ikaw 'Ser' ang lumalabas na nakikipag fling sa PA mo. Wala akong ibang ginawa sa kompanya na ito kundi gampanan ang trabaho ko. Gampanan ang pagiging isang Secretary. Pero hindi ko alam na kailangan ko rin pala gampanan ang pagiging maid dito. Hindi ko alam na kailangan ko pala maging matatag para lang kipkipin ang mga masasakit na salita na binabato niyo saakin. TAO po ako Ser, TAO. Hindi po ako isang manika na kahit sabihan mo ng kung ano-anong masasakit na salita ay hindi makakaramdam. Ipapaalala ko lang po, Ser--- Secretary mo lang ako, hindi anak." binuhos ko lahat ng sama ng loob ko. Hindi alintana kung anong maging hitsura ko dahil sa mga luha na nag-uunahan bumagsak. ' Unbearable ang ginawa mo Ser. Can't help but to feel the pain.' Matapos ang madrama kong eksena ay tumakbo ako palabas ng opisina. Ang sakit ng dibdib ko na para bang pinipiga. 'Hindi ko na talaga siya kilala.' Dati rati ay stupid lang ang sinasabi niya sa akin. Ngayon nag level up na, may pa maharot ng kasama. 'Masyado ka naman nag level up, Ser. You broke my heart so hard.' Ano bang nagawa ko sayo para ganituhin mo ako? sa kakatakbo ko ay hindi ko namalayan na nakalabas na pala ako ng Scyneth Company. 'Siguro pupunta nalang muna ako sa lugar na alam kong makakapag-isip ako.' ~~ * To be continued * ~~
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD