CONTINUATION OF CHAPTER 20
1819 Words
DAHIL ÝON ANG TOO.
"What do you mean?"
"Kahit naman piliin ko si Ser ay hindi kami pwede. He's already have Izella. There's no place for me on his heart." tumulo ang luha ko sinabi ko. Humakbang sya palapit sakin saka ako niyakap. Doon naka ramdam ako ng kahit konting ginhawa, Nakaramdam ako ng may karamay ako.
"Shhh.. Stop crying. I Promise that I'll do all my best para maging masaya ka sa piling ko. Ipapangako kong hindi ka iiyak at masasakyan gaya ng nararamdaman mo ngayon. Mamahalin kita ng higit pa sa pag-mamahal na ibinibigay mo sakin. I will help you para makalimutan sya. " hinagod nya ang likod pagkasabi non.
"Sana ikaw nalang una kong nakilala para wala ng problema." naka ngiti ko nang sabi saka humiwalay sa kanya.
"Hahaha. Wala tayong magagawa kung ang tadhana na ang naglaro." Natatawa rin nyang sabi.
"Thank you." sabi ko saka sya hinalikan sa pisngi.
"Altamars." pabulong nyang sabi. Nginitian ko sya saka pinisil ang ilong nya.
"So pano?? see you later, Boyfie?" dagdag ko saka nakangiting tinalikuran sya.
Tulala ang Boyfriend ko haha.
Kaya mo yan precious. He is your first boyfriend ever since. Do all your best as his girlfriend.
May ngiti sa labi ko nang bumalik ako sa office.
Gaya ng nakasanayn ay hindi na ako kumatok at pumasok nalang ako papasok.
Nagulat ako nang mga nagkalat na papel sa sahig ang sumalubong sakin pagbukas ko ng pinto.
'Whuaaahh bakit nagkalat 'tong mga 'to. Whuee huhuhu niligpit ko yan kanina bago ako umalis eh. Huhuhu.'
"Where have you been." napatalon ako sa gulat nang biglang pumailanlang ang napaka laking boses ni Ser sa kabuuan ng office. Napahawak ako ng mahigpit sa siradura ng pinto dahil sa kaba gizzz
"Ahm. Sa Canteen po Ser kumain." sagot ko.
Totoo naman.
"Are you sure." malamig parin ang boses ni Ser gizzz kinakabahan ako. Nakakatakot yung mukha whuaaa ang dilim ng aura nya! huhuhu.
"Sa canteen lang po talaga ako galing Ser."
"Liar!!" Napaiwas ako ng patalon nang bigla nalang ibato ni Ser yung makapal na folder na nasa tabi nya sa gawi ko gizz!! kamuntikan na ko don.
takot na takot na napatingin ako sa kanya. At ayun ang madilim na aura sa mukha nya na hindi parin naaalis.
'Whuaaahh ano na naman bang trip nitong si Ser? giizzz huhhu natatakot na ko!'
Dahan-dahang lumapit sakin si Ser habang hindi inaalis ang paningin sakin. Mas lalo akong kinabahan. Kyaahhh hindi na ito gaya ng nararamdaman kong kaba dati na kapag nakikita ko sya ay bumibilis ang t***k ng puso ko, iba yung ngayon. Pakiramdam ko ngayon ay hihimatayin ako sa sobrang takot gizzz.
"Kayo na ba?" seryosong tanong nya. At doon ko lang din napansin na sobrang lapit na pala nya sakin. Napaatras ako nang napaatras hanggang sa wala na akong maatrasan.
'WGhuaaa nakakatakot si Ser! huhuhu everybody help me whueeeee huhhuhu.'
"S-ser. A-ano po bang problema nyo? b-bakit po ba kayo nagkakaganyan??n-natatakot na po ako sa i-inyo." halos mangiyak na sabi ko. Tumulo na ang ilang butil ng luha ko. Pinipigilan kong umiyak hanggat maaari.
"You're not answering my question. Kayo na ba." muling tanong nya.. Ngayon ay mas lalong dumilim ang mukha nya.
"E Ser pano ko po kayo masasagot kung hindi ko naman po a-alam kung anong tinutukoy nyo??" nag pout ako dahil hindi ko naman talaga alam kung anong tinutukoy nya.
"'WAG MO KONG PINAGLOLOKO!! ALAM KONG ALAM MO KUNG ANONG TINUTUKOY KO KAYA SUMAGOT KA. KAYO NA BA??!! BULLSHIT!" napapikit ako ng mariin ng isigaw iyon ni Ser sa mukha ko. Napapitlag pa ako nang bigla niyang suntukin ang pader na kinasasandalan ko. gizz!!!
Grabeng kaba ang nararamdaman ko ngayon.
Whuaaaahhh HELP
Huhuhuhu. Ano bang nangyayari kay Ser?
"H-Hindi ko t-talaga a-alam t-tinutukoy mo Ser. Please, Pakawalan mona ako Huhuhu. H-hindi kona kaya whuueee! N-natatakot na talaga ako Ser." tuluyan na akong naiyak dahil talagang sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko.
"Kayo naba ni Jeffrey?!" pagkuwa'y tanong nya. Napaangat ako ng tingin at gulat na gulat na napatitig sa kanya.
'Pano nya nalaman?'
"P-pano mo nalaman Ser?" gulat paring tanong ko.
"SAGUTIN MO ANG TANONG KO!!! KAYO NA BA??!!" nalayo ko ang ulo ko sa kanya dahil nabibingi ako sa lakas ng boses nya. Gusto ko din syang sigawan pero mas pinili kong kalmahin ang sarili ko dahil walang mangyayari kung magsiaigawan kami. Kung sasabayan ko ang init ng ulo nya.
"Oo. Kami na." mahinahon kong sagot.
*BAG!*
"f**k IT!!" malakas na sigaw niya saka sinuntok ang pintong nasa tagiliran ko. Narinig kong tumunog ang lock nito kaya alam kong nilock nya 'to!!
Takot na takot ako
Hindi ko alam ang gagawin ko.
Nanghihina ang mga tuhod ko.
Kinakabahan ako ng matinde
WHuaaaahh Helppp hhuhu. Ano bang balak ni Ser??. bakit nya nilock yung pinto?
"You really chose him over me, hah??" tatango-tangong aniya. Pero hindi parin nawawala ang madilim nyang aura!!
"Hah! haha! hahahahah!! You choose him?? " kunwari pa ay tawa nya. bakas naman ang pagiging sarcastic.
'Oo nga paulit-ulit.'
Gusto kong isatinig yung nasa isip ko pero hindi ko magawa, mas pinangungunahan ako ng takot at pangamba ngayon. Baka ano mang maling kilos ko ngayon ay maging katapusan kona.
Sa hitsura palang ni Ser ngayon ay mukha na syang papatay.
Sinong gugustuhing banggain ang isang galit na lion na nagwawala sa kanyang hawla?!
"Why Precious?? why?!" muli na naman niyang sigaw saka ako hinawakan sa magkabilang balikat.
Nagulat ako dahil sa ginawa nya.
Tinutulak ko sya palayo sakin pero mas lalo nya lang sinisiksik ang sarili nya sa kin.
"Ser ano ba! nasasaktan po ako! Ser! lumayo kasin ser!!" tinulak ko sya pero wala naman nangyari.
Nagulat ako nang bigla nya akong idiin lalo sa pader at halikan ng mariin. Hindi ito tulad ng halik na binibigay nya sakin dati, puno ng pagmamahal, pero ngayon ay mapusok at puno ng pagnanasa. Parang isang hayop na ngayon lang nakakain sa loob ng isang taon.
"Ser please, tama na po." pilit akong nagmamakaawa pero hindi sya nakikinig. Tinutulak ko sya ng paulit-ulit pero bumabalik lang din sya at hahalikan ako sa kahit saang parte ng katawan ko kung saan dumapo ang mga labi niya.
"No! Pecious no!! you're only mine! hindi ko hahayaang mapunta ka lang dyan sa lalaking 'yan. " sigaw nya pa saka ako muling hinalikan sa labi.
'Lord, help me to escape from him. It shouldn't be happening. Hindi ito yung Aljon na kilala ko, Hindi ito yung aljon na nirerespeto ako.'
Lalo akong napahagulgol ng iyak nang maramadaman kong nakahiga na ako sa sahig at kinababawan nya ako.
"Ser. tama na *Huk* N-nanghihina na po ako. P-please. *Huk*" sinisinok kong sabi. Subalit patuloy lang siya sa kanyang ginagawa.
Wala na akong lakas.
Nanghihina na ako..
Nanginginig na ang buo kong katawan dahil sa takot.
Sa kabilang banda, wala namang awat sa paghalik sa katawan ko si Ser. Maging ang mga kamay nya ay nakarating na kung saan-saan parte ng katawan ko.
Noon gusto ko syang halik-halikan, yakap-yakapin, amoy-amoyin..
Pero ngayon gusto kona syang sampalin. Gusto ko syang sumabatan. Dahil sa mga pinaggagawa niya sakin.
'Nag-iba na nga talaga sya.. '
"H-hindi ko inaasahang ang lalaking minahal ko pa ang syang sisira sa dignidad ko." paunang sabi ko habang umiiyak at patuloy na nasasaktan. "Hindi ko inaasahang sya pa mismo ang bababoy sa buong pagkatao ko. Buong akala ko ay kakampi ko sya sa lahat. Buong akala ko sya na ang magiging dahilan ng kasiyahan ko." nasasaktan dahil sa mga nangyayari. Humimlay at hinayaan ko nalang syang gawin ang mga gusto nyang gawin sa muling nagpatuloy. "Pero nagkamali ako. Pinagsisisihan kong minahal pa kita, Aljon Brian Costudio." Sinadya kong buuin ang buong pangalan niya.
Nahinto sya sa kanyang ginagawa at mabilis na umalis sa ibabaw ko.
Nanginginig ang buong katawan na umupo ako saka yinakap ang mga paa ko. Umiyak ako ng umiyak.
Mga labi ko ay kumikibot.
"f**k!! what did I do! s**t! bullshit!!' rinig kong mulmol niya.
Hindi ako tumingin sa kanya. Nanatili akong naka yuko habang tahimik na umiiyak.
"My P-precious.. I-I'm Sorry.. s**t!! I-I'm sorry.. H-hindi ko sinasadya. S-sorry.."
"W-wag mo kong h-hawakan... W-wag kang lalapit sakin." bumaluktot ako ng upo at mas lalo pang siniksik ang sarili ko sa nakatayong plywood sa tabi ko. (Patungan ng stante.)
umiikbi ako habang sinusubukang icover ang sariling katawan.
"I'm sorry My Precious.. Please.. I'm sorry.. H-hindi ko intensyon gawin ýon sayo. Please.. I'm begging you.. N-nadala lang ako ng emosyon ko." patuloy lang sya sa paghingi ng tawad pero hindi ko sya pinapansin. Nakayuko lang ako habang naka tulala.
"I saw you earlier, kasama mo si Jeff. Nakita ko kayong magkayakap sa tapat ng elevator. akala ko ay friendly hug lang kaya hindi ko pinansin.. H-hinintay kong matapos ang moment nyo. Hinintay kita para isabay papuntang office. P-pero hindi ko inaasahang hahalikan mo sya. Nagselos ako. Nakaramdam ako ng matinding galit at hindi ko napigilan ang sarili ko. Bumalik ako dito at dito binuhos lahat ng sama ng loob ko."
"Kaya pati ako dinamay mo?" putol ko sa sasabihin nya saka ngumiti ng mapait.
"It's not my intention. Please maniwala ka sakin.. Naiinis lang ako dahil bakit kailangan mo syang halikan?? bakit kailangan pa ng ganon kung pwede naman hug lang?" inis niyang sabi.
"Boyfriend ko sya! kaya pwede ko syang halikan! Hinalikan ko sya dahil may relasyon kami." sigaw ko pabalik..
"But you're mine! only mine! ako lang ang pwedeng humalik, humawak at yumakap sayo. Ako lang ang pwedeng gumawa ng mga bagay na iyon.
"Who told you?! we don't have a relationship after all. You're not even my boyfriend! and yet, you're acting like one. Hindi kita maintindihan, ang gulo mo." sigaw ko
"Dahil mahal mo ako. Diba mahal mo ako? sinabi mo sakin yun kamakailan lang. Pero bakit ngayon may iba kana? bakit hindi mo ko ." lumungkot ang mukha nya.
" Dahil ayokong mag-intay sa wala." malamig na sabi ko saka tumayo. Inayos ko ang sarili ko saka siya tinignan sa mata ng deretso.. "Hindi sapat na dahilan ang slitang 'mahal' lang, Ser para hindi ka iwan ng isang tao. Mahalaga ang label para masabi mong may karapatan ka. Pero sa sitwasyon natin ay malinaw na wala kang karapatan sakin, maski hibla ng buhok ko." sabi ko saka nag lakad patungong pinto.
"My Precious. Please.. Patawarin mo ko. It's really not my intention hurt you. I'm sorry. I will say sorry even a million times just to have your forgiveness. Please." hinawakan nya ang kamay ko pero winasiwas ko 'yon. Hindi ko sya kinibo sahalip ay tinalikuran ko sya ng tuluyan at lumabas.
'Hindi ko alam kung mapapatawad pa kita sa ginawa mong'to sakin, Ser. You're too much.'
'Ganon ba talaga ang buhay? Magiging masaya ka lang sa ilang chapter ng buhay mo then right after, babalik ka ulit sa umpisa kung saan sad ang life mo?'
~~ * To be continued * ~~
- Writer
