Napahawak si Roselda sa kanyang balakang at nag-inat ng likod. Maghapon niyang tinulungan si Marietta sa paglilinis ng bakuran ng lumang resort. Bagama’t hindi naman ito kalawakan, naipon na rin ang dapat ay nililinis.
Kung nakapaghanap sila ng caretaker, sana ay hindi ganito kadami ang kanilang nilinis. Pero ayos na rin kasi kung nangyari ‘yon hindi sana niya makikilala ang kasambahay ng bagong may-ari nitong resort.
“Magmeryenda ka muna, Eda.” Alok ni Marietta. May hawak itong tray na may lamang malalaking tinapay at dalawang matatangkad na baso ng juice.
“Salamat.” Nakangiting sabi ng dalaga. Napatingin siya sa paligid. Mas maigi na itong tingnan hindi gaya kanina.
“Tiyak na matutuwa si Ate nito mamaya.” Turan ni Marietta.
“Hindi pa ba sila bumabalik?” tanong ni Roselda. Inaasahan
