CHAPTER 33
Tahimik na naupo si Nanilyn at si Lorna sa maliit na mesa sa kusina. Kahit gutom na gutom na siya, wala pa ring gana si Nanilyn kumain. Lorna, sa kabilang banda, ay tila sanay na sanay sa paligid. Kalma lang ito habang maayos na inilalabas ang ilang lutong pagkain mula sa mga dala-dalang supot. Kabaligtaran naman ang nararamdaman ni Nanilyn sobrang bigat ng kanyang puso. Ang kaninang excitement at kaba napalitan ng disappointmenyt. PAkiramdam niya ano mang oras babagsak ang kanyang mga luha.
“Grabe, ang dami mong dala, Lorna. Para kang galing sa palengke,” natatawang sabi ni Nanilyn, pilit na binubuhay ang sarili mula sa panghihina ng loob. HUminga siya ng malalim para mabawasan ang bigat na nararamdaman.
“Naku, hindi pa ‘yan marami, Ma’am. Eh sabi ni Sir Jules, siguraduhin
