Did I just tell them to dine with my family and discuss that pamamanhikan thing?
Damn!
What have I done?
Tama ba ang ginawa ko?
We've talked about it but we didn't plan that soon. And usapan namin is after I fulfilled my plan. Pero wala pa akong nauumpisahan.
Pero ano to? I already agree with that. Ano bang pumasok sa isip ko at ginawa ko iyon?
I sighed and their sad faces flashes on my mind.
Ayokong makita ang lungkot sa mga mata ng magulang ni Jaime. I couldn't take the sadness. Ang happy nila tapos biglang napalitan ng lungkot ng sabihin ni Jaime na walang mangyayari na ganoon. I feel like responsible for it kahit na may usapan na kami.
Wala pa ngang proposal pero may pamamanhikan ng magaganap. Jusko! Tama ba ang desisyon ko? Tama ba ang binitawan kong salita?
Naguguluhan n
