Azelf
Kay bilis ng panahon kapag ito’y tumakbo. Noong una’y komportable lang ako sa pagiging estudyante na nag-pa-part-time tuwing may mga araw na libre. Mag-isang binubuhay ang sarili dahil wala namang gagawa niyon kung hindi ako lang din.
Okay na sana ang lahat kung hindi ko lang napulot ang sampung pisong barya naghatid sa akin sa kanya.
Hindi ko akalain na napakakomplikado pala ng nakaraan ko. Ang mga tunay kong pamilya, ang pagdukot ng sindikato sa akin, kung paano akong nasa selda sa loob ng mahabang panahon, tinulungang makalaya ng isang taong naging malapit sa akin...
Ngayong naalala ko na ang lahat, may kailangan pa akong dapat na gawin para tuluyang na ngang makalaya sa bangungunot ng nakaraan...
Ngayong araw ay wala si Kent. Ang sabi niya sa mga kasama ko rito sa bahay a
