No Way Of Return

Chapter 3 – SPG

"You're late." Wika n'ya. Malaki at medyo garalgal ang boses n'ya, ngunit hindi doon ako natigilan, kung hindi, sa kanya mismo–sa mismong katawan n'ya.

Bakit hindi naman sinabi sa akin ni miss Pinky na obese pala itong si congressman Macaspac, ang laki-laki palang tao nito. Kayanin ko kaya ito? Baka mabali ang balakang ko dito, a. Siguro ay dapat sabihin ko kaagad sa kanya na maghinay-hinay lang kami o kaya ay sabihin ko na ako na ang bahalang magmaniobra sa aming dalawa. Kung ganito kalaki ang kukubabaw sa akin ay baka mapisak ako.

"Um, ser, may gusto sana akong i-request bago tayo magsimula, puwede bang–"

"Come here, let's drink." Aniya na parang hindi iniintindi ang sinasabi ko.

Hindi ko na muna itinuloy ang gusto kong sabihin, mamaya na lang siguro habang umiinom kami. Lumapit ako at naupo sa kama, sa tabi niya. Pag-upo ko ay doon ko napansin na sobra palang nakalubog ang puwit n'ya sa kama. Napalunok ako, gaano nga kaya kabigat ang taong ito? Wala ba siyang balak mag-diyeta? Mabuti't hanggang ngayon ay buhay pa rin s'ya at hindi pa nai-stroke.

Kinuha n'ya ang isang bote ng wine sa coffee table na nasa harapan lang niya at ipinagsalin ako ng wine sa baso, saka n'ya inabot sa akin. "Cheers!" Alok n'ya na kaagad ko naman tinugon.

Matapos nun ay nag-iba ang tingin ko sa kanya. Habang umiinom ng wine ay pinagmamasdan ko siya. Puro hindi magaganda ang mga naririnig ko tungkol sa kanya, plus, yung mga kuwento pa ni miss Pinky sa akin kanina. E, sa nakikita ko ngayon ay mukhang, hindi naman ganung kasamang tao itong si congressman Macaspac. But not until... nang maubos na niya ang wine sa baso niya.

CRASH!

Napaigtad at nagulat ako nang bigla na lang nyang ibinato ang wine glass na ininuman n'ya sa isang tabi. Sa gulat ay muntik ko pang mabitawan ang wine glass na hawak ko. Anong problema ng taong ito? Bigla ba siyang sinaltik?

Dahan-dahan siyang tumayo, sa bigat n'ya ay mukhang nahihirapan pa s'ya. "Alright, let's begin..." Sabi n'ya.

Hindi ko na inubos pa ang wine ko, inilapag ko na iyon sa coffee table at tumayo. Kahit may kaba akong nararamdaman dahil sa bigla niyang pagbabago ay sinabi ko pa rin ang request ko: "Ser, yung tungkol sa request ko... puwede bang magdahan-dahan lang tayo at, puwede bang ako na lang ang sa ibabaw?"

Nang lumapit s'ya sa akin ay awtomatikong napaatras ako, pero bigla kong naisip na kung iiwas ako sa kanya, malamang ay walang mangyayari sa amin. Hinarap ko na lang ang takot na nararamdaman ko para lang matapos na kami at nang makaalis na ako.

Nang makalapit na s'ya ay bigla niyang sinunggaban ang leeg ko, natakot ako kaya pinagpapalo-palo ko ang kamay n'ya para bumitaw s'ya, pero sa kapal at laki nun ay balewala lang sa kanya.

"Ayaw na ayaw ko ang pinangungunahan ako kaya huwag kang mas marunong sa akin, naintindihan mo?" Aniya.

Nang tumango-tango ako ay saka n'ya lang ako binitiwan. Nahimas ko ang leeg ko. Kahit hindi naman mahigpit ang pagkakasakal n'ya ay naramdaman ko pa rin ang pressure at bigat sa kamay n'ya.

Dahil mukhang hindi naman uubra ang plano ko ay dapat akong gumawa ng paraan para malansi at maisahan s'ya. Sa tantiya ko, sa laki at taba ng taong ito ay mukha namang hindi ito tatagal. Siguro ay hanggang dalawa o tatlo lang ang pvt0k na kaya n'ya.

Nang maplano ko na ang lahat ay malandi akong lumapit sa kanya. "Ser, tulungan ko na kayong maghubad."

Nang lumantad na sa akin ang hubad at mataba niyang katawan ay halos gusto kong maduwal.

"Bakit, nandidiri ka?" Nakangisi niyang tanong.

"Um, h-hindi–"

"Akala mo ba ay makakakita ka pa ng kasing galante ko?" Pumunta s'ya sa nightstand, mula sa drawer ay kinuha n'ya ang isang checkbook at nagsulat. Pagkatapos ay pinilas niya iyon at ibinato sa akin.

Nang damputin ko ang cheke ay halos mabitiwan ko yun nang makita ko ang laki ng halagang naroon. Totoo nga ang sinabi ni miss Pinky, kahit masama ang reputasyon ng congressman na ito ay buhay na buhay ka naman dito.

"Ano, ngayon lang ba may magbabayad sayo ng ganyang kalaki?" Dinampot n'ya ang isang leather bag na itim sa nightstand at binuksan. "Kung kulang pa yan, heto pa." Dumukot s'ya ng mga perang papel at isinaboy sa akin. "Pero siyempre, dapat mong paghirapan muna ang mga yan."

"O-of course, sir..." Parang hindi pa rin ako makapaniwala na nakabingwit ako ng ganitong "katabang" balyena, este isda pala. Kung palagi niyang kukunin ang serbisyo ko, malamang ay secure na secure na ang pang-treatment ni gelai buwan-buwan, at may sobra pa. "Sabihin nyo lang sir kung ano ang gusto nyong gawin ko."

"Very good! Ganyan ang gusto ko. Halika dito." Marahas niya akong hinila at ibinato sa kama. Napaupo ako nang lumapit s'ya sa takot na baka kubabawan niya ako. Sh*t, hindi ganito ang plano ko. Dapat ako ang magmamaniobra sa aming dalawa.

"Relax ka lang diyan, mahiga ka lang at ako na ang bahala sa'yo." Pagkasabi niyon ay pinunit n'ya ang damit ko. Hinayaan ko lang s'ya hanggang sa ang lingerie ko na lang ang matira. Pinagmasdan n'ya ang kabuuan ng katawan ko, at mula sa mga mata n'ya ay kitang-kita ko ang pagnanasa n'ya.

Itinaas nya ang bra ko at nilamas-lamas ang dalawang svs0 ko, kahit medyo nasasaktan ako dahil nalalamutak n'ya iyon nang husto ay tiniis kong huwag magreklamo. Nang magsawa na s'ya ay isinubsob naman n'ya ang ulo n'ya sa p********e ko. Ramdam ko ang pag-amoy amoy at pagsinghot-singhot niya. Maya-maya ay tila hindi na s'ya nakatiis kaya hinubad na n'ya ang panty ko.

Agad niyang pinapak ang p********e ko, napaigtad pa ako nang masagi n'ya ang kvntil ko. Hindi ko alam pero bukod doon ay wala na akong ibang maramdaman pa, ni hindi din ako nasasarapan sa ginagawa n'ya. Ang tanging naiisip ko lang na maaaring dahilan ay baka dahil nandidiri ako at dahil may nararamdaman akong takot para sa kanya.