PUMUNTA kami ni Nyx sa arcade, nanood ng sine, at kumain sa jalibi. Palubog na rin ang araw nang maisipan namin na mag pahinga sa park, kung saan kitang-kita ang pag lubog ng araw.
“Thank you,” ilang minuto ang lumipas nang basagin ko ang katahimikan.
“For what?”
“For taking my side,” bumaba ang paningin ko sa aking naglalarong nga daliri. “Kahit na sanay na ako kalaban ang buong mundo nang mag isa, minsan naghahanap rin ako ng may magtatanggol sa akin at ng may karamay. Everyone thought that I am strong, but the truth is I am also weak. I know I am mean and bad, but did they ever wonder why I become like this? Kinailangan ko maging ganito kasi alam ko na walang magtatanggol sa akin kun'di ang sarili ko lang, kung magpapakabait ako ay baka kayan-kayanin lang nila ako.”
Tahimik lang na
