Kumpara nitong mga nagdaang araw, pakiramdam ko ay mas magaan ang paggising ko ngayon. Suot ang malaking tshirt ni Arthur ay nagtungo ako sa CR at inayos ang sarili. Today's our last here sa Zambales at nakakatuwa lang na uuwi kaming maayos ni Arthur. I wasn't expecting this to happen actually. Nang pumayag ako at magbigay ng kondisyon kay dad, I know I am eager to leave. Maybe it's really destiny's will for me to stay and still love him just as how much I used too.
Nang matapos mag-ayos ng sarili ay agad akong bumaba. Hinayaan kong medyo basa ang buhok ko dahil wala ako sa mood magblower ngayon. Arthur's not on my side when I opened my eyes. I wasn't like how I imagine waking up on his bed. I almost cried kanina nang makitang wala sya sa tabi ko. Parang sa isang iglap kasi ay bumalik ak
