Chapter 37
Emmanuele’s friend are not what she think they are. Lalo na si Venice at si Gwen. She can feel their sincerity while talking to her. Akala niya ay masungit ang mga ito ngunit hindi.
“Get out of the way. Nakaharang kayo sa daan, hindi ninyo ba nakikita?”
When Lucyv heard that voice one word came into her mind.
Trouble.
“Alam mo Reta? Ang aga-aga iyang mukha mo parang biyernes santo. Smile, smile often, honey. Tumatanda ang itsura mo kakasungit mo,” sabi ni Ellise.
Napaawang ang mga labi ni Reta dahil sa sinabi ni Ellise siya naman ay hindi niya napigilan na mapangiti. Palaban rin pala itong si Ellise.
“At ano ang nginingiti-ngiti mo, Emmanuele? Akala mo ba ay porke nakabalik ka na magagawa mo na ulit ang mga gusto mo? dream on, btch—
“Wala naman akong ibang gusto ngayon
