Chapter 17
1468 Words
OUR SONG..
BRIANNA POV.
Papasok sila sa isang kilalang hotel dito sa Paris, habang nakakapit sa katawan ng lalaki imbis na sa braso lang nito.
Ewan ba nya sa sarili pero nakakaramdam sya ng pag-iiba ng emosyon, gaya nalang ngayon na gusto nyang nakakasama o nakikita man lang ang lalaki.
Narating nila ang Receptionist na mga babae at dito malaking ngiti ang iginawad nila sa kanila ngunit mas lalo sa lalaki, kaya tiningala ang saka nakitang sa kanya rin pala ito nakatingin at kinintilan pa sya ng halik.
Gumaan ang pakiramdam nya sa inakto ng lalaki saka umayos ng tayo lalo dahil kinakausap na nito ang mga babai para sa kwarto na tutuloyan nila ng isang linggo.
Naririnig din nya dito na marunong din pala ito magsalita ng French at di lang simple kundi parang hasang hasa na sa lengguahe.
Nagpaalam na ito sa mga babai na tiningnan pa sya habang matamis na ang mga ngiti nito sa kanya..
"Diko alam na marunong kapala ng lengguahe nila, kelan pa?"
Tanong nya dito habang papasok sila sa elevator, at humalik pa ito ng mabilis sa kanya bago sumagot.
"Matagal na akong marunong hon, dahil dito ako ipinangak at nandito rin ang mga magulang kung tunay kaya pupuntahan natin sila one of this day."
Sagot nito sa kanya, na namamangha lalo na sa huli nitong sinabi dahil ang swabe pala ng boses nito pag nag english.
"Sige, gusto ko silang makikilala basta wag lang sila magsasalita ng lengguahe nyo dito kasi di ako marunong nun."
"Wag ka mag alala dahil nagtatagalog din sila, pinay rin kasi naman ang mommy ko at French ang daddy."
Anang lalaki pa, saka sila huminto sa palapag na kanilang tutuloyan.
"Ang daya lang nuh, kasi ikaw alam mo na sa buhay ko pero ako di pa kita kilala ng lubusan.."
"Wag ka mag alala dahil makikilala naman natin ang isat isa habang magkasama na tayo sa habambuhay."
Anya pa nito.
Pakiramdam nya ay kumpleto na naman sya at dahil iyon sa lalaking mahal..
"Naiiyak kana naman ba?"
Anya pa Lucas, na nililingon sya nito habang yumayakap sya sa likuran.
"Masaya lang ako, kasi dumating ka sa akin."
Sagot nya saka tuloyang humarap sa kanya lalaki.
"Masaya rin akong nakilala kita, hon."
Binuhat sya nito paharap habang hinahalikan saka deri-deretsong nilakad ang pasilyo hanggang sa marating ang kamang malaki.
Dahan dahan sya nitong inihiga saka pumatong sa kanya, kaya nararamdaman na naman ang bigat nito na ikinatawa pa ng lalaki..
"Basta pinapangako ko sayong magiging masaya ka kahit wala na ang mga taong mahal mo sa buhay, kung hindi ko man mapuponan lahat ay nandito naman ang mga baby natin."
"Salamat..
Pero pinapaalala ko rin sayo na di pa natin alam kung ilan sila, pero gusto ko sana kahit isa lang muna?"
"Bakit naman?"
"Mahirap kaya bumuhay ng bata."
Sagot nyang inosente sa lalaki na ikinatawa lang nito.
"Hon, para lang yun sa mga taong kapos pa sa pera, kaya baka nakakalimutan mong kaya kung bumili ng-"
"Sshhh.. Oo na mayaman kana alam ko, ang akin lang kasi ay unang beses ko ito at wala pa akong alam sa pag aalaga."
"Tutulongan naman din kita saka syempre kukuha tayo ng maraming katulong para sila na mag aalaga at tayo lang ang gagawa."
"Anong maraming katulong?
Ano, gagawin mo akong bab*y, maraming anak?"
Sagot pa nya dito habang tinatakpan ng lalaki ang kanyang bibig.
"Ang bastos talaga ng bunganga mo."
Anang lalaki na tumawa rin...
Lumipas ang maghapon ay nanatili lang sila dito sa loob ng tinutuloyan dahil bukas pa ang mamasyal nila.
Nasa balkonahe sya ng kwarto at dito pinagmamasdan ang magandang tanawin ng eiffel tower, habang
naramdaman na ang pag lapit ng lalaki sa kanyang likuran saka iniabot ang inuming juice.
"Hindi naba ako pweding maglasing kahit ngayon lang?"
Anya sa lalaki na ipinatong nito ang baba sa kanyang balikat saka inaamoy ang leeg nya.
"Hindi na pwedi, dahil importante ang buhay ng mga baby natin, Ehm?"
"Okey, sorry.."
Sagot naman nya habang pinapaharap na sya nga lalaki saka aalisin ang tali ng kanyang roba.
Dinadama na nito ang kanyang dibdib habang pinaghahalikan parin ang leeg dahilan para maramdaman ang kuryenteg dumadaloy rito patungo sa kanyang kaselanan.
"can we make love here?"
Tanong ng lalaki, na agad nang lumuhod sa kanya saka isinubsob ang mukha sa lagusan.
"Yes, please, eehhmm.."
Nakahawak sya sa buhok ng lalaki habang ipinapatong pa nito ang isa nyang hita sa balikat.
Habang pakiramdam nya ay mawawalan sya ng balanse pag pinagpatuloy ng nito ang ginawa..
"Come here."
Aya nito habang hawak sya nito sa kamay at humiga sa rattang upuan saka sya pumatong dito.
Dahan dahang ipinapasok sa lagusan ang tayong tayo na alaga ng lalaki habang nakikita sa mukha nitong puno ng pagnanasa habang napipikit pa.
"Aaaahh.. F*ck.. move it faster honn.. Oohh.."
Anang lalaki.
Kaya binibilisan naman nya ang ginagawa habang napapaungol narin sya gaya sa lalaki hanggang sa hawakan nito ang kanyang dibdib saka isusubo.
"Lucasss..eeehmm.."
"It's coming? Yeaahh
...aaahh..ooohhh.."
"Yes.. Aaahhh... Oohh.. Eehhmm.."
Nang pareho na silang natapos ay pumasok pa sila sa loob at dito pinagpatuloy pa ng maka ilang beses pagtatalik...
Nagising syang nakatunghay ang lalaki sa kanya, habang gwapong gwapo ito sa suot at bakat na bakat sa katawan ang itim nitong t-shirt.
Tagsibol na ngayon sa paris kaya ganito na ang suot nito.
"Tumayo kana my angel dahil ipapasyal na kita dito... "
Sinunod nya ito hanggang sa matapos maligo at mamimili nalang ng isusuot.
Napili ang isang jeans na sinuotan ng sleeveless na puti na Ipinasok pa sa loob ng pantalon saka nagsuot ng manipis na cardigan, pagkatapos ay pinumpon ang buhok kaya naging simpling Brianna na sya ngayon na tanging lipstick lang ang kolorete..
Unang destinasyon nila ang eiffel Tower kung saan masayang masaya syang kinukuhanan ng litrato ng lalaki at pati ibang lugar dito ay pinasyalan din nila..
Habang naglalakad pa ay humihinto rin sila sa mga kainan na hindi lang siguro isa ang napasukan nila.
"Pag lumubo ka ng tuloyan mamahalin parin kita."
Anang lalaki habang nakapatong ang kamay nito sa kanyang balikat at papasok na naman sa isa pang kainan.
"Bat parang iba ang ibig mong sabihin?"
Anya naman dito na nagtatampo.
"Mahirap kasing magpapayat hon, kaya hinay lang."
Anya pa nito, na hinampas naman sa dibdib..
"Bahala ka basta kakain ako at dahil yun sa mga baby natin dito na Sabi mo..."
Anya pa saka sila nagtawanan ng pareho...
Kinagabihan ay tinatanong na ng lalaki kung napapagod na ba sya pero sinagot nya ito ng gusto pa nyang pumasyal naman sa isang Filipino music bar, kaya naghanap nga sila at dito ay may isa silang pinasukan at totoo nga dahil karamihan dito ay pinoy.
Kinakausap pa nila ang lalaki na parang kilalang kilala talaga ito dito, na napakalayo naman ng image nito pag nasa pilipinas dahil puro trabaho at desenting damit ang suot.
Nang tanungin pa ng iilang myembro dito kung marunong na ba itong kumanta pero laking tanggi nya na ikinatawa pa ng iba saka sya binalingan ng mga ito..
"Marunong siguro ang fiance mo pare, pwedi ka bang kumanta, miss beautiful?"
Tanong ng lalaking gwapo rin pero mas matangkad nga lang si Lucas dito.
"Susubokan ko, pwedi?"
Sagot nya na sa lalaki na kay lucas nakatingin.
Tumango naman ang lalaki ng walang tiwala.
"Wag ganyan pare, malay mo pag marunong itong fiance mo ay kukunin namin bilang bagong myembro..
Sya halikana binibini at ng maupisahan na ang kantahan dahil marami ng tao."
Aya na ng lalaki, saka sya hahawakan sana sa kamay ngunit biglang pumagitna si Lucas.
"Ako na maghahatid sa asawa ko sa stage dahil bawal mong hawakan ang kamay nya.. akin lang sya."
Mahina nitong pagkakasabi sa huli.
"Oo pare, paumanhin nadala lang ako.. Pero napaka seloso mo parin.."
"Sa kanya lang, dahil mahal na mahal ko."
Pagmamalaki pang sagot nya sa lalaki, sya naman ay nagagalak na rito ng pa lihim...
******
LUCAS POV.
Nakaupo lang sya sa habang nakapatong ang siko sa counter island at hinihintay ang pagkanta ng minamahal.
Sinimulan ang malumanay na tugtog na sa tantya nya ay isang malungkot na kanta habang nagsasalita pa ang kaibigang lalaki at ipinapakilala ang babaing nakaupo ngayon sa harapan.
Hanggang sa mag simula na nga ito at pinapakinggan lang ang bawat kahulugan ng kanta at wala sa sariling napaupo ng matuwid dahil marunong pala itong kumanta.
Ngunit ang nakakaagaw pa ng kanyang damdamin ay ang kinakanta nitong parang may ipinaparating..
SA AKING PAG - IISA
(by: Regine Velasquez)
"This song is dedicated to my only man of my life, and i wish that.. every drop of this song can give us a memory from our beginning story until the end..
I love you Lucas Vicente.."
Anya nito saka pinagpatuloy ang kanta nito.
Habang sya sa unang pagkakataon ay makakaramdam ng lungkot.
- Writer
