Kenjie’s point of view
Isang oras na ang lumipas ay nasa kahabaan kami ng highway ngunit hindi na talaga namin nahabol ang dalawa. Doon ay mas lalo naging masama ang loob ko nang dahil sa nangyari at hindi ko naiwasang makapag-dabog sa galit.
“Sht! I knew it! I knew it! sana una palang hindi ko na sila hinayaan makaalis!” sigaw ko nang bigla namang umimik ang driver ko,
“Ser? Paano nay an? Mukhang wala na po talaga,” tanong naman niya,
“Let’s go back nalang sa bahay—I don’t think mahahabol pa natin sila,” tugon ko naman sa kaniya.
Nang makabalik ako sa bahay ay agad na bumungad sa akin si mom,
“So? Ano na ang nangyari? Naging okay na ba kayo ni Heaven? siguro naman okay na kayo ng dad niya,” tanong naman niya sa akin,
Napahinga naman ako ng malalim at agad naman akong napaupo sa so
