We're just friends (Filipino)

"San tayo Ana?"tanong ni Alain. Nasa loob kami ng mall at katatapos lang mamili sa isang boutique na nilabasan lang namin. "Sa photo shop dito"sagot ko.  Mukang nagulantang siya sa sinabi ko. Alam kong alam niya na bumalik na ang walangya kong dating baklang kaibigan. "Hm,sure ka?"paninigurado niya. "Oo,muka kasing masaya magpakuha ng litrato ngayon". painosente kong sagot. "Pero model ka at pwede naman na ako nalang ang kumuha ng litrato sayo? Akina Ang Camera mo".parang tarantang anas niya at akmang kukuhanin sakin ang DSLR na nasa leeg ko. "No". Sabi ko at pigil sa kanya."I just want to have a portrait na meron neto" at sinenyas ko sakanya ang Camera. Di na siya nakaangal at nagpatuloy na lang sa paglalakad papunta sa Lucero's Illusion ang photo shop Niya.   Habang papasok dun naalala ko ang mga panahong magkasama kami . Nung panahong nandiyan pa siya at hindi pa ako iniiwan . Mga walang kwentang panahon. Mas mabuting Alison ko sa utak ko 'yun andito ako para malaman niya na kinakaya ko na wala siya sa tabi ko. Kinaya Kong mag Isa. May kalakihan ang photo shop niya na katulad noon ay ganito padin ang pinagplanuhan namin na design ng photo shop at talagang ganun rin ang ginawa niya. Buti nalang binago ko Ang aking style Kung hindi pareho kami. "Good afternoon... ma'am". Mukang nabigla Ang empleyado na nasa harap ng shop. "Good afternoon. I'll just want to have a canvas---i mean a portrait of mine holding this". Eminuwestra konsakanya ang Camera. "Can I?". "Ahm, Yes madam. Sure" mukang nakarecover na siya sa pagkabigla kanina at tumungo na papasok. Naghanda na Rin ako para sa pagpipic ,  . A side from that okay na kase nga kaya ko na ang sarili ko. "Ako na". Rinig ko ang pamilyar na boses.  Sa tagal nang panahon bakit parang ansayang marinig ang boses niya. Na noon medyo may tinis pero ngayon mas baritono na at lalaking lalaki. Mas ma awturidad at nakakapanindig balahibo. Sa apat na taon na paghihiwalay namin ngayon ko lang napagtanto kaibigan ko parin talaga siya.May gusto parin ata ako akanya. Pero, Mali Ang bagay na yun . Kailangan kong panindigan ang mga nangyare. Hindi na ako sakanya. At kailan man Hindi magiging. Maghihiganti ako ngayon. Paiibigin ko siya pero sa masakit na paraan, sa mas masakit na paraan. Sabihan nang desperada o ano pero kailangan kong makipaghiganti dahil nasaktan ako. At babae ako na may panindigan. Nagmahal ako na Hindi pala nasuklian at masakit sakin yun na maramdaman at malaman. Dumiretsyo ako ng tayo at pumasok na sa tamang pupwestuhan. Ito Ang simula nang paghihiganti ko sa lalaking hayok pala sa babae. ...... *A/N*: Hi reader. Good day sainyong lahat. Support this story ❤️ and I'm glad to know what you think about my writing. And anyways, kasale tong story na Ito sa isang contest kaya support me. -Your beloved author, Cruelaida