Break me Silently

Kabanata 7

Napatayo  ako nang bigla niyang hinaklit ang palapulsuhan ko. That forced me to stand up from sitting. He harshly pulled me head to the door of the kitchen. 

Binuksan niya ang pinto at bumungad sa amin si diometry na may dalang order, balak din niya buksan ang pintuan dahil nakita ko ang kamay niyang naiwan sa ere pero naunahan lang siya ng lalaking ito. I saw how the expression diometry's changed. Suprised and curiosity. He is confused looking back and fourth between our hands and the two of us.

Utomatikong napatabi si diometry ngunit gulat pa ring nakatingin sa 'kin. Nilagpasan namin siya at dire-diretso kaming pumasok. Anong problema ng lalaking ito at bigla na lang naghuhugot?!

Halos lahat ng tao sa loob ay nagulat habang nasa amin ang mga nanlalaking mata. Their confused eyes directly on our hands.

I shocked when they use to greet this word to the man pulling me. "Good evening sir." Sabay sabay nilang sabi at nagsiyukuan pa.

Nang pumasok kami sa bagong pintuan ay bahagya niya akong binitawan at isinarado ang pintuan. 

His eyes is too dark when he faced me. There is every kind of emotions in his eyes but i can't tell what it is. I blinked my eyes repeatedly. Marahas niya akong tinulak at malakas ang pagkakatama ng likod ko sa malamig at matigas na pader. He cornered me. Halos magpantay ang mga mata namin dahil yumuko siya at ilang dipa na lang ay magdidikit na ang mga ilong namin.

"A-anong problema mo..." my voice trembled.

Himig ko ang galit sa mga mata niya.

"You're seducing me." May diin.

"A-anong sinasabi mo?" 

"Skirt." 

Pumikit siya ng mariin at malalim na humugot ng hininga na para bang nagtitimpi siya sa kung anong nararamdaman niya.

Ano naman sa skirt ko? Hindi niya na problema iyon. "H-hindi naman kita siniseduce.. ano ka gold?"

Dinilat niya ang mga mata. Naramdaman ko na lang bigla ang kamay niya sa hita ko. I closed my eyes emphatically because of his touch, it feels like a feather teasing me down there.

"Stop it..." but he continued. Paitaas at pababa ang hagod niya roon sa hita ko.

"Stop seducing me kasi." 

"I-i'm not seducing—"

"And you f*****g making me jealous!" Hindi niya pinakinggan ang sinabi ko. I rolled my eyes. Bakit ba ganyan siya magalit? 

Tinigil niya ang paghagod sa hita ko ng ikinaluwag ng hininga ko.

Sino bang nagsabing siniseduce ko siya at ipinagseselos? Sino ba siya sa akala niya? For his information, he's not my boyfriend! 

"Who did tell you that i'm doing that?!" Pinanlakihan ko siya ng mata.

"Myself." Maikling sagot niya at nag-iwas ng tingin.

Fucker?! Pa'no niyang naisip na ginaganon ko siya? Kung alam niya lang kung bakit ito ang sinuot ko eh! 

I push him. Nadala naman siya. Inayos ko ang damit ko dahil pumaitaas pa iyon lalo dahil sa ginawa niya. Hinilot niya ang sentinido niya habang napapikit. Tss. Problemadong problemado lang?

Natahimik kami ng ilang sandali bago niya 'ko nilingon ulit. 

Bakit kasi nangingialam pa siya sa suot ko. Andito ba siya para bwesitin ako at istorbohin sa trabaho ko? Bakit kasi ito pa ang napili nilang spot para magdinner? Sinusundan niya ba ako.

Oh my god!!!

I closed my eyes. Nayuko ako at niyakap ang sarili. Goddam he's our boss! Dapat ayusin ko ang pananalita at galaw ko kung ayaw kong masisante! Napakaliit naman ng mundo namin oh! Siya pa talaga naging boss ko.

"I'm sorry boss..." pinilit kong sabihin, baka masisante ako ng wala sa oras.

I can sense his glare now. He crossed hid arms. "Sino ang nagpasuot sa'yo niyan?" 

"S-si diometry. Wala na kasing ibang—"

"Oh, that f*****g suitors of yours." Napamaywang siya at hinilot ang baba.

Kunot noo ko siyang tinitgan sa mata. Namumula siya sa galit. His lips is on a grim line and his jaw is clenching. Napalunok ako. Galit talaga siya. Baka sisantihen niya ako at idamay niya si diometry!

Kung alam niya lang na nagtitimpi ako ng galit sa kanya dahil sa ginawa niya sa akin noong mga nakaraan!

"I'll tell sec. cha later that i'll make you a new one and that f*****g uniform will burn into ashes." Pagpipinal niya. Mariin siyang nakatingin sa suot ko.

"Y-yes boss.." he looked at me intently and lick his lower lip.

He step closer again. Isinandig ang isang siko sa kanang gilid ko. "Tell me, why did he pisil your hand?" Itinikom niya agad ang bibig. Para bang pinipigilang madugtungan ang sasabihin niya.

Iyong kaninag hinilot ni diometry ang kamay ko dahil nanginginig daw iyon. Pati ba naman iyon ay big deal sa kaniya? Grabe na ah!.

"H-hinilot niya lang naman po ang kamay ko." 

"Why?" He said so desperate with my answer.

Hindi muna ako nakasagot kaagad.

"K-kasi po nanginginig ang kamay ko kanina kaya naisipan niyang ihilot iyon." Kailangan kong maging magalang kung ayaw kong masisante.

"Cut that po. I'm not that old! I'm just your boss not your granpa. The fuck."

Naiinis na ako. Itong boss namin iniistorbo ang pagtatrabaho ko! 'Di ba ayaw nilang pawala-wala sa trabaho tapos ngayon ang boss pa namin ang naghihimok sa'kin para hindi makapagtrabaho dahil sa walang kwentang dahilan niya!

Naubos na ang pasensya ko.

"Bakit ba kasi ang big deal sa'yo ng mga pinaggawa ko at sout ko ha?!" Singhal ko. "Yes your my boss but you have no care what i am doing!" Namemersonal na siya eh!

Hindi siya makaimik at nag-iwas ng tingin, para siyang natauhan. Bumitaw siya sa pagkakatukod sa pader, lumayo siya sa'kin at tumalikod. Lumayo din ako sa pader. I can't believe him!

"Kung ganito lang naman ang boss namin, i better resigned than staying here!" I shouted. I don't care anymore. Wala na 'kong pake kung masisante ako. Marami pa namang iba d'yang trabaho. "Hindi ko nga inasahan na ikaw pala iyong boss namin." Tss.

Nilingon niya ako. "No your not but that boy will."

"Si diometry?!" My eyes widened. Is he joking? 

"Sino pa ba?"

"No.. you can't! Walang kinalaman si diometry sa mga pinagpuputak mo diyan!"

He smirk. Nagtungo siya sa swivel chair niya at umupo roon habang nilalaro ang labi gamit ang hintuturo niya. Pinagmamasdan ako.

"Wala? Tell me, do you like that boy?"

"Wala ka ng pake do'n. You have no care if i flirt or dating someone coz i'm not yours and you have no right to jealous. Boss lang kita." May diin kong sabi.

Umigting ang panga niya. His eyes turned bloodshot again. Kumuyom ang isa niyang kamao. Namumula ang mukha niya hanggang leeg na. May takot na dumaan sa akin. Lalaki pa rin siya at kaya niya akong suntukin kahit ano mang oras at sa kung anong paraan na gusto niya.

"If you don't want him to resigned then f*****g stay." He coldly annouced. 

Natahimik ako. 

Tumayo siya at dire-diretso ang lakad palabas ng office niya, iniwan ako mag-isa. I closed my eyes when i heard the loud slam of the door. Ginalit ko siya pero kasalanan niya naman iyon.

Napaupo ako dahil sa panginginig ng tuhod ko. I want to cry. Parang ang sakit ng dibdib ko ng nakikita ko siyang galit pero bakit? Napakapit ako sa dibdib ko. It's my first time getting an argument with a guy at nakapagsigaw pa ako! Tangina.

Kung pinabayaan niya na lang sana ako hindi na aabot sa ganito. Bakit siya nagseselos? Bakit siya galit na galit? I don't get him.

Pinilit kong tumayo at lumabas ng office niya. I saw most of them staring at me. Nagtaka ako nang lahat sila ay nag-aayos ng gamit at nakasuot na sila ng pang-alis. Nagpunta kaagad ako kay linda na nakabihis na rin pangalis. Tapos na ang shift? Ang dali naman.

"Linda, anong meron bakit kayo nag-aayos?" Kunot noo ko.

Nilingon niya 'ko. Napakamot siya sa ulo. "Hindi mo alam? Tapos na raw ang shift natin ngayong gabi at pinapauwi na tayo ni boss atom." 

Umiling ako . Hinila niya ako patungong sulok para hindi marinig ang pinag-uusapan namin.

"Ano bang ginawa niyo ni sir sa loob? Galit na galit yun kanina paglabas. Hindi ko nga alam kung anong ikinagagalit at bigla na lang siyang nagdabog. Ngayon ko lang nakitang ganoon si boss." 

He's literally mad. Dammit, i felt guilty. "N-nag-usap lang kami." Hindi ko naman inakalang aabot sa ganito. I'm so selfish, kung pinabayaan ko na lang sana siyang magalit.

Kumunot ang noo niya. Hinawakan niya ang dalawang kamay ko. "Sabihin mo nga sa'kin. May relasyon ba kayo ni boss and two just keeping it private?"

Namulahan ako ng pisnge. Tumingin ako sa ibang direksyon. "W-wala."

Anong klaseng tanong 'yan?

Hinuli niya ang tingin ko. "Wala nga ba? Eh ngayon lang 'yan nagpapasok sa office niya ng babae except sa mom niya."

My eyes widened. Weh? "Wala nga talaga."

Tumango na lang siya. Iniwan niya ako at doon naman ang pagsulpot ni diometry.

Nag-aalalang mukha ang ibinigay niya sa'kin.

"Are you okay?" Sa nag-aalalang boses. Naghanap siya ng kung ano sa katawan ko at napasinghap siya ng walang nakita.

"Wala akong sugat o ano. It's okay." Marahan akong tumawa.

Ngunit hindi ko na alam ang gagawin ko.

"Hindi ka ba niya sinaktan?"

Umiling ako. Naglakad ako papunta sa locker ko. Kinuha ko ang bag ko at nagpaalam sa kaniyang magbibihis lang muna sa dressing room. Inantay niya naman ako sa labas. Mabilis ako natapos sa pagbibihis ko. Isinuot ko ulit ang uniform ko pang studyante.

Kung tapos na ang shift namin sa gabing ito, pa'no na ang mga costumer? Sino ang magbabantay sa kanila at magseserve? O baka naman pati iyong mga costumer pinaalis rin niya.

Lumabas ako ng dressing room ay agad na tumambad sa akin si diometry. Nag-aalala pa rin pero may galit na sa mukha. "Malaman ko lang talaga kung anong ginawa no'n sa'yo. Magsusuntukan talaga kami." Hinimas niya ang kamao.

I shook my head and sigh heavely. "No need diometry. He's our boss, we need to respect him. Ayusin natin ang trabaho natin at baka masisante tayo." Iling iling ko.

"Porket mataas ang estado niya—"

I held his hand and squized it to calm him. 

"Diometry. Ayokong masisante ka." 

Tiningnan niya akong maigi at nag-iwas ng tingin. Ngunit siya na ang naghawak sa kamay ko ngayon. Tss, trumatsansing.

Lahat ng trabahador sa kusina ay nagsialisan na ngunit ang ibang mga babae ay nagsisitaray sa akin. Hinarangan ako ni diometry para hindi ko makita ang mga pag-iirap nila. Nagpaalam na rin si linda sa amin. Kami na lang dalawa ni diometry ang naiwan sa loob.

Totoo nga ang hinala ko, wala na ring costumer sa loob at wala na rin sina adam at ang boss namin na hot tempered. Ang guard na lang ang naghihintay sa exit door. Nagpaalam kami ni diometry sa kaniya. 

"Ihahatid na lang kita sa bahay ninyo. Malaki na ang gabi lalo na at babae ka. Baka may kung ano pang mangyare sa'yo." 

Bumuntong hininga ako. Naiintindihan ko ang pag-aalala niya pero hindi pwede. Ayokong malaman nila na sa deverell ako nakatira. Ayokong masira ang reputasyon nila tita. 

"Kaya ko na mang umuwi mag-isa diometry, hindi mo na ako kailangang ihatid pa." 

Umiling siya at hinila ako patungo sa motor niya. May motor pala siya? 

"Hindi. Ihahatid kita, ayokong may mangyaring masama sa'yo—"

"Ayaw ng babae kaya 'wag mong pilitin." 

Nilingon namin ang nagsalita. He's leaning on his car while eyes is closed. Nakaside view siya sa 'min. Naramdaman ko ang paghigpit ng pagkakahawak sa'kin ni diometry.

Hindi ko nakitang nandito pa pala siya.

"Ako ba ang kausap mo?!" Lumapit si diometry kay atom. Hinila ko siya paatras.

"Hindi ba obvious?" He opened his eyes and boredly looked at us, he crossed his arms. 

Himig ko pa rin ang galit niya pero sarkastiko niyang hinarap si diometry.

"Pre, wala ka ng pakealam dito—"

"Tss, rason pang kalye ba 'yan?" He smirk.

Nainis ako bigla sa sinabi niya kay diometry. Diometry about to punch him pero pumagitna ako. Tumigil siya at umiling. Pinapaalis niya ako sa gitna pero hindi ako nakikinig. 

I feel atom on my neck and he whispered in my right ear.

 "Good girl."

His breath sent shiver down my spine, my lips parted. May gana pa talaga siyang magganiyan?

"Diometry umuwi ka na lang. kaya ko na ang sarili ko—"

"Hindi sabrina. Ihahatid kita." Inabot niya ang kamay ko pero mabilis iyong inilayo ni atom sa kaniya. Nagulat ako sa kilos niyang iyon. Nagkuyom ulit ng kamao si diometry.

"Respect her decision dude." Naiinis na sabi ni atom. Inilayo niya ako kay diometry at itinago sa likuran niya.

Sinuntok siya ni diometry pero nakailag siya at tumatawa pa. Umambang susuntukin pa sana siya ni diometry pero naunahan niya naman iyon. Sapol sa mukha niya ang suntok ni atom na ikinabagsak niya. Napasigaw ako kaya napalapit ako kay diometry. 

Nagdugo ang labi niya at ilong. Aambang susuntukin niya ulit si atom pero marahan kong ibinaba ang kamay niya. Nilingon niya ako sa galit na mga mata. 

"Please..." i pleaded. Nag-iwas siya ng tingin.

"Umalis ka na, please... ayokong lumala pa.." uminit ang mata ko para sa nagbabadyang mga luha.

Ayokong mawalan ulit ng kaibigan dahil lang dito. Ayokong maulit pa ang dati. Ayokong maging sanhi ulit ng bunga.

"Sundin mo ang gusto niya dude, mas gusto niya sa kotse ko kesa sa motor mo." Si atom. 

Tinapunan ko siya ng nanlilisik na tingin.

Marahas niyang tinanggal ang kamay ko sa kamay niya at diretsong sumakay sa motor niya. Hindi niya ako nilingon man lang. Isa isa nang nagsihulog ang mga luha ko. Ito na nga ang sinasabi ko, nagalit na si diometry sa akin. Mawawalan na ako ng kaibigan.

Nilingon ko ang lalaking walang puso at napakahambog. Nagngingitngit ako sa galit. Sino ba nagsabing sasakay ako diyan sa kotse niya? Pinalala niya lang ang sitwasyon. 

"Bakit ba napakealamero mo?!" Pumiyok ako.

Naglakad ako palayo sa kaniya. Pumunta ako sa kabilang side ng highway. Tinawag niya ako pero hindi ko siya pinansin. Huminto ako sa hintayan ng mga jeep. Hinimas ko ang mga balikat dahil sa lamig. Gabi na at mas lalong lumalamig ang hangin, magkakasipon ako nito.

Napansin ko ang sasakyan niyang sumunod sa akin at huminto sa harapan ko.

Umirap ako. 

Ba't niya ba 'ko sinusundan? Wala ba siyang sariling business at nangingialam sa iba?

Pumantay na sa akin ang kotse niya at ibinaba niya ang mirror no'n. I saw his serious face. He's creepy.

I swallowed.

Nagsimula akong maglakad ulit palayo at mas binillisan nang nakitang sumunod nanaman siya sa akin. Sa'n ba 'ko makakahanap mg sasakyan dito. Gusto ko ng umuwi. Suddenly i saw his car stopped and he get his self out of it. Sinundan niya 'ko with dark face. I am about to run pero mabilis niya akong nakarga. Pagsusuntukin ko na sana ang dibdib niya pero..

"Punch me me and you'll regret." He said so cold. Nakatingin lang siya sa daan.

Nagpaubaya na lang ako dahil may pakiramdam ako na may masamang mangyayari sa'kin kapag pumalag pa ako. Inilagay niya ako sa front seat at sinarado ang shot gun. Huminga akong malalim. Parang gusto kong umiyak. Kahit galit ko sa kaniya ay napapahinto niya sa mga salita niya lang.

Pumasok rin siya sa driver seat pero sa kalsada lang ang tingin niya. Hindi niya ako nilingon na para bang wala ako sa tabi niya. His face filled with anger. 

Galit pa rin siya pero bakit..

Pinaandar niya na ang sasakyan at napakabilis no'n kagaya nung una. Inabala ko na lang ang sarili sa pagsilip sa labas kahit nanginginig na ako sa takot sa sobrang bilis ng pagtakbo ng sasakyan at sa kaniya.

My fast heart beat doubled. I don't know if it's the tension of the two of us or i fear to him.

I've never been involve before this kind of life. I've never met before like him. He's a monster. He's more monster than adrian. 

I didn't put on my seatbelt. Wala na 'kong pake do'n. Kahit naman magseatbelt ako hindi pa rin mawawala ang takot ko. Niyakap ko ang bag ko at ipinagdikit ang mga paa ko. It's too cold here with him.

Ibinaba niya ako sa harap ng gate. Ako na ang nagbukas ng pinto dahil ayaw kong siya ang magbukas ng pinto para sa akin at tingin ko wala rin siyang balak pagbuksan ako. Paglabas ko ay mabilis siyang nagpaandar palayo.

When i reached my room i texted my apology to diometry but he didn't respond. Sakit sa ulo. First time ko pa lang sa trabaho ganito na agad ang eksena. Akala ko maganda ang unang araw ko sa trabaho pero hindi. 

Niyakap ko ng mahigpit ang unan. It's so soft. So relaxing but so hard to think.

Atom..

That man, i don't know why but he can beat my heart so fast even tho i hated him so bad. Ni ayaw ko na siyang makita pero ang sinasabi ng puso ko sa akin ay gusto ko siyang nakikita palagi but i can't say i love him. Natural lang ata ang ganito. Uhaw lang ako sa kaibigan.

"Morning!" Nakangiting humarang sa harap ko si richel. I greeted back. 

Mabilis siyang umalis sa harapan ko at bumalik sa upuan niya sa harapan ng pumasok ang proffesor namin. I heard cloe's irap. She's crossing her legs while flipping her hair.

Ibinaling naming lahat ang atensyon ng nagbigay ng importanteng impormasyon ang guro. Everyone got excited when he discussed it. Naexcite din ako pero hindi ganoon kaexcite kagaya nila dahil hindi pa naman ako nakasali sa mga ganoon.

"We will be having acquaintance party next month, this september. I know all of you are excited for this." May kung ano sa ngisi niya. "Since, it's been years na noong hiniling ito ng mga officers.. shs will joining on our acquaintance party."

Nabalot ng hiyawan ang buong klase sa anunsyo ng guro. Masaya ba iyon? They all look happy. 

Hunyo pa lamang ngayon at mag jujulyo pa lang pero excited na silang lahat. Dalawang buwan pa ang lilipas pero innaounce na agad.

"Makakasama natin ang mga shs!" Sigaw noong isang babae at sunod na nagtilian ang iba maliban sa amin nina richel at cloe.

"I can't wait two months!"

"It's your time to dance with your crush at shs!" Masayang pahabol ng guro at nagpaalam.

Sobrang ingay ng buong klase kaya natakpan ko ang taenga ko sa sakit. Sobrang saya ba ng okasyon na 'yon para ganoon na lang sila ka  excited? Bakit hindi ko man lang naramdamn ang ganoong excite?

Tinanong pa ako ng isa kong kaklase kung excited ba ako doon at sinabi kong hindi.

Pumasok ang kasunod na guro na ikinatahimik ng lahat. Madaling natapos ang klase sa umaga at hapon. Sabay kaming lumabas ni richel ng gate at nauna ulit siyang umuwi. Hindi ko nakita sa school si diometry. I wan't to apologize to him. Maybe sa mion nandoon na iyon.

Nasa hintayan pa rin ako ng sasakyan nang nakita ko ang pagdaan nina atom sa gilid ko patungo sa kotse niya. Malapit ako sa kanila pero hindi niya man ako nilingon at binalewala lang hanggang sa nakaalis na sila.

Parang may umusbong na sakit sa dibdib ko na hindi ko maintindihan.

Susunod…