Cassiopeia's POV
Habang papaakyat ako sa hagdanan, hindi ko mapigilan ang kabahan. Kakausapin na kaya ako ni Jion? Baka naman paalisin niya lang din ako kasi ayaw niya pa din akong kausapin kasi galit siya. Ayoko! Mag-uusap kami sa ayaw at sa gusto niya. Bahala siya.
Paglapit ko sa pintuan ng kwarto niya, inataki na naman ako nang sobrang kaba. Pero andito na ako. Kaya ko to.
Kakatok na sana ako nang may narinig akong kausap ni Jion. Kahit ayaw kong mag-eavesdropping ay talagang na-curious ako kung sino ang kausap ni Jion. Akala ko ba ayaw niyang magpadisturbo?
Linapit ko yung isang tenga ko sa pinto at nakiramdam at nakinig sa boses ni Jion.
"I'm okay." rinig kong sabi ni Jion. Naghihintay sana ako sa kasama niya na magsalita ulit pero nagtaka ako nung si Jion ulit yung nagsalita
