MINK (Soft & Wild)

Ceasefire

FELIZA'S POV

Mabigat ang loob kong pumasok

Sa unit ko. Hindi maalis-alis sa isipan ko ang hitsura ni Manjoe matapos kong sabihin na hindi ko siya gusto at nungkang magugustuhan ko siya.

Dapat nga pumapalakpak na ako ngayon kasi nakaganti ako kahit papaano sa mga pang-iinsulto niya sa akin.

Pero hindi eh.

Nang makita kong dumaan ang lungkot at sakit sa mga mata niya, tila gusto kong bawiin ang mga sinabi ko.

Akala ko kapag nasaktan o kaya'y napahiya ko ang taong kinaiinisan ko ay magdudulot iyon ng satisfaction sa akin.

Akala ko ikatutuwa kong mabali ang mataas na pride ni Manjoe. Hindi pala.

I thought, tuluyan nang naglaho ang dating Feliza na may malambot na puso. Hindi pa pala.

I still have a soft heart na pilit na ikinukubli ng wild and strong personality.

Ayuko nang balikan ang nakaraan. Ayukong bumalik sa dating ako.

I prefer the happy-go-lucky and the player, Feliza.

Hanggat maaari, ayukong magpakita ng kahit kunting kahinaan sa ibang tao.

Kasi magbibigay lang iyon ng daan para gamitin at saktan nila ako for their own good.

Pilit kong iwinaglit lahat ng bagay na bumabagabag sa akin.

Matapos akong maglinis ng katawan, hinarap ko ang mga papeles na dapat kong tapusin.

Hindi pa sana ako hihinto kung hindi ako nakaramdam ng antok at pagkahilo.

4 am na pala. Tapusin ko na lang ang natitirang paper works bukas tutal Sabado naman.

MANJOE'S POV

"Stop! Magbihis ka na't lumayas ka agad sa kuwarto ko!"

Sigaw ko sa babaeng walang tigil na humahalìk sa katawan ko.

Tang ina, akala ko mag-eenjoy ako sa kanya. Kaya ko pinapunta ng maaga. Hindi naman pala!

"Pero baby, hindi mo pa nararating ang climāx mo."

"Paano ko maaabot ang ōrgāsm ko eh hindi mo nga mapatìgas ang tìtì ko! Wala kang kuwenta! Within 5 minutes, kailangan nakaalis ka na dito kung hindi ipapalapa kita sa mga aso ko!"

Pagkasabi ko nun ay nagkulong ako sa banyo.

Shìt! I hate doing this pero ano pa nga ba. Magsasarili na lang ako nang makaraōs.

Kasalanan mo ito Ma. Feliza. Nang dahil sayo, naging choōsy na ang alaga ko. Saka na lang tinìtigāsan 'pag ikaw ang kaharap ko.

Ilang ulit kong hinimās ang alaga ko, pabìlis nang pabìlis habang ini-imaginë ang magandang mukha ni Feliza, ang sëxy niyang katawan, ang malulusōg niyang bōōbs, ang mabangō at

basang-basa niyang pagkababaë. Shìt! Kunti na lang mararating ko na. ..

"Feliza, tang-ina, ang sārap mo."

Patuloy ang pag-imaginë ko.

Hinihimās ni Feliza ang alaga ko, dinidilāan, isinubō, labas masōk sa bibìg niya..fùck! f**k! f**k ! f**k! f**k!

Finally! Narating ko rin.

Nakaginhawa ako nang pumutōk ang mainit na likidō mula sa king cōbra ko.

Natawa ako nang maalala ko ang tawag ni Izang sa alaga ko. Ang talino talaga ng babaeng 'yon. King cobra talaga.

Ang sarap pakinggan.

Masamang senyales na yata ito. Baka naman pinakulam na ako ng babaeng 'yon.

This is bad! Too bad! Nababaliw na yata ako sa kanya.

Matapos akong mag-shower, napagpasyahan kong bisitahin si Tito Ninong. Hahamunin ko na lang siya ng chess tutal Sabado naman.

Tatambay na lang ako sa bahay niya.

Sana nandoon si Feliza.

Ay mali, si Yaya Ana pala.

Tama si Yaya Ana.

Magpapaluto kasi ako ng kaldereta.

Sa kanila na lang ako kakain.

***************

"Oy Manjoe, ang aga mo namang umakyat ng ligaw.

6 am pa lang ah. Style ng Chikwa 'yan, iho."

Bungad ni Yaya Ana sa akin.

"Sino po ang liligawan ko, 'yong kabayong si Red? 'Di ba pinalagak na 'yon ni Tito Ninong sa rancho namin sa Tarlac mula ng magka-phobia si Izang sa kabayo?"

"Loko ka talagang binata ka. Siyempre si Feliza ang sadya mo. Kunwari ka pa. Hindi ka pa natutulian kilala na kita. Mula kapilyuhan mo hanggang sa liko ng bituka mo."

"Si Tito Ninong ang sadya ko, Yaya. Hindi si masungit."

"Wala si Adolfo. Nasa Cebu. Next week pa ang balik niya."

"Eh si....'yong hardinero niyo po pala, nasaan?"

"Loko ka, kunwari ka pa. Wala si Feliza. Nasa Condo niya. 'Di ba ikaw ang naghatid sa kanya kagabi?"

"Ang lakas naman ng radar niyo, Yaya. Paano mo nalaman na inihatid ko siya?"

"Sa Facebook."

Humagikgik si Yaya Ana.

"Ka-chat ko sa messenger si Danilo kagabi. Siya ang

nag-tsismis sa akin."

Sumama ang timpla ko nang marinig ang pangalan ng abnormal na 'yon. Pati pala kay Yaya Ana nakikipag-close para mapalapit lalo Kay Izang.

Ma-hack nga ang sss account ng gagōng 'yon.

"Wala naman pala sila. Aalis na ako, Yaya."

"Teka, pakihatid na lang 'yong mga inihanda kong pagkain para Kay Feliza. Busy kasi 'yon. Baka malipasan na naman ng gutom."

Lihim akong nagbunyi.

Alas, may rason para mapuntahan ko ang masungit na 'yon.

Kagabi, muntik na akong magwala dahil sa pag-reject niya sa akin. Rejection talaga 'yon. Inasahan ko ba naman na "I like you too." ang ire-response niya sa akin.

Talagang minura-mura ko siya sa isip ko kasama ang Emerson na 'yon.

Pero ngayon, ewan ko ba, bigla na lang nawala ang galit ko sa kanya.

Nakakapagtaka nga eh. Baka nga pinakulam talaga ako.

"Ang dami naman nito, Yaya. Tatlong paper bags na puro pagkain?"

"Hanggang Linggo kasi ng gabi 'yan at dinagdagan ko para masaluhan mo siyang kumain. Nangangayayat na kasi siya. Sobrang subsob sa trabaho. Akala mo naman may anak na bubuhayin."

"Sige, Yaya. Alis na po ako. Salamat dito."

Nginisian ako ni Yaya Ana. Mukhang alam ang iniisip ko.

*****************

Sinubukan kong pihitin ang doorknob ng unit ni Izang. Hindi niya kasi naririnig ang

pag-doorbell ko.

Ano kaya ang ginagawa ng babaeng 'yon?

Kita mo talagang pabaya kahit kailan.

Hindi marunong mag-lock. Paano na lang kung papasukin siya ng manìac?

Na-guilty naman ako sa naisip ko.

Oo na, isa ako doon.

Saka inaamin ko naman na parati kong minamanìac si Izang sa isip ko.

Pero at least safe siya sa akin.

Matapos kong ilagay ang mga pagkain sa fridge, hinanap ko si Izang.

Wala naman sa sala. Wala rin sa study room niya. Baka tulog pa. 6:30 am pa lang kasi.

Natigil ako sa tapat ng pintuan ng kuwarto niya nang may narinig akong umuungōl.

Ungōl ng babae.

Sunud-sunod.

Tang-ina naman, oh! Ang aga namang jërjër 'yan!

Shìt! Wrong timing talaga!

Kung kailan nasa mood akong magbait-baitan saka ganito ang aabutan ko.

Fùcking shìt talaga!

Nabubuhay na naman ang red monster sa loob-loob ko!

Kung bakit kasi sa dinami-dami ng babae, siya pa?

Tang-inang pakiramdam na 'yan!

Bulabugin ko kaya sila?

Kunwari, ako ang mister na pinagtataksilan.

Bago pa magbago ang isip ko, sinipa ko ng malakas ang pinto.

Nasaan ang kabit?

Tinignan ko ang loob ng CR, nobody.

Sinilip ko ang ilalim ng kama. Wala!

Akala nito makakalusot.

Dahan-dahan kong binuksan ang closet.

:|

No one!

Bigla akong napalingon kay Izang nang umungōl na naman ng sunud-sunod.

Tang-ina!

Nagwë-wët drëams si Izang!

Bumunghalit ako ng tawa.

Biruin mo hindi lang pala ako ang nagwe-wët drëams.

Pati pala siya.

Panay pa rin ang ungōl niya at pabaling-baling pa ang ulo sa unan. Pinagpapawisan din ang kanyang noo.

Siguro si King Cobra ko ang nasa panaginip niya.

Langong-lango kong pinagmasdan si Izang habang natutulog at panaka-naka'y umuungōl.

Teka, bakit parang nanginginìg siya?

Ah, siguro malapit na niyang marating ang clìmax.

Hala! Ang tagal namang clìmax 'yan!

20 minutes na pero nangingìnig pa rin!

Baka bangungot ang bagsak ni Izang!

"Izang, gising! Tama na ang jërjër sa panaginip mo! Babangungutin ka na niyan! Izang, wake up!"

Niyugyog ko ang dalawang braso niya.

Bakit ang init?

Sinalat ko ang kanyang noo't leeg.

Ang taas ng lagnat!

Agad akong kumuha ng basin na may maligamgam na tubig at towel.

Pinunasan ko siya nang paulit-ulit.

Tatawag kaya ako ng doctor o dadalhin ko siya sa hospital? Baka manyakìn lang siya ng mga lalaking nurse at doctor.

Ako na lang ang mag-alaga sa kanya. Kapag hindi bumaba ang lagnat niya after 6 hours saka na lang siguro ako tatawag ng female doctor.

Matapos ko siyang punasan ay hinūbaran ko siya.

Shìt!

Ang laking tōrture itong gagawin ko. Lalo na at nabubuhay na si King Cobra.

Pinagpapawisan ako habang sinusuotan ko ng daster si Izang. Oo daster ang napili ko.

Nag-inìt ang katawan ko nang mapagmasdan ko ang matatayōg niyang dëdë.

Shìt.

Nadëdëhan ko na minsan ang mga 'yan noon sa Gazebo.

Pinisil ko nang marahan ang mga dëdë ni Izang.

"Nasagi lang ng kamay ko, Izang. You know, susuotan kita ng daster."

Then hinipō ko rin ang mga hìta niya.

Grabe, nakakatakam. Ang lambōt at ang kinis.

"Nasagi lang ng kamay ko, Izang. Hindi ko sinasadya."

Sabi ko.

Ang ganda talaga niya.

Matapos ko siyang hìpōan este bihisan, pinaghanda ko siya ng breakfast.

Ininit ko ang ilang pagkain na binigay ni Yaya Ana. Buti na lang may soup din.

May nakita rin akong gamot para sa lagnat sa medicine cabinet ni Izang.

Dinala ko ang tray ng pagkain sa kuwarto niya.

Tulog pa rin.

Inilapag ko muna ang tray sa bedside table saka ako humiga sa tabi niya.

Niyakap ko siya at pinagmasdan habang natutulog.

Lubus-lubusin ko na kasi paggising niya, panigurado,

aso't pusa na naman kami.

"You know what, para kang anghel kapag tulog. Ang bait mong tignan. Napakainosente. Parang hindi

makabasag-pinggan. Parang noon lang. Alam mo, namis ko na 'yong dating ikaw.

'Yong crush ko noon pa.

You've changed a lot. Ang dami nang nagbago. Pati 'yong damdamin ko para sa'yo, nagbago rin. Nagbago kasi mas tumindi pa."

Shìt! Bakit parang naiiyak ako? Nakakabakla na.

"Sana gumaling ka na, Izang. Mas gusto ko pala kapag tigress ka. At least nagiging astig din ako."

Hindi ko na alam ang pinagsasabi ko.

Makatulog na nga lang din.

10:30 am pa lang naman.

Pero bago 'yon, inabot ko ang thermometer at chineck ang temperature ni Izang. Medyo bumaba na.

Salamat naman.

FELIZA'S POV

Nagising ako dahil parang may nakapulupot sa baywang ko.

My God! King Cobra, lubayan mo ako!

Akala ko sa panaginip lang 'yon pero bakit parang may nakalingkis sa baywang ko?

Pagmulat ko ng mata...

:|

"Aray! Izang naman! Bakit mo ako itinulak?"

Hawak-hawak ni Ugok ang likod at hinihimas-himas ang balikat.

Nahulog kasi sa kama dahil sa lakas ng pagkakatulak ko sa kanya.

Sa halip na makipagsigawan ako ay isinandig ko ang ulo ko sa headboard ng kama. Para kasing nanghihina ako.

"Okay ka na ba, Izang? Masama pa ba pakiramdam mo?"

Sinalat niya ang noo at leeg ko.

"Thank God, bumaba na ang lagnat mo. Kumain ka na muna para makainom ka ng gamot."

Kinuha niya ang tray na may lamang pagkain at umupo siya sa gilid ng kama. Hindi na ako umangal pa nang subuan niya ako.

Tahimik lang kaming dalawa habang kumakain ako.

Nang matapos ay pinainom niya ako ng gamot.

Pansin kong iba na rin ang suot kong damit. Pero hindi na ako dumakdak pa. Ewan ko ba. Parang wala ako sa mood makipag-away ngayon at hindi rin naman ako inaaway ni Ugok.

"Ang taas ng lagnat mo kanina. Mabuti na lang napadaan ako sa bahay niyo at pinakiusapan ako ni Yaya Ana na dalhan ka ng pagkain. Next time, huwag mong abusohin ang sarili mo sa kakapuyat. Hindi makina ang katawan mo. You need to take a rest. Tignan mo nagkasakit ka na tuloy."

Ewan ko ba pero sobrang

na-touch ako sa sinabi ni Ugok. Hindi ko alam na marunong din pala siyang mag-care. Inalagaan pala niya ako.

"Hey, okay ka lang? May masakit ba sa'yo? Dalhin na kaya kita sa hospi----"

"Thank you."

Putol ko sa ano mang sasabihin niya.

Ngumiti si Ugok.

'Yong totoong ngiti na bibihira lang makita sa kanya.

'Yong ngiti na walang halong pang-aasar at pambubuska.

Lumabas tuloy ang mapuputi at pantay-pantay niyang ngipin na mas lalong nagpa-guwapo sa kanya.

Nag-init ang mukha ko nang ma-realized ko na inamin kong guwapo siya.

"May sakit ka nga talaga. Hindi ka kasi nagsusungit."

"Ceasefire muna."

Nakangiting sabi ko.

"Sure, ceasefire. Dito muna ako hanggang sa tuluyan kang gumaling. Magiging Yayo mo ulit ako."