“Huwag na muna baka umiyak kapag nagising si Ryven,” sambit ko.
Napangiti si Steven sa sinabi ko. "Tama ka, baka magising nga siya at maghanap ng yakap ni Mommy," biro niya, halatang tuwang-tuwa sa pagiging hands-on na magulang. "Mukhang kailangan na nating sanayin ang sarili sa ganyang routine."
"Oo nga, pero okay lang. Ang mahalaga, nandito tayo para sa kanya," sagot ko, habang hinigpitan ang pagkakahawak sa kanyang kamay. "Sa totoo lang, na-miss ko na rin siya agad kahit ilang minuto pa lang ang nakalipas mula nang iwan ko siya sa nursery."
"Parang ayaw mo na siyang iwanan, ha?" sabi ni Steven habang tinatapik-tapik ang aking kamay. "Pero alam mo, kailangan mo rin ng oras para sa sarili mo. Huwag kang mag-alala, nandito naman si Daddy para magbantay kay Ryven."
Natawa ako sa sinabi
