Chapter 50
Huminga ako nang malalim. Nakatayo lang ako sa harap ng kwarto niya at hindi ko na alam kung gaano katagal. Para bang nangangatog ang tuhod ko kahit na mag-uusap lang kami. Para kasi akong hahatulan ng kamatayan dahil sa kaba. Nanginginig nga pati ang mga kamay ko.
Hindi ko alam kung kakatok na ba ako o maya maya pa. Iniisip ko na kung ano ang mga plano ko. Napag-isipan ko na kung paano ko sisimula ang pag-uusap namin. At kung papaano naman magtatapos?
Bahala na...
Hindi ko naman alam kung saan patungo ang magiging pag-uusap namin pero bahala na nga. Hindi ko naman masasabing magiging kami pa rin pagkatapos nito pero ayokong isipin na maghihiwalay kaming dalawa. Isipin ko pa nga lang, masakit na, paano kung dumating pa sa point?
Napapitlag ko nang biglang bumukas ang pin
