The Wager

Capítulo Cinco: Man is wolf to man - Thomas Hobbes

Searchin's POV

Maingay ang klase. Walang Professor kaya libre silang magkagulo. Tawanan dito at tawanan doon. Tila walang problemang nag-aabang. Sa loob ng eskwelahang ito, lahat kami hayop na pwedeng katayin ano mang oras. Isa samin ang master of the game pero ang tanong, Sino? Ang mga mukhang nakangiti at mala anghel ay may tinatago palang kademonyuhan. We live in a world where we need to fight for ourselves. Lahat kalaban. Survival of the fittest.

Sa isang sulok, binubully nanaman ang kawawang si Calypso. Ang tanga niya talaga. Bakit hindi siya lumban? Hello?! Kalalaki niyang tao pero di man lang gumanti. Ang alam ko anak to ng General, pero Gosh! Ang lampa ng gago. Isumbong niya kaya sa Daddy niya. Losers always be a losers. Tss.

"Gemini?" s**t!! Isa lang naman ang tumatawag sa akin ng ganun. When will he stop bugging me!??!!

Hindi ko siya pinansin at nanatili akong nakatingin sa white board. Sana naman makaramdam siya na ayaw ko ng kausap.

"Gemini, please talk to me."

Still.

"I need to talk to you."

Still.

"Ayokong madamay ka sa laro."

Sa pagkakataong iyon, I look at him. Alam niya ang tungkol sa laro? I just look. Paano niya nalaman? May parte ba siya sa larong ito pwera sa pagiging player? Noah...Gemini. He aways call me Gemini. May kinalaman siya kay Gemini. Pero ano? Dapat ba akong magtanong? O dapat kung alamin ng sarili ko lang?

"I don't know what are you talking about." Humarap ulit ako sa white baord. Sa lahat ng laro, Una mong tatandaan ay ang huwag magtiwala kahit kanino. Lalo na sa laro ng kamatayan. I don't know what he's role. Is he a player or a master's piece?

"Laro ng buhay at kamatayan. Ayokong mawala ka ulit sa akin, Gemini. I'll do everything para isave ka sa larong ito." Mawala ulit? Ano ba si Gemini, Noah? Bakit gagawin mo ang lahat para kay Gemini?

"Who I am to you?" Mukhang nagulat siya sa tanong ko. Nanatili siyang tahimik.

Pumasok si Tomoko. As usual nakapang-emo nanaman siya. Sa ganda niyang iyan, sinasayang. May pinatong siyang box sa Professor's desk. Isang maliit na kulay itim. Tss. Ano namang pakulo ng mga professor ngayon? At itong katabi ko, bigla na lang nanahimik. Tss. What's with you Noah?

Tumahimik na din ang klase dahil papunta na daw ang prof. Ilang Segundo ang lumipas ngunit wala pa ang prof.

"Penpen de sarapin, de kutsilyo de almasin..." Nakakatakot marinig.

Tumonog ito sa kung saan. Garalgal ang boses ng kumakanta. Pamilyar ang boses na iyon. Nagsitinginan ang mga kablocks ko. Saan galing?

"How...how de carabao de batuten..."

Patuloy ito. Halos maghirap ang kumakanta.

"Si-sipit namimilipit, Gi-ginto't pilak na-namumulaklak sa tabi ng...."

Hirap na hirap ang boses ng kumanta. Yung pakiramdam na nagmamakaawa na siya. Yung patayin na lang siya para matapos na. Saan ba galing yun?

"Patayin nyo nga yan?" Sigaw ng isa kong kablock.

"daaaagaaaatttttt!!!!" Sigaw ng boses  babae.

"KYAAAAAAAAAA!!!!!!" Tili din ng mga babae kong kablocks.

May lumapit sa bag sa harap ko. Oo nga ang lapit sa akin ng tunog na iyon. Ang alam ko, si Jury ang nakaupo dito.

Kinuha ni Sisi ang phone sa bag ni Jury..

"Where's Jury?" Tanong nito.

Walang sumagot. Narito ang bag niya ngunit wala ang may-ari? Hindi kaya si Jury ang kumakanta? Pero mukhang naghihirap ang boses niya.

May kung anong pinindot si Sisi sa phone. Nanginig siya at nabitawan ito. Bakit? Pumunta siya sa harap, kung nasaan ang nilagay ni Tomoko na box. Binuksan niya ito ng dahan dahan. Her face pale and screaming at fear. Her hands shaking while opening it. What's on the phone? What's on the box,too?

"Aaahhhhhhhh!" Sigaw niya nang buksan ito. Napaupo siya sa sahig habang takip takip ang mukha. Lumapit si Keefer sa kanya. Tinignan  ang box. Lumuhod at niyakap si Sisi. Napatayo na ako sa kinauupuan ko. Gusto kong lumapit pero hinawakan ako ni Noah. Sinamaan ko siya ng tingin pero nantili ang kanyang kamay.

Anong meron sa box? Lumapit ang isa kong kablocks para tignan ito. Nabitawan niya ang box dahil sa pagkabigla sa nakita. Tumambad ang mga putol na daliri saming harapan. Duguan pa ito. Siguro'y kakaputol lang. Kanino? Sino ang may-ari ng mga daliring iyan?

Hindi kinaya ng sikmura ng iba samin kaya't napatakbo sa banyo. Wala akong narinig na tili o sigaw sa kanila. Ngunit they're face seen the horrible fact. Sino ang gagong may gawa?....Si Jury? .... Yung phone? Pinulot ko ito at tinignan kung ano ang nakita ni Sisi.

-They want you dead.-

From: +6390623*****

Nakainsert ang litrato ni Jury na nakatali at puno ng dugo. Ang puti naming uniform ay tila kulay pula na sa larawan. Ito ba ang laro mo? Umpisa na nga ba talaga? O matagal ng nag-umpisa?

"We're counting." Narinig kong sabi ni Tomoko..... Tila baliwala sa kanya ang nangyari. Nagbubuklat ito ng notebook. Sa pinapakita niya, wala siyang pakialam kung ano ang ano man. Ganyan ka ba?....Teka siya ang may dala ng box.... Siya ba ang may gawa? Pero imposible. Kung siya ang may gawa, bakit niya ibubulgar ang sarili? Lahat kami nakita na siya ang nagdala ng box, alam niyang kapag ginawa niya ito, mapaghihinalaan siya. Baka naman wala rin siyang alam sa laman nito. Ano ba ang dapat kong isipin? Komplekado ang lahat. Una, si Mrs.  Garcia, at ito si Jury. Patay na ba siya? Ang laro? Konektado ba ang lahat? At si Gemini?....

NIilingon ko si Noah. Walang bakas ng pagkagulat sa kanya. Sino ka ba Noah? Ikaw, alam mo ang tungkol kay Gemini. At alam mo ang laro. May susunod pa. Sisiguraduhin kong hindi ako mapapabilang. Lumabas ako ng kwarto. Hindi ko hahayaang taningan nila ang oras ko. Ako lang ang hahawak sa buhay ko.

---

Klent's POV

Lalaban ako hangga't kaya ko. Dahil ang larong ito ay laro ko. Sasabayan ko sila para kay Shy. Itataya ko ang buhay ko para hindi siya mapasali sa laro. Dahil sa hindi ako magagalaw, ang sino mang kumalaban sa master's piece ay siyang mamatay.

Tapos na si Jury. Sino ang isusunod? Sa tingin ba nila, magpaptalo na lang ako? Hindi. I'm Klent Marx Lim at ang isang Lim ay mas lamang dahil ang pinaglalaruan ay teritiryo ko. Ako lang naman ang anak ng may-ari ng SRU. Malalaman at malalaman ko ang galaw. At walang pwedeng gawin na ikasasama ko at ni Shy. I'll just giving enough time to enjoy. Magpakasasa kayo sa nalalabing oras, dahil clock is counting.

Tahimik talaga dito sa Museum. Ang sarap tuloy matulog. Iidllip muna ako sandali, total kasama naman ni Shy yung kaibigan niyang sina Sisi. Kawawa naman, namatayan ulit ng bestfriend. Cecilia Fajardo, pasalamat ka si Jury ang nauna.

Pwumesto ako sa pinakadulong bahagi ng Museum. Masarap matulog dito. Tahimik na nga, nakaaircon pa. Hahaha. Pasalamat ang mga estudyante dahil lahat ng facilities dito naka aircon. Yung C.R nga naka exhaust fan pa. Cool ng school ko. Yumuko na ako para matahimik kahit papano ang isip ko. Kailangn ko mag-isip ng plano.

"Dito ka pa rin tumatambay, Lim." Kilala ko ang boses na yun. At siya lang ang tumatawag ng Lim sa akin.

"Bakit ka nandito?" Nakakawalang gana.

"Nagra-round." Nakaharap siya sa estante kung nasaan ang repleka ng isang agila. Yung mga matang malinaw, kukong matalas at pakpak na  kay bilis kung lumipad. Tulad ng taong kaharap ko. Kailangan siyang pangilagan . Kahit isa kang ahas, kaya ka niyang dagitin. Mas tuso kahit kanino.

"Kung irereport mo ko kay Daddy, go ahead. I will not stop you."

"I told you, nag-raround ako. Bakit may ginagawa ka bang mali?" At this point nakatingin na siya. Kahit may salamin, matalim ang kanyang titig.

"Kysler, Kysler. Sa tingin mo ba may ginagawa akong mali?"

"Importante ba ang tingin ko?"

Tss. Magdadrama ba siya?

"Simula ng mamatay ang nanay natin, never nyo naman kinonsidera ang tingin ko." Natin? Tumalikod na ang gago. Ayko sa lahat ang pinaguusapan si mommy. Lalong lalo na kung siya.

"Tangina mo pala! Kung hindi naman dahil sayo, hindi siya mamamatay. Dapat nga ikaw na lang ang namatay. Dinamay mo pa yung nanay ko!" Sumbat ko sa gagong ito. He's not worth it to live for. To save for. He's nothing but bastard child!!!!!

Tumawa siya. Tangina!! May gana pa tumawa ang hayop! "Sa tingin mo papayag akong mamatay ng ganun lang?"

Fuck him!!! Ibig sabihin, masaya pa siya na ang nanay ko ang namatay? Na pinagmumukha niya na dapat lang yun? Ni hindi nga siya nagluksa ng mga panahong iyon. Wala yang lintik niyang pagmumukha sa burol o libing man lang. Ano? Nagcelebrate pa siya? Dahil ngayon patas na kaming walang ina? Gago pala ito!! Malandi ang nanay niya kaya ayan, nirape kahit laspag na. Ang malala pinatay pa. s**t!! Ramdam kong namumula na ako sa galit. Nakuyom ko na ang kamao ko. Nagpipigil lang ako na sirain yang gago niyang mukha.

"Get mad Klent. Gumawa ka ng kagagohan. Mas mapapadali ang plano kong pagdispatya sayo. Total ako ang panganay sa atin. Sisiguraduhin ko na sa akin mapupunta ang eskwelahang pinaghirapan ng uto-uto mong nanay." Pagkasabi niya ng mga salitang nagpangig sa katawan ko ay tuluyan na siyang lumabas.

Sa tingin niya papayag ako? Gago ba siya? Ni singko wala siyang karapatan sa eskwalahang ito o sa ano pang yaman namin. Hayop siya!!! Tanngina niya! Gago! Putang ina niya !!! Hindi hindi ako papayag na isang anak sa labas ang makikinabang sa lahat ng dapat ay sa akin.

Nasuntok ko ang kaharap kong salamin. Nabasag ito. Dumugo ang kamao ko pero hindi ko ininda ang sakit. Wala ito kumpara sa pagkamatay ng nanay ko. At itong sakit na nararamdaman ko, sampung beses ang ibabalik ko sayo Kysler Lim. You don't deserve to have a second life. I'll promise , you'll pay for what you've done.

---

Keefer's POV

"Tahan na Cecilia." Alo ko sa kanya. Kanina pa umiiyak tong babaeng ito. Tss. Kung hindi ko lang mahal, kanina  pa nakatikim ng bigwas ito. She's crying for someone doesn't deserve her tears. Alam ko naman na pinaplastic siya ng Jury na iyon. Feeling close sa lahat. If I know nakikichismis lang iyon. Gusto lang maging sikat kaya dikit ng dikit samin. Kahit anak siya ng Governor wala naman nakakatiis sa ugali niya.

"Keefer, she's one of my bestfriend."

At umiyak nanaman siya. Hindi ko malaman dito kung bakit kaibigan ang turing niya. Chinismis na nga siya at lahat dati heto't iniiyakan pa rin.

Sumandal na lang ako sa upuan  at hinayaan siyang umiyak. Pinagtitinginan na kami dito sa cafeteria. Baka akalain nila na pinaiyak ko itong mahal ko.. Hay naku pasaway talaga. Buti pa si Shy, hindi umiiyak. Tss. Cold hearted itong isang ito. Best friend din siya ni Jury. Actually silang tatlo ang magbebestfriend. Ang lalayo naman ng ugali.

"Oh Shy, baka gusto mo ng panyo." Hagis ko sa kanya ng panyo ko.

"Tss" kita mo to. Wala talagang pakiramdam. Ang lamig pa kung makatingin. Pasaway.

"Wala ka bang balak gayahin tong si Cecilia?" Nangalumbaba ako sa harap niya. Katapat ko kasi siya habang katabi ko si Cecilia.

She's just looking at me with her famous cold stare. Shy Castelo, you're unreadable. Paano ko malalaman kung kumakalaban ka na sa akin. Tsk tsk. Huwag mo lang tangkain. Kahit magsama pa kayo ni Klent, wala kayong magagawa laban sa akin o samin.

"Keefer naman, wala ka man lang bang awa o pagluluksang narardaman? She's our friend!" Sigaw niya sa akin. Hay naku naman talaga oh. Tumingin na lang ako sa malayo.

Nakita kong papasok yung nerd na si Calypso. Mukhang may hinahanap kaya palingalinga. Hindi niya napansin na sinandyang ilabas ni Cliford ang paa niya para patirin siya. Kawawa naman. Bullied. Dahil busy siya sa paglinga, natapakan niya ang paa ni Cliford. Yung pagpatid nito sana ay nauwi sa pagtapak. Tsk tsk. I smell fight.

"Ouch!!!.... You stupid nerd!!!" Kinuwelyuhan ni Cliford si Calypso. Halos manginig sa takot ang isa.

"So-sorry, hindi ko naman nakita yung paa mo." Nalaglag na nito ang mga dala niyang libro.

"Tangina mo pala eh!! Sa laki kong ito hindi mo ko nakita?!!" Dinuro niya si Nerd at sinuntok.

"Cli-cliford.. So-sorry, may hinahanap lang talaga ako. " Pag-mamakaawa nito para lang hindi suntukin ulit.

"Gago ka ba? Kasalan ko pa kung tatanga-tanga at hindi mo nakita ang paa ko dahil sa peste mong pagkalabo?!!" Tinadyakan niya ito.

Uminda sa sakit si nerd. Putok na rin ang labi nito dahil sa ilang ulit na suntok at sipa na natanggap. Basag ang salamin at nagkalat ang libro sa sahig.

Lampa ka kasi. Yan ang napapala ng mga mahihina. Kung hindi ka lalaban kakayanin at kakyanin ka ng sino man. Sa pagkakaalam ko isa si Calypso sa pinkamayaman dito sa SRU. Iba nga talaga, kahit mayaman ka, kung wala kang power of authority. Hindi mo mapapasunod ang tao sayo. Talunan lang ang tingin nila. General pa naman ang tatay pero nag-papaapi lang.

"Sa suaunod, tumingin ka sa dinadaanan mo. Gago!!!" Dinuraan niya ito bago umalis.

Kahit iniinda ni Calypso ang sakit. Pinulot niya ang gamit at dumiretso sa basement ng canteen. Basement? Tss.. Ano naman kaya ang gagawin niya sa basement? Losers talaga. Magmumukmuk siguro dun.

Binaling ko ulit ang pansin ko kay Cecilia. Buti naman at huminto na siya sa kunwaring pagluluksa niya. Ibang klase talaga itong babaeng ito. Haaay! Bakit ko ba ito minahal? Kahit anong ugali ang ipakita niya, wala eh kanyang kanya na itong puso ko.

" Bye the way, inaya ka na ba ni Klent sa Masquerade Ball?" Tanong ko kay Shy.

"Kailangan ko pa ba siyang ayain?" Speaking of the devil. Umupo sa tabi ni Shy at kinindatan ito. Tss.

"Oh napano yang kamao mo?" Napansin ko kasing may bandage yung kaliwa niyang kamay. Sino naman kaya ang kawawang binugbog nito?

"Klent?" Sa wakas nagsalita din si Miss. Cold stare. 

"Sinuntok ko yung salamin sa Museum?" Ngitingiti pa niyang sabi.

Nagulat ako sa sinabi niya.  Hindi ko pinahalata na nabigla ako. Takte! Kailan pa sya natutung pumunta sa mga ganung lugar?

Tangina!! Ano ginagawa nito sa Museum? Letse!! Sana naman hindi niya nakita iyon? Dapat siguro ilipat ko na iyon sa hindi pinapasukan ng tao. f**k!!

"Bakit mo naman sinuntok ang salamin sa Museum?" Tanong ni Cecilia.

"Napangitan ako sa display." Yumuko na siya sa table. Mr Sleepyhead. Tss.  Hindi ako naniniwala sa sinabi niya. May alam na kaya siya?

---

Searchin's POV

Arghh. Ang sakit ng ulo ko. f**k!!! Anong nangyayari? s**t!!! Ang sakit talaga. I felt like something poking my head really hard.

Napasandal ako sa wall. I'm pinning my head over my knees. Sa dami ng iniisip ko, nape-pressure ako. I think I need to rest. Have a break sa mga pangyayari but still hindi ko magawang ipagsawalang bahala ito lalo na sa mga sinabi ni Noah.

*FLASHBACK*

"Ang buong batch na ito ay mamatay. And. I don't want you to be like..."

Napahinto ako sa pagbaba ng hagdan. Sumunod pala siya. Incedent while ago is not normal. Iniisa-isa na niya. I need to find out why and who.  Either who's next or who's the killer. Basta kailangan ko malaman para matigil ito. Hindi ako concern sa kanila, I don't care kung mamatay silang lahat but I need to protect my self.

"You don't want me to be what?"

I'm still about face with him.

"Ayokong mawala ka ulit." I felt the pain. Why?

Ayaw niya akong mawala dahil nakikita niya sa akin si Gemini.

"How sure are you na ako si Gemini?"

Ilang sandali siyang nanahimik.

"Why are you denying it?"

"I'm not her!! Stop pushing that I'm her!!"  naramadaman ko ang basa sa pisngi ko. Why? I can't breath. I hardly catch my breath. I can feel,that its like cutting my life. Ending it. How.. How come?

"Hindi mo ba talaga ako kilala?"

Ang mga kamay niya ay nakapatong sa balikat ko.

"Who are you?"

" Noah Xavier Rockwell."

"Pilitin mong alamin kung sino ako. Ang lahat ng ito ay konektado. If time come that we still take our breath, I'll make sure na hindi ka na mawawala sa akin. Even you're Gemini or not. My property should put in place of mine. I don't share. I don't give and I don't let my piece go away."

*END OF FLASHBACK*