BLOODFEUD 1: Giusteo

Chapter 2

Chapter 2

It was a gloomy day. I lifted my eyes to the dun-colored sky.

Nabuhay ang paligid nang nakabibinging sigawan ang bumungad sa amin. Pinuno ng makulay na mga bagay at masasayang tao ang buong lugar.

I'm in love with this place. This is my first love.

"Go Tria!" Hattie cheered us.

I smiled, looking to our supportive friend.

Mabuti nalang at walang klase ngayon dahil araw ng fieldtrip sa Gorostiza High. Mas pinili naming tumungo sa karerang ito.

I don't usually feel nervous whenever the race is near. But I don't know why it suddenly felt strange.

And I should've trusted my gut feeling. Caceres attacked and caused an accident that day.

Pero alam kong kahit ako ang puntirya nila, hindi pa rin nila alam ang tungkol sa 'kin at sa totoong katauhan ko.

Damn it.

Multiple headlines were slapping me. The drag racing queen of GRC had fallen.

Kinakalawang na. Kupas na.

I lifted my eyes to the man who staggered through the cell. I lunged towards him.

Marahas kong pinakawalan ang inipong lakas. Agad natumba ang lalaking kaharap ko.

"Easy, Storm!" Bryson exclaimed and laughed.

I darted my dagger eyes towards him. He raised his hands, surrendering.

"Wala na bang iba?!" iritang sigaw ko at sinipa ang tumumbang lalaki sa harap ko. "Mahina."

Walang kwenta. Mga walang kwenta.

Napailing ako bago tuluyang lumabas mula sa tila kulungang lugar na iyon.

Hell in a Cell.

In this place I can only let my frustrations out. Nilalabas ko ang lahat ng galit sa pakikipaglaban. At sa lugar na ito ko lang iyon nagagawa.

Kaunti lang ang nakakaalam sa lugar na ito. At isa pa, nakakapagtago ako.

At kahit isang beses ay hindi ko pa nadadala rito sina Tasha.

"Naligaw ka yata ulit dito?" kuryosong tanong ni Damian.

I lifted my eyes before shrugging.

"May nangyari?" dagdag na tanong niya.

I took off my mask. Inabot ko ang sigarilyo saka sinindihan iyon. I flicked the lighter when I saw the fire lit. I started smoking.

"Balita ko nakilala raw kayo sa Tialis ah?" natatawang singit ni Bryson. "Kayo pala 'yon! Kaya pala pamilyar yung galaw."

My eyes sharpened as I exhaled the smoke.

"E 'di tuloy na tuloy na balik niyo?" Bryson asked again excitedly.

Nagkibit-balikat ako at diretso lang ang tingin sa kawalan.

"I don't know."

I stubbed the cigarette butt towards Bryson. Agad siyang umiwas para hindi mapaso lalo't may apoy pa iyon.

"Mabigat pa rin?" Damian asked casually.

I don't know if he's concern or asking me sarcastically.

"Bakit hindi ikaw ang makipaglaban sa akin para malaman mo?"

He smirked mockingly.

"Chill!"

Matalim ko silang tiningnan bago inilibot ang mga mata sa paligid.

"Mukhang nababawasan ang mga tao rito," untag ko.

"Dinig ko nga na 'yon ang problema nila ngayon," dagdag ni Bryson at tumango.

Kumbaga ay wala na silang masyadong entertainer sa lugar na 'to. Wala ring customer. Siguradong gagawa sila ng paraan lalo na't may customer din sila through online.

My brows shot up.

"Mukhang updated ka sa lahat ng mga nangyayari?"

Humalakhak si Bryson at agad ding natigilan nang tila may maalala.

"Si Laxur pala, kamusta? Siguradong galit din 'yon," napailing siya. "Anong balita sa kaniya?"

I turned to him sarcastically. It's so obvious that he likes my sister.

"Bakit 'yan hindi mo alam? Hindi ba't may gusto ka sa kaniya?"

He faked a laugh, looking scared at my harmless question.

"Wala ah! Idol ko lang sa karera, iyon lang!"

I shrugged.

"Si Vox? Hindi ko yata nakikita rito ngayon?" takang tanong ko.

Nakakapanibago lang lalo't palagi silang magkasama nila Bryson. Hindi lang ako sigurado kung may nagbago ba dahil patay na si Harell.

I killed him. And it's kinda doubting that these fuckers didn't even get mad to me.

"Ewan ko sa gagong 'yon!"

I shook my head incredulously before looking around. I wore my mask. I smirked mischievously inside my mask when I saw another opponent approaching.

"You should calm, Storm," Damian spat.

He reminded me before excusing himself for something that I don't have any idea.

I gawked at the middle of cell where I saw the man standing.

Lahat ng frustration ko, lalo na sa nangyaring aksidente sa gitna ng karera, ay dito ko inilalabas dati.

I can feel snug just by taking a notice of blood.

And here, I came back because a bastard just ruined my mood. We are exposed now to the people in Tialis. f**k it.

Halos mamanhid na rin ang mga kamao ko. Lalo na't marami na rin akong nakalaban simula kanina pa. Halos dalawang grupo rin iyon laban sa aming dalawa lang ni Leuxia.

"Last na yata 'yan Storm," ani Bryson. "Baka puruhan mo masyado, may laban pa raw 'yan bukas!"

"Wala akong pakialam."

Napailing siya at hinayaan na akong tuluyang makalakad palayo.

Hindi ko alam kung sadyang mahina siya o nagpapanggap lang. Halos nakakailang atake palang ako nang sumuko siya.

I narrowed my eyes at the man, lying down. I was about to kick him when he suddenly crawled through the door of cell.

"Running away, huh?" I remarked with a disgust face.

He was having a hardtime to open the door.

I took a step towards him.

"Storm hayaan mo na!" natatawang gatong ni Bryson mula sa labas ng cell.

I didn't mind him and continue walking. His hands were lightly shaking, making it hard for him to open the door.

Agad siyang natigilan nang naramdaman ang paglapit ko. Tumungo ako sa pintuan at tuluyang binuksan iyon. Iminuwestra ko sa kaniya ang daan.

Dinig ko ang tawanan sa paligid dahil sa mala-insultong atake ng galaw ko.

"Save your ego, man," I smirked. "Kung may natitira pa..."

I chuckled insultingly as he got out of the cell. Poor and weak man. How disgusting.

Tuluyan na 'kong lumabas nang malamang wala na talagang susunod. I stiffened when I felt my phone vibrating.

I took and answered it.

"Tasha."

"Azea, go to the mansion now. I have something to show you," she said, hastening.

My brows furrowed on it.

"Seems like urgent. I'm going now."

Sinenyasan ko lang si Bryson bago tuluyang umalis. Hindi ko na nahintay si Damian at binalewala ang sinabi niya kanina.

Nakarinig ako ng sigawan mula sa mas batang tao habang palabas ng Hell in a Cell. Wala na akong oras para tingnan ang sapilitang eksena dahil sa pagmamadali.

Mabilis ang harurot ko habang dinadama at sinasalubong ang marahas hangin. I smirked when I saw the traffic light turned red and a enforcer, signing me to stop.

Gayunpaman, nagpatuloy ako sa pagtakbo. Malinaw ang halos lumuwa na mga mata ng enforcer habang palapit ako.

He immediately blew on his whistle.

"HOY-"

Napangisi ako at agad na nilampasan iyon. Sunod-sunod na busina ang umalingawngaw sa kalsadang mula sa mga sasakyan na nagkagulo dahil sa harurot ko.

Sinubukan pa akong habulin ng patrol pero agad nawala dahil sa maladaluyong na takbo ko.

I smirked. I would literally face death for this kind of feeling.

Agad binuksan ng guard ang gate nang marinig ang busina ako. Nang makababa sa motor ay sumalubong sa b****a ng mansion si Tasha.

"May nangyari ba?" tanong ko agad.

She showed me the flashdrive. My brows furrowed as my forehead puckered.

"Someknown left this here in a small box. Unknown person," Atasha shook her head. "I almost thought that it's some sort of bombs."

Agad kong sinalo iyon nang binato niya. Hindi nawala ang malapit na distansya ng kilay ko habang nakatingin doon.

"I already tried to open it. But there's a code I can't decipher," she added and cursed. "It also had allotted time."

I cursed silently. Hindi rin ako masyadong maalam sa mga codes. I'm more like to physical ability and skill.

"We need to go and see Leuxia now. Kasama niya rin si Mako at Kael."

"I know where," Atasha Levesques nodded. "Let's go."

Mabilis akong sumunod kay Atasha. Nasabi pa ni Leuxia kanina bago kami magkahiwalay na sa mga Bloodfeud siya pupunta.

Wala akong ideya tungkol sa kanila. Hindi ko sila kilala. Mabuti nalang at alam ni Atasha ang tungkol doon. I don't know how, I just need to trust her.

Tinanguan ako ni Tasha bilang senyas. Kahit malapit na kami sa gate ng malaking mansion, hindi bumagal ang takbo namin.

I smirked when I saw the guard, struggling to open the gate. I silently cursed as we got inside the mansion.

Inangat sandali ni Tasha ang salamin ng helmet niya.

"It's them!" Tasha shouted a bit and turned to me.

"Oo. Natatanaw ko ang kapatid ko-" agad akong nahinto roon.

Mahina akong napamura at natigilan. Babawiin pa sana iyon pero mukhang hindi narinig ni Tasha. Mariin akong napapikit.

We parted our ways and drifted expertly. Nauna sa akin si Tasha na lumapit kay Leuxia dahil kinuha ko pa ang flashdrive.

I saw Leuxia waiting in a seemingly curious face. I continued walking towards them.

"Azea?" someone called me.

I turned to where the deep voice came. My walked became slowly as I stared at him. Nagtagal ang tingin ko sa kaniya ngunit nakatago ang ekspresyon.

He had black messy hair, piercing eyes with thick lashes and brows, imperious nose and his cheekbones that carved down towards the strong and flinty jaw. He was attractively handsome from the depth of his eyes to the gentle expression of his voice.

Nakuha niya ang atensyon ko kahit na maitim ang paligid ng isang mata. Kitang-kita pa iyon dahil sa maputi niyang balat. I pursed my lips to hold my laugh. He got a solid punch huh.

"Who are you?" I tried to ask casually.

And he didn't answer. He licked his lower lip, can't utter a word. Hindi siya sumagot at tumitig lang pabalik.

"Siya yung nakalaban ng Prome," untag ng isang singkit na lalaki.

Salubong ang mga kilay ko dahil naguguluhan sa mga tinuran nila. I took a notice of them all. My lips twitched when they suddenly became familiar to me.

Fuck it. Sila yung kanina.

Pinasadahan ko sila ng tingin pero nauwi rin sa tinitigan ko kanina. Bahagya siyang natigilan doon at unang umiwas ng tingin.

I answered their questions about our sudden arriving and why we are in a hurry. And it's good that they let us do what we need without further questions.

"What happened?" I immediately asked Leuxia. "Sila pala yung kanina..."

Napako ang mata ko sa unahan kung nasaan sila. Kasunod kami papunta sa hideout na sinasabi nila.

"You got in officially?" Atasha asked too.

"It's all okay now."

We nodded before following the Bloodfeuds again.

"s**t," Mako cursed. "I'm not familiar with these codes."

Nagkatinginan kami ni Tasha nang marinig iyon.

"Basic. Tabi, Mako."

My eyes were glued to the one who called me earlier. I stared at him with narrowed eyes. He knew how to manipulate codes?

"Giusteo," Mako laughed. "Sinasabi ko sa-"

"Pakibilisan," I interrupted.

So his name is... Giusteo.

He took a gaze to me before turning again to the laptop.

"No need to decode, I can hack his."

Nanatili ang tingin ko sa kaniya nang marinig iyon. He started moving si fingers quickly but expertly. He's a hacker...

Succesfully hacked.

And I lost all the effort for the shitty video. Matalim ang tingin ko sa monitor at hindi na napigilang barilin iyon. Sinigurado kong iyon mismo ang tatamaan hindi ang taong malapit doon.

That was pissing the hell of me.

Agad na naging alerto roon ang mga Bloodfeud. Hindi na ako nagulat nang makita ang mga baril nilang nakatutok sa gawi namin.

"Giusteo! Bakit sa amin nakatutok 'yang baril mo?"

Napabaling ako sa kaniya nang marinig iyon. He was looking at me too. He's unbelievable.

Nang matapos ang tutukan ng baril ay agad din kaming umalis doon. Lalong nabuhay ang galit sa akin nang pinaalala ulit dahil sa flashdrive na iyon.

Damn these Caceres.

"Did you know that Giusteo was the one who removed your mask in Tialis earlier?" Kael blurt out.

Malutong akong napamura nang marinig iyon. Ako pala ang may gawa ng black eye niya. Nanunuya akong ngumisi, nakakatawa.

Matapos ng kaunting usapan ay napagdesisyunan kong umalis na. Tungkol kay Vielle at sa flashdrive na iyon ang napag-usapan namin na dinala ko habang nagmamaneho.

We'll not be tired, searching her. I'm glad that some people around us knew that she's my sister. At least, I won't lie unlike my case to Leuxia and Alexia. My two other sisters.

I need to let out my frustrations first. Kundi sa Hell in a Cell, sa kalsada ko ito binubuhos. Mahigpit ang hawak ko sa manibela, mabilis na parang hangin ang harurot.

Sa kalye ng Gorostiza. Kagaya ng ginagawa naming streetracing dati. I suddenly missed the thrill of it.

Madilim at tahimik ang kalye malapit sa Ventura's Garage nang makarinig ako ng sigawan at habulan. Mukhang hindi nila napansin ang pagdating ko lalo't sumalubong pa.

I immediately drifted. Napigilan ko ang pagsemplang at kontrolado ang mabigat na motor. Ini-stand ko iyon bago tuluyang bumaba.

Natigilan sila dahil doon. Their eyes were almost popping out in astound.

Iritado kong tinanggal ang helmet at hinarap ang dalawang lalaki. Napangisi ako nang makitang mga Bloodfeud iyon.

Giusteo stared at me in surprise.

"You," I uttered coldly and pointed him.

His lips was a bit open, seems like he wants to say something but he can't.

I suddenly thought. What the f**k they are doing here?

"Balikan ko lang si Kyro at Ledger!" sigaw ng hindi nakikilalang Bloodfeud.

"Teka-"

Giusteo tried to stop him. Pero agad iyon tumakbo. Akmang susunod din ito pero agad kong pinigilan.

Natigilan siya nang hawakan ko ang damit niya. Sinubukan niyang lumakad pero nanatili ang mahigpit na hawak ko roon.

"Saan ka pupunta?" I asked perilously.

Hinawakan niya ang palapulsuhan ko at sandaling natigilan bago sinubukang tanggalin iyon.

But I stopped him first. Binaliktad ko ang sitwasyon. I got his wrist instantly so he turned to me with face seems so shock.

"What the f**k?" he silently cursed.

I smirked on his nervous face.

"Ikaw pala ang nagtanggal ng maskara ko sa Tialis."

Nanlaki ang mga mata niya at sinubukang tanggalin ang hawak ko. Napailing ako bago inilapag ang helmet na hawak sa upuan ng motor.

Dumoble ang gulat niya nang hilahin ko siya palapit at kwelyuhan. Napatingkayad ako dahil mas matangkad siya.

Direkta ang titig ko sa mga mata niya lalo't sobrang lapit noon.

"The audacity..." I whispered menacingly.

He was left astonished. Nakatulala lang siya sa akin at nakatitig.

"You think it's fair now that I caused an only temporary imperfection to your face?" I asked in a dangerous tone. "A black eye to your face must be enough, Giusteo."

I tried to mock him. My dagger eyes darted to his alluring face.

Bahagya pa siyang natigilan nang marinig ang pagtawag ko sa pangalan niya.

He suddenly smirked. Sa pagkakataong ito, ako naman ang natigilan at halos matulala.

"So you think my face is perfect without this black eye, Storm? Hmm?" he smirked mischievously.

-

LIV