CHAPTER TWENTY-FOUR

1000 Words

Hindi ko na siya matanong kung ano ang dapat kong gawin para makalabas pa sa mundong ‘to. Pero mabuti na lang at sinundan niya ang sagot niya sa akin. “We will try again later to get you out of here. You’re still a student, right?” tanong naman niya sa akin. Saka ko lang din naalala ang buhay na mayroon ako sa mundo ko. “Oo nga pala. Estudyante pa nga pala ako,” sagot ko. Parang wala lang din sa akin kahit hindi ako nakapasok ngayon. Medyo nawalan din ako ng gana mula nang paalisin ako sa dorm. Porket ba scholar student lang ako ay wala na akong karapatang tumria sa dorm na ‘yon? That doesn’t make any sense. Alam kong isa akong dukha at hirap na hirap sa buhay, pero sana man lang ay nagbigay sula ng konsiderasyon sa akin. Pero ang kasama ko naman sa dorm ay pinlano talaga ang lahat para

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD