Kabanata XXVI. Away

1267 Words

Danilo's POV Pagkalipas ng dalawang araw sa barko ay masaya kaming dalawa na tila ayaw ko nang matapos pa. Ang kulit-kulit kasi niya at may pagka-demonyita na hindi ko maintindihan, pero minsan ang lambing at maalaga nang sobra, hanggang sa dumating na kami sa Maynila. Habang tulog siya at nakapatong ang ulo ko sa dibdib niya ay nagising ako dahil naririnig ko na ang ibang tao na nag-iimpake, kaya dahan-dahan kong iminulat ang mata ko at bumangon. "Baby, gising na. Dumating na tayo," sabi ko. Dahan-dahan niyang iminulat ang mata niya at bumaba sa kama. Magkasabay kaming nag-toothbrush at naghilamos, hanggang sa inimpake na namin lahat ng gamit namin. "Tawagan ko lang si kuya saglit," sabi niya. "Huwag muna. Sa five star hotel tayo tutuloy nang dalawang araw saka tayo sa kuya mo," sabi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD