Alex's POV
Habang kasama ko si Danilo sa Maynila ay naramdaman ko talaga kung gaano kasarap ang magkaroon ng boyfriend. Parang hindi na ako mag-isa at may kakambal o kabiyak ako; palagi akong may kasama na tila nandiyan sa likod ko kapag kailangan ko.
Medyo nakalimutan ko lahat ng problema ukol sa pangungulila ko kay inay simula nang dumating siya. Palagi siyang nandiyan, nakahawak sa kamay ko. Bestfriend, bodyguard, kuya, at boyfriend na palagi akong hinahalikan. Ang sweet niya. Iyong araw na may napapagtripan akong asarin pero okay lang sa kaniya kasi hindi masyadong pikunin. Minsan seloso, pati ang nagtitinda ng fishball at kikyam ay pinagseselosan. Ang kulit niya na nakatutuwa at super bait din. Siguro kaya siya madalas lokohin ng girlfriend niya dahil sa ganiyan siya. Mabuti na lang
