Chapter 29
Julians POV: Nandito ako ngayon sa last floor ng building namin kung saan ang unang lugar na pinagdalhan saakin ni Jeremy nong unang tapak ko rito kung saan naramdaman ko kahit ilang minuto na puwedi rin akong maging masaya rito sa kabila ng panluluko ko sa kanilang lahat. Hindi ko mapigilang maiyak tuwing tinatamaan ako ng hangin habang nakatingin sa buong empire university at iniisip kung anong puweding mangyari pagnalaman ni Aethan ang totoo. " Cindy bakit ka nga rin ba nabubuhay wala ka namang mga magulang, ang lalaki ring mahal mo ay namatay ng dahil sayo, wala ng natira para sayo, wala ng dahilan para mabuhay ka pa" bulong ko pa sa sarili ko sa totoo niyan hindi ko sinabi kay Kuya o Kina Tita ang nangyari ayaw ko nang mag-alala pa sila wala ng puweding madamay pa rito kung ipapakul
- Writer
