Akira's POV
Narito ako sa loob ng kwarto its already one o'clock in the morning na. Nakahiga ako at tumagilid at pinagmamasdan ko ang asawa ko.
Bakas sa mukha ni Limuel ang lungkot pero ano bang magagawa ko? Wala kasi ganito na talaga ang plano ko. Mas mabuti pang makipaghiwalay na ako sa kanya para matapos na ang lahat.
Ayoko na magsinungaling pa, at higit sa lahat hindi deserve ni Limuel ang tulad ko dahil mabuti syang tao at deserve nya ang totoong pagmamahal hindi ang pagkukunwari at kasinungalingan ko.
Bumangon ako upang mag-empake na ng mga damit ko. Dahan-dahan akong kumilos baka kasi magising ang aking asawa mula sa pagkakatulog.
Pagkatapos kong mag-empake ay agad na akong kinuha ang pantalon at t-shirt ko para isuot. Sinamantala ko na ang pagkakataon na ito na habang tulog
