Chapter 52
VENUS
"Sorry wala ako riyan, Venus... sorry, Laurraine at ikaw lang tuloy ang nandiyan para kay Venus.." narinig kong sinabi ni Veronica. Her voice was trembling... parang naiiyak na rin nang dahil sa akin... nang dahil sa ginagawa ko sa sarili ko.
"You don't have to say 'sorry,' Veronica. This is what friends are for," mahinahong sagot sa kaniya ni Laurraine habang tinatapik-tapik pa rin niya ang likod ko.
It's been almost 10 minutes since we paused Jane's video, at hanggang ngayon ay hindi pa rin namin itinutuloy ang panonood. Hindi pa rin kasi ako gumagalaw sa pwesto ko— I'm still lying on the floor and both my hands were covering my crying face. Gusto kong tumayo at gusto kong pumunta sa kung nasaan man ngayon si Jane so that I could pull her hair very hard. Gusto ko rin
