34: Running Away

2301 Words

Chapter 34 VENUS "Thank you so much for hearing me out, love... That meant a lot. Sobrang gumaan pakiramdam ko. Nasabi ko rin lahat ng mga gusto kong sabihin." Magkayakap kami ngayon habang nakaupo sa may damuhan. It's been almost an hour, at hindi pa rin kami bumabalik sa venue. Malamang ay tapos na ang program, at siguro ay nagliligpit na sila ngayon. "Thank you dahil sinabi mo lahat... nagmamatigas ako eh, akala ko alam ko na ang lahat." He kissed my forehead and my heart fluttered. Ito na ba talaga? Are we finally going to be happy? Sana wala nang mangyari pang masama. We btoh deserve this after everything that we have been through. I really love this scenery. Walang maingay, tanging mga huni lang ng mga alitaptap at paggalaw ng hangin ang naririnig namin, at ang nagsisilbing ilaw

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD