GALAWANG KAIRUS SANDOVAL

HE'S THE CEO

“HOY BEST! Bilisan mo diyan malapit na tayong ma late!” Malakas na sigaw sa akin ni Pinky.

Nagmadali ako sa paglalagay ng kolorete sa aking mukha at mabilis na nag spray ng pabango na kung saan-saan nalang natatapon.

“Heto na at lalabas na!” Nagpapanic kong sigaw.

Diyos ko naman kasi ang tagal kong nakatulog kagabi. Ginulo kasi nang Kairus Fidel Sandoval na ‘yon ang isip ko kaya puyat na puyat tuloy ako. I even had a wet dreams of him. God! I can’t believe it!

Intense na intense yong panaginip ko. Nasa isang opisina daw kami tapos hinubaran niya nalang ako bigla. Hindi lang yan mga mars, he even sucked me right between my tights. Ugh! Hindi ko maipaliwanag kung bakit sarap na sarap ako sa eksinang ‘yon.

Namula ang aking mukha nang maalala ko kung gaano ka laki ang kargada nito sa panaginip ko. Hindi ko lubos akalain na hahantong ako sa ganitong sitwasyon. Diyosmiyo! Mahabaging! Alisin niyo po sana sa aking isipan ang maduduming bagay na iyon.

I’m not innocent or trying to act one,.but I’m not a horny woman for goodness sake. Erase it, Freya! Erase it! Erase it!

“Bilisan mo diyan! Ang tagal mo naman malilintikan na tayo ng boss natin!” Kinalampag ni Pinky ang pinto ng kwarto kaya mabilis ko itong binuksan.

“Let’s go! Don’t be such a turle best, baka ma evict tayo ng boss natin first day ko pa naman ngayon!” I yelled at her. Nilakihan niya ako ng mata at malakas na hinila ang aking buhok.

“Ikaw ang mag madaling impokrita ka! Kanina pa ako naghihintay sa sala at inip na inip na si Tristan kakahintay sa atin!”

What? Ihahatid pala kami ni Tantan ngayon? Bakit hindi niya sinabi sana nagmadali ako.

Nakakahiya naman sa isang ‘yon.

“Tara na! Ang dami mong sinasabi mas lalo tayong matatagalan niyan.” Hinila ko na siya pababa sa sala.

Pagkababa namin ay naabutan namin si Tantan na nakabusangot habang nakahilig sa sandigan ng sofa. He glance at us with his brows shot up, like as if we are something that irritates him.

“You girls totally ruined my day.” He speak out of irritation. Ngumuso ako habang pinanlisikan naman ako ng mata ni Pinky.

“Sorry, cousin. Ito kasing kaibigan ko nagawa pang mag make up. Paki remind na trabaho ang pupuntahan namin at hindi club. Ang iksi kasi ng suot parang luluwa na ang dibdib niya.” Parinig sa akin ni Pinky. Dinilatan ko siya ng mata at lumapit kay Tantan.

“Am I ugly today, Tantan?” I asked, worried.

Naglakbay ang kanyang mga mata sa aking mukha pababa sa aking dibdib. His gaze stuck on my breast so that I covered it immediately using my hands.

“ You’re so pervert, Tantan.” I hissed. He chuckled and shook his head.

I don’t need to ask how I look, anyway. I’m confident that I look good whatever I wear or without anything on.

“You look really pretty, Freya. Ang yayaman niyang dibdib mo ang sarap sunggaban.” He grinned. Sabay kaming napangiwi sa kanya ni Pinky. Binatukan ko siya kaya tumawa siya ng malakas dahil sa reaction namin.

“Bastos mo talaga! Magbibihis nalang ako.” Nakanguso kong sabi.

“No need. You really look so gorgeous today. Sa susunod iwasan mo nalang ang pagsuot ng ganyan kaiksing damit dahil nakakatawag ng pansin sa mga lalaking katulad ko.” He winked.

Guy like him? Probably, he’s referring to some other maniac boys like him.

“Ok,” tugon ko.

“ Ganyan talaga yan mag damit, Tan. Masanay kana at tatakamin ka lang niyan, ngunit hindi ka patitikimin.” Malakas na tumawa si Pinky kaya sinapak ko siya.

“The heck is your problem?” I spat at her.

“What do you mean by that, Pinky?” Curiosity filled on Tantan eyes.

Umiling ako at hinila na siya pabalas.

“Ingat ka sa kamandag niyan, Tan. Kahit gaano ka playboy hindi ka uubra sa kanya. Eewan kalang niyang bitin.” Hindi tumigil si Pinky sa paninira sa akin. Napanguso nalang ako at tuluyan nang sumakay sa sasaktan ni Tantan.

“Nakakatakot ka palang landiin, Freya. Mabibitin ako sayo.” Biro sa akin ni Tantan at bahagya pang natawa. “Buti nalang iba ang tipo ko. Yung parang hindi makabasag pinggan.” Humagalpak siya ng tawa.

“Hindi naman yan makabasag pinggan, ah?” Singit ni Pinky. “Kapag tulog nga lang.” They burst into laughter. Nakabusangot ako habang nakikinig sa kanilang dalawa.

Pinagtulungan pa talaga ako ng dalawang ito. Ang sarap pag umpigin.

“You look pissed, Freya? Mind telling us the matter?” Pang-iinis ni Tantan sa akin. Sinamaan ko siya ng tingin at malakas na sinapak.

“Shut up and just drive, Tantan. You two are annoying. Mag pinsan nga kayo.” I hissed. Sa halip na tumahimik ay nagtawanan pa ang dalawa.

“Halata naman sa ganda ng lahi namin, Best. Magaganda at maga-gwapo ang mga Valdez.” Kinindatan ako ni Pinky. Ningiwian ko silang pariho at mabilis na tumalima.

“Parihas kayong alien.” I put my earphones in my ears and higher its volume. I close my eyes when Kairus, the handsome hardenero face flashed on my mind.

God! Why can’t I get over him? I admit he’s hot, but not to the point na mababaliw ako sa kakaisip sa kanya. Ano batong nangyayari sa akin? This is not me! Siguro ginayuma ako ng hardenerong ‘yon.

Mabilis kaming nakarating sa Sandoval Construction company and it makes my heart beat faster when I got nearer in the very entrance of the building. I gripped Pinky’s hand and she glance at me.

“Are you feeling nervous my friend?” Natatawa niyang tanong.

“Kinakabahan ako, Best. Baka unang araw palang ma evict agad ako.” Worries broke into my face. She caress my hand and smile at me annoyingly.

“Goodluck, My friend. Hanggang dito nalang ako. You only have to ride on the elevator and let it send you to the 30th floor. Good luck, Best. See you later at lunch.” She wink at me at tuluyan na akong iniwan. Tinawag ko pa siya gamit ang nagmamakawa kong boses ngunit kinawayan niya lang ako.

Walang hiyang kaibigan kung kailan ko kailangan tsaka ako iiwan. Mamaya sa akin ang babaeng yon, sisiraan ko siya sa kambal.

Sinunod ko ang sinabi ni Pinky at sumakay ako ng elevator. Hindi naman sa ignorante ako, ah? Pero medyo nahilo talaga ako nang konti. Hindi kasi ako sanay sa ganito at mukhang dapat ko nang sanayin ang sarili ko.

Bumukas ang elevator sa tamang palapag. Hindi na ako nalito kung saang opisina ako papasok dahil iisang opisina lang naman ang naka-occupy sa floor na ito. Maybe it was for the CEO. I get a deep breath before finally walking towards the door.

Saglit pa akong huminto sa tapat ng pinto at akmang kakatok na sana nang bigla itong bumukas. The girl on her white long sleeve and black pencil cut was standing in front of me. Her smile is telling me to speak my business.

“Good morning, Ma’am. Ako po pala yong ni recommend na architect ni Mr. Sandoval.” Ngumiti ako sa babae at ngumiti rin ito pabalik sa akin.

“Good morning, by the way my name is Pamela Swing, Mr. Sandoval’s secretary.” We shake hands and exchange genuine smile. “Pumasok na po kayo, kanina pa kayo hinihintay ni Mr. Sandoval at medyo mainit ang ulo. Don’t worry hindi naman siya nananakit, just stay calm and know your place.”

Eh? May status discrimination ba sa kompanyang ‘to?

“Thank you, Ma’am Pamela.” I said sincerely. She nod at me in response.

Dahan dahan akong pumasok sa opisina ni Mr. Sandoval. Actually, papa ng CEO nang kompanyang to ang nagrecommend sa akin kaya mataas ang kompyansa ko sa sarili na hindi ako magkakaroon ng problema dito.

I know my talent and skills, but being humble is my way of showing gratitude towards the people who praise and appreciate my skills and abilidit

“What took you so long, Architect Guzman?” Asked the baritone voice as I entered the room.

Nag-ugat ang aking paa at hindi ako nakakilos agad.

Ang boses na ito. He’s familiar! Don’t tell me—f**k! This is not happening, right? This is not real, nagbibingi lang ako.

Pumikit ako ng mariin at dahan dahang nagtaas ng tingin sa lalaking preteng naka-upo sa swivel chair. His left eyebrow lifted while looking at me with amusement.

“G-Good morning, Mr. Sandoval.” Kinakabahan kong bati.

Siya nga. Siya yung tinawag kong hardenero. Bakit siya nandito? Anong ginagawa niya dito? Kairus Fidel Sandoval. That make sense. Bakit hindi ko napansin na magkapareho pala sila ng surname ng lalaking nag recommend sa akin dito?

This is frustrating!

“What’s good in the morning, Architect? Aside from another hectic life schedule, what’s more good are you pertaining in the morning, hmm?” He asked, sarcastically.

Nanuyo ang aking lalamunan dahil sa sobrang kaba. Hindi naman siguro niya ako nakikilala hindi ba? Siguro nakalimutan na niya ang nangyari kahapon dahil hindi naman ako ganon ka importante.

“Ang makita ang mga empleyado mong tapat na nagtratrabaho sa’yo, Sir.” I tried not to stuttered.

Tama naman ang sinabi ko. Watching your employee working hard to perform their duties effectively in the company, is a huge thing to set up your mood.

Pinaglaruan niya ang kanyang labi gamit ang daliri niya habang mariing nakatingin sa akin. Hindi ko maiwasang mapatulala sa mapupula niyang labi.

He really has the kissable lips. Nakakaakit itong tignan dahil natural ang pula nito. Parang kay lambot ng labi niya nang paglaruan niya ito. May chance kayang matikman ko ang mga yan?

What? Stop it, Freya! Stop thinking nonsense and grip yourself!

I bit my lips and shook my head.

Utang na loob huwag ka munang lumandi baka masibak ka ora mismo.

“Really? How about seeing you early in the morning, is that a good one?” Muling naging sarkastiko ang kanyang boses. Muli kong kinagat ang aking labi at nagbaba ng tingin.

“W-Well, Uhmm…” Hindi ko na nadugtungan ang sasabihin ko. Mariin akong pumikit habang nilalaro ang aking daliri.

“Ofcourse! You’re gonna be my employee starting today. That’s when you’re not gonna file your resignation this early.” He flicked his tongue at bahagya itong pinatunog.

“Of course not, Mr. Sandoval. It’s my pleasure to work under your company, Sir!” Pinatamis ko ang aking ngiti habang nakatingin sa kanya. Kinagat niya ang kanyang daliri habang nakatingin diritso sa aking dibdib.

Umusbong ang aking kaba dahil sa hindi maipaliwanag na dahilan. Parang uminit ang buong opisina nang makita ko ang pag-aalab ng kanyang mata. Uminit ang aking pisnge nang maalala ko ang panaginip ko kagabi.

“Hmm…” Tumango siya nang mapansin niyang nahuli ko kung saan siya nakatingin. “You can go to your team now. My secretary is waiting outside my office and she will be accompanying you. Enjoy your day, Architect Guzman.” He grinned at me.

Nakahinga ako ng maluwag at ningitian siya ng pilit.

“Thank you, Sir.” Nakataas parin ang kilay niya sa akin. “Lalabas na po ako.” Tumango siya sa akin at pilyong ngumiti.

God! Bakit ba siya ngumiti nang gano’n? Ang hot niya lalo. Please, Sir! Wag kang pa fall.

Aalis na sana ako nang bigla niya naman akong tinawag.

“Faye,” aniya. Nanlaki ang mata ko sa tinawag niya sa akin. Sandali akong natigilan dahil hindi ko agad na proseso ang narinig ko. “Mind having a lunch with me, later? Let’s talk what happened yesterday and the hardenero thingy.” Mahina niyang puna.

Parang tinakasan ako ng hininga dahil sa sinabi niya. Naalala niya! Naalala niya ang nangyari kahapon. Patay na! Patay ako nito!

“Y-Yes, Sir.” I stammered.

He chuckled.

“Don’t worry, Faye. I’m not gonna punish you for calling me that way. Just accept having lunch with me.” Presko niyang sabi. Tumango lang ako sa kanya.

“Yes, Sir.” Mabilis akong lumabas sa opisina ni Mr. Sandoval habang sapo ang aking dibdib. Mabilis ang t***k ng puso ko at kaagad kong pinakawalan ang hiningang kanina ko pa pinipigilan.

Bakit sobrang mapaglaro ang tadhana? Akala ko hindi na niya ako naaalala, eh! Ok na sana, kaso naalala niya, eh! Lunch lang naman ‘yon, Freya. Lunch lang kaya wag kang mag assume ng higit pa do’n.

But, he called me Faye. Wala pang tumawag sa akin no’n dahil ang karaniwang tinawag sa akin ng pamilya, kaibigan at mga kaklase ko ay Freya o hindi kaya’y Frey. Siya lang ang tumawag sa akin ng Faye and it sound so good hearing him calling me that way. Parang may kakaiba na hindi ko maipaliwanag.

Kakaiba ang dating sa akin. Parang nakakakiliti sa puso.

Jusko! Huwag mong bigyan ng kahulugan ang mga bagay na walang kabuluhan, Freya! Baka gano’n lang talaga siya umakto sa kanyang empleyado at likas na ‘yon sa kanya. Ang kapal din naman ng mukha kong mag assume, ano? Kahapon lang hinusgahan ko pa siya na hardenero tapos ngayon titibok ang malandi kong petchay sa karisma niya? No way!

Kulang lang siguro ako sa tulog. Puyat lang ako.

Nakapikit ako habang kinakalma ang aking sestima nang biglang may nagsalita sa harap ko kaya muntik na akong mapatalon dahil sa sobrang gulat.

“Nakausap niyo na po si Sir, Ma’am?” Magalang na tanong ni Mrs Pamela. Medyo may katandaan na siya ngunit hindi iyon halata sa kanyang mukha.

“Tapos na po.” I answered, respectfully. Mahina siyang natawa sa akin at umiling iling.

“Natural lang yang reaction mo, Miss. Sino ba naman ang hindi mababaliw sa kagwapuhan at kakisigan ni Mr. Sandoval, hindi ba? Siguro kong nasa edad ko lang kayo baka ako pa mismo ang manligaw sa kanya.”

Ngumiwi ako sa sinabi niya.

“It’s not what—”

She cut me immediately.

“Sabi ko nga natural lang yan, lalo na sa babaeng kagaya mo. Gwapo si Mr. Sandoval at malakas ang dating. Isa sa mga kahinaan nating mga babae ang tulad niya.” She wink at me. “But, know your boundary. Hindi lahat ng ginugusto natin ay makukuha natin. Maganda ka naman at mukhang bagay kayo ni Sir.” Humagikhik siya habang nakatingin sa akin. Uminit ang aking pisnge dahil sa sinabi niya.

Talaga? Bagay kami?

“Hindi naman po ako—”

“Tara na ihahatid na kita sa team mo. Sa pagkakaalam ko ay may hinanda ang kasamahan mo para sa’yo. Kaibigan mo pala si Ma’am Pinky? Yong pinsan nang napakagwapong kaibigan ni Sir?”

Si Tantan ba ang tinutukoy niya.

“Opo.”

Tumango siya sa akin at hinatid ako sa magiging cubicle ko. Pagpasok palang namin sa palapag na iyon ay mapuno na ng maraming ingay ang buong silid. Lumapit sa akin si Pinky at inakbayan ako. Ipinakilala niya ako sa mga ka-team namin at sandali kaming nagkwentuhan at may pa cake pa sila, pang welcome daw sa akin bago kami bumalik sa kanya-kanya naming trabaho.

I guess it’s not a bad first day of work right? There’s unexpected things came up, but it’s not really bad.