Nagpalit-palit ang tingin ko sa gusaling nasa harapan at sa kapirasong papel na naroon sa kaliwang kamay. Nagtatalo ang isip ko kung tama nga bang pumunta ako o dapat ay itinuloy na lang ang tahimik na buhay.
Damn Luke! Talagang lagi syang may rason para guluhin ang mundo.
"Milka Torres' room, please," saad ko nang marating ang nurse station. Pinaglaruan ko ang daliri habang pinanunuod ang babaeng tipahin ang pangalan na sinabi ko.
"Room 108 po."
"Thank you."
Hindi ko malaman kung tama ba ang naging desisyon nang marating ang labas ng silid ngunit ganoon na lamang ang gulat ko nang kusang gumalaw ang mga kamay ko upang pihitin ang siradura at pumasok sa loob.
Hindi ko maiwasan ang pagsikip ng dibdib nang makita si Milka sa gitna ng silid; nakahiga at tila ba sumuko na lamang sa laba
