"I am not leaving kahit patayin mo pa ako ngayon ay hinding-hindi ako aalis."
Hindi na ako nagulat pa sa pagmamatigas nya.
Sa kapal ng mukha nya, kahit yata anong sabihin ko ay hindi sya makikinig kaya naman imbis na makipagtalo pa ay pinabayaan ko sya.
Ngunit ganoon kaya sya kakulang sa pansin dahil nang talikuran ko sya at muling maglakad patungo sana sa aking silid ay naghimutok nanaman si gago.
"Because this is also mine... ours!" Gusto kong hangaan ang paninindigan na mayroon sya ngunit sadyang nauumay ako sa kapal ng mukha na mayroon sya ngayon.
"This house is also mine, Sandra, kaya hinding-hindi mo ako mapapaalis nang basta-basta." Pagmamatigas nya.
Mariin kong ipinikit ang mga mata para lamang pakalmahin ang sarili at hindi na sya mabara pa.
Heto nanaman at babalik nanaman
