One week had passed-- wala parin namang kakaibang nangyayari. Apollo has been spontaneously calling me from time to time. Tapos sa gabi naman ay nag I-skype kami. Kahit ganon ay hindi ko maitanggi sa sarili ko kung gaano ako nangungulila sakanya. This is going to be the longest week of my entire life! Nakakafrustrate kapag wala talaga siya sa tabi ko. Kung may kakayahan nga lang talaga akong makapunta sa Paris ay kanina pa ako nag-impake at lumipad patungo sakanya.
Siya kaya?
Namimiss din kaya niya ako gaya ng pagkamiss ko sakanya?
tinatanong pa ba yun?
I sighed.
Oras oras naman siyang tumatawag kaya siguro ay ganon din ang nararamdaman niya.
Nangalumbaba ako sa harap ng computer saka tumunganga sa nakangiting mukha ni Apollo sa screen. Napapangiti na rin ako. Hanggang ngayon ay
