RACHEL
“Sana ay nandito silang lahat,” saad ko sa sarili ko.
“Mahal, nandito na tayo,” malambing na sabi sa akin ng asawa ko at ngumiti naman ako sa kanya.
Bumaba na kami at dala ng mga anak ko ang pagkain na dala namin. Hindi naman kasi mainit sa pupuntahan namin at malinis naman doon kaya nagdala na lang ako ng tela na gagamitin namin mamaya sa sahig.
“Good morning, mom,” sabi sa akin ni Finn na ikinagulat ko.
“Nandito ka?”
“Of course, mom. Hindi dapat ako mawala,” natatawa na sabi niya.
“I miss you, mom,” sabi naman ni Raleigh.
“Akala ko busy ka,” sabi ko sa kanya.
“Mom, kahit po gaano ako ka-busy ay wala pa ring tatalo sa pagmamahal ko sa pamilya natin,” sabi niya sa akin kaya naman naiiyak na naman ako.
“Mahal namin ang pamilya natin, mom–”
“Alliyah?” hindi makapaniwala na
