Hanggang sa isang oras pa nang nagpaalam na ang isang bantay ko. Tinutok niyang muli ang flashlight sa kulungan ko bago siya pumunta sa puwesto niya sa duyan sa silong ng isang punong kahoy dahil siya naman talaga ang nagsisilbing bantay ko sa gabi.
Ang naiwang isa ay pumuwesto na ng upo sa ugat ng kahoy. Hihintayin ko na lang na makatulog ito. Sa gabi-gabi kong pagmamatyag sa kanila. Nauunang nakakatulog ang nasa malapit sa akin kaysa sa isa na nakapuwesto sa duyan. Nagse-cellphone pa kasi ito bago matulog. Inaaboty minsan ng madaling araw sa paglalaro.
Isang oras pa ang nagdaan nang nasiguro kong tahimik na ang lahat. HImalang maagang natilog ang isang nasa duyan samantalang mas maaga pa nakatulog yung nakasandal lang sa malaking puno. Sinimulan ko na ang aking pangalawang hakbang. Mai
