Chapter 9
638 Words
It's been three weeks and the issue's dying already. It's fine.
And It went well, people's sympathy are on my side as expected. Gil is not only a good model but she'll be a good actress too.
Napailing na lamang ako sa naisip. She pulled a stunt in the interview last three weeks.
Now, I'm back to my normal doings. But I have a problem, my head is aching from time to time for the whole week.
I'm a bit bothered 'coz I might affect my work because of it. Lagi akong nas-stress the whole three weeks kaya hindi na ako nagtaka kung bakit laging masakit ang aking ulo.
Napapikit ako nang mariin ng sumakit na naman ang aking ulo.
Agad namang tinigilan ni Marco ang paglalagay ng eyeshadow sa aking mata nang mapansin 'yon.
“Ayos ka lang ba? Buong linggo ka ng ganyan ah.” may pagaalalang tanong niya.
Tumango lamang ako sinenyasang ipagpatuloy ang ginagawa sa aking mata.
“Tapos na.” deklara niya at inayos-ayos ang buhok ko.
“Go girl!”
Ngumiti lamang ako at nagsimulang maglakas patungo sa gitnang bahagi ng studio.
“Okay, start na tayo!” saad ng photographer.
“Ego, I believe that you already know what you're going to do, so I won't teach you anymore.” nakangiting saad ng photographer. Tumango naman ako.
Pumwesto na ako at nagsimulang mag-pose ng naaayon sa damit na imo-model ko.
Jeans.
Iyan ang imomodel ko ngayon, gusto ko sana ay purong pang-sexy muna upang mapabilis ang pagsikat ng aking pangalan, ngunit ang brand na ito ay kilala kaya hindi ko na tinanggihan.
“Okay, Ego you're doing good!” masayang saad nito.
Mahigpit akong napakapit sa upuang props ng makaramdam ng matinding pagkahilo.
“Ego, are you okay? Open your eyes.” narinig ko sa kung saan.
I opened my eyes slowly then shaked my head a little bit. Gumagalaw ang nasa paligid ko.
“Marco...” bulong ko ng makita itong papalapit.
“Ego!” sigawan ang huli kong narinig bago bumagsak sa kung saan.
KUMUNOT ang aking noo pero nanatili paring nakapikit ang aking mga mata nang may marinig akong timping sigaw. Si Marco.
“Paano na 'to, Madam?!”
Unti-unti 'kong minulat ang aking mga mata bago kumurap ng ilang beses para luminaw ang aking paningin.
“Shut up, Marco! Mas lalo akong nap-pressure sa'yo!” balik na sigaw ng aki
“Ego! Gising kana!” gulat na bulalas ni Marco at dali-daling lumapit sa'kin.
“Are you okay now? Anong nararamdaman mo? Ano pang masakit?” sunod-sunod na tanong ni Lester.
“Tatawagin ko ang Doctor!” sigaw ni Marco at tumakbo palabas.
“What happened?” I asked Lester.
He looked at me firmly then sighed.
“We have a big problem.”
“What is it?”
“Eto na!” humahangos na pumasok si Marco kasama ang isang babaeng Doktor.
“Ms. Natividad.”
“May sakit po ba ako o ano?” madaling tanong ko.
“I already told this earlier to your friends.” aniya sabay sulyap kina Lester at Marco. Sabay rin silang umiwas ng tingin sa akin.
“Ano po ba talaga?”
“You passed out earlier because of stress. And please as much as possible huwag na munang tatanggap ng sched na hanggang gabi o 'yong late na.”
Kumunot naman ang noo ko.
“Bakit po?”
“You're three weeks— almost four weeks pregnant! Congratulations!”
Napanganga naman ako sa sinabi niya. This is unexpected!
“P-pero paano ang career ko? Nagsisimula pa lamang a-ako!” sigaw ko.
Binigyan naman ako ng matalim na tingin ni Marco.
“At anong pinapalabas mo ha? Ipapalaglag mo ang bata? Gaga ka ba!?” nanggagalaiting sigaw nito.
Agaran akong umiwas ng tingin.
Wala ito sa plano!
Napatingin naman ako kay Lester. Alam kong nagiisip din siya.
“Your body, your choice.” mahinang saad ni Lester at hinila palabas si Marco.
“Mag-isip ka ng mabuti, Ego. Hindi biro 'yang pinasok mo.” irap ni Marco bago tuluyang lumabas.
“Doc..” nagmamakaawang tawag ko sa Doktor.
“Sorry but I won't perform an abortion. Bawal iyon, Ms. Natividad. Maaari akong mawalan ng lisensya.” saad ng Doktor bago yumuko at naglakad palabas.
I touched my flat stomach. There's a baby in here. A life. My baby.
I love my career so much. I just cant let it go.
What should I do?
- Writer
