Chapter 3

1008 Words
[LORIE] LOR! BUKAS na ang laro namin. Are you going to watch?" Tanong sakanya ng binata ng nasa tambayan silang dalawa. Isa itong puno at kasalukuyang silang nakaupo, ito ang naging tambayan nilang dalawa. Simula ng araw na niyaya siya nitong lumabas naging daan yun para lalo silang magkalapit ng binata. Nakasandal ito sa katawan ng puno samantalang ang likod nito ay halos dumikit na sa tagiliran niya. Bahagya siyang nakayuko at nagsasagot ng assignment niya sa math sa kanyang notebook, simula ng maging malapit sila sa isa't isa kapag parehong bakante ang kanilang schedule ay magkasama sila palagi. Minsan nga nakakaririnig na siya ng mga bulung bulungan na di daw sila bagay ni Spade sa isa't isa, na baka daw ginayuma niya lang ang binata kaya palagi silang magkasamang dalawa. Na nag iilusyon lang daw siya at   hindi daw siya seseryosohin ng binata. Pero lahat ng yun ay hindi nalang niya pinapansin tutal wala namang katotohanan lahat ng mga sinasabi nang mga ito. Ang mahalaga lang naman sa kanya ay masaya siya at walang makakasira sa kaligayahan niya sa mga oras na ito. "Gusto ko sana pumunta kaya lang may nauna na akong lakad, kasama ang mga friends ko." Sagot niya sa binata na hindi man lang tumitingin dito. Naka schedule na kasi silang pumunta sa bahay ampunan para mag research sa gagawin nilang project ng mga kaibigan niya dahil sa makalawa na ang pasahan nila kaya kailangan na nila itong matapos agad. Bumuntong-hininga ito. "When will be your top priority Lor?" He asked. Bigla siyang napatingin dito, his face was unreadable. "Why are you saying that. Are you serious?" I asked. "What do you think?" Balik tanong nito sa kanya. Binitiwan ko ang hawak kong ballpen at humarap sa kanya. "You sounded different now. Bakit ganyan ka na magtanong ngayon? Nakakapagtaka na ang mga kinikilos mo. You Sounded like a jealous and possessive boyfriend of me. What was happening to you?" Tanong ko sa kanya. "Whats wrong with my question? Can't you come to my game tomorrow? Is that too much to ask from you?" He said very irritated. "Why?" "Because i need you to be there!" He sounded exasperated "Hindi naman ako dati nanonood ng laro mo. What's the differences does it make now kung wala or naroon ako?"  "Because you mean something to me now! God, Lorie why are you making this difficult?" He said. "W-what did you say?" Natigilang tanong niya, hindi kaya nabibingi na suya or nagkamali lang ng pandinig. Nahilamos nalang ni Spade ang kamay nito sa mukha niya, tanda na nauubusan na ito ng pasensiya. Sa ilang araw na magkasama sila napansin na niya na may iba itong pag uugali, minsan madaling uminit ang ulo nito. Ngunit hindi naman iyon nakabawas sa nararamdaman niya para dito. I love everything about him, including his flaws. "Do I really have to repeat it?" Paangil nitong sabi. Huminga muna ito ng malalim saka hinaplos ng kamay nito ang pisngi niya he looked straight into her eyes. "You are special to me Lorie. You know you are. I want you to be there, I need you to be there." Anito. "Pero bakit-" His hands dropped may pag-aalinlangan sa mga mata nito. "Don't you feel the same way? Wala ba ako kahit kunting halaga sayo? When will you be mine?" "Are you pressuring me?" Manghang tanong niya, napatayo tuloy siya dito sabay talikod, Shocks kinakabahan siya ng bonggang bongga, bakit ba kasi bigla itong nagmamadali. She felt Spade hands on her shoulders. Marahan siyang iniharap dito at hinuli ng mga mata nito ang paningin  niya. I opened my mouth to say something but no words came out, he was smiling now, maybe he sensing victory. His eyes were doing the tricks his green eyes were unnerving. "Let me help you to decide," bulong nito bago bumaba ang mga labi sa kanya. When I felt his lips on mine, my knees turned jelly. Napahawak tuloy siya sa mga braso nito. I don't know how to kiss but i found myself responding to his kisses. "This is the sweetest lips i've ever tasted." He said to me. Napamulat ako sa sinabi nito. I was drown in the kiss and i don't know it had already ended. I felt my cheeks turn into red for an embarrassment i heard Spade chuckle. "Suddenly you turned shy on me, Princess." He was amused. Bigla niyang naalala na nasa public place sila kaya sinubukan niyang humiwalay sa yakap nito sa kanya. She felt his hands tighten on her waist. "Let me go Spade," She said nervously, while scanning the place baka may makakita sa kanilang dalawa na nasa ganitong tagpo. "Not until you tell me what i wanna hear." He said with a triumphant smile on his smile.. "That's a blackmail!" Reklamo niya. "Call it whatever you want, I don't care ano naman sakin kung may makakita sa ating magkayakap dito?" He said. "Gago kaba?" Asik niya dito. "Maybe i am. What now?" "Okay, fine! I'll watch the game tommorow!" Pagpayag ko. Pwede naman siguro i reschedule nila ang pag punta sa ampunan. "Great! But you know, that's not what i want to hear." Sabi nito. "What! Ni hindi mo pa nga ako nililigawan, gusto mo agad ng sagot?" Nakasimangot niyang reklamo dito. Tumawa ito sa kanya. "We have so much time ahead of us gusto ko lang makasiguro." I sighed in defeat. "Oo na!" I raised my eyebrows, sinasagot na kita. Mahal din kita." He smiled then hugged me again. "Now is that so hard to say that words to me princess?" Happeness obvious in his voice. "Kailangan ka pang daanin sa dahas, aamin ka din naman pala." Biro nito. Pinalo ko siya sa braso. Natatawang humiwalay ito sa kanya and he took my hand. "Wala nang bawian Princess, ha?" Naninigurong tanong nito. Tumango siya nang biglang mag ring ang bell. Pinulot na nito ang mga gamit nilang dalawa saka magkahawak kamay na tinungo ang building. It was once of my happiest day of my life. I thought my happiness would never end. Si Spade ang uri ng perfect boyfriend na hiniling mo sa itaas na binigay sayo. Gwapo, mabait at gentleman pa wala na siyang mahihiling pa sa itaas.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD