Kimberly’s POV
UMIIYAK pa rin ako sa gitna ng halikan namin. Ang saya ng puso ko, at napatid ang pangungulila ko sa kanya.
“Mahal na mahal kita, William.” Parang naninikip ang puso ko. Hanggang sa pinihit ko ang seradura ng pintuan.
“Mas mahal kita, baby ko. Kung alam mo kung gaano kahirap sa akin na hindi ka makasama. Para akong unti-unting pinapatay. I am living but inside, I was empty. It is killing me slowly, knowing na nasasaktan ka sa at wala akong magawa.” Ramdam ko ang sakit sa bawat katagang binitawan niya. Dumagan siya sa akin.
“Bakit nawala ang mga paso mo. Bakit ang bilis nag hilom?” Nagtataka kong tanong sa kanya...
“I have ni idea baby, kahit ako man. Nagtataka wala akong background sa medical. Ang alam ko lang kailangan maibalik ang mukha at katawan sa araw ng engage
