Kimberly’s POV
HALOS ayoko nang lumayo kay Miguel. Mahimbing na ang tulog niya pero nakatingin pa rin ako sa kanya. Pakiramdam ko kapag natulog ako o ipikit ang aking mga mata Pagmulat ko wala na siya. Yung takot ako na mawala na naman siya.
Sobra ang pangungulila ko sa kanya. I feel empty. Isang bahagi ng pagkatao ko ang wala kapag sila sa buhay and I will never be whole again.
Pero dahil sa pagod, sakit ng katawan at overwhelming emotions nakatulog ako. Hindi ko na nakayanan dahil ilang araw na akong walang maayos na tulog.
NAPAKAPA AKO sa kabilang side ng kama ng wala si Miguel. Napabalikwas ako ng bangon. “Miguel! Miguel!” Mabilis akong lumabas ng kwarto. Ang lakas ng t***k ng puso sa sobrang takot at kaba.
“Miguel! Miguel!” Para na akong iiyak.
“Mieee! Dito ako!” Nang marin
