KAHIT masakit pa rin anng ulo ay pinilit kong umayos para sa huling araw ko kasama ang mga bata. Nagkaroon ng kaunting kasiyahan. Ang ilang bata ay may ibinigay pa sa amin ni Jacob na regalo raw. Maging si JOy ay binigyan din ako ng isang simple at kulay pink na bracelet.
"Ma-mi-miss ka po namin, Ate ganda." Bagamat malungkot ang boses niya ay matamis pa rin siyang nakangiti sa harapan ko.
Niyakap ko siyang mahigpit. "Puwede pa naman akong bumalik dito kapag may pagkakatao."
"Talaga po?"
Tumango naman ako at hinimas ang mahabang niyang buhok. "Kapag hindi ako busy, pupunta ako rito. HIndi ko masasabi kung kailan iyon, pero pangako babalik ako."
"Babalik kami at magdadala kami ng maraming laruan para sa inyong lahat," singit ni Jacob na nakatayo sa gilid namin ni Joy.
Nakangiti siya s
