SECRET AFFAIRS' Bound in Love (Ree and Lia)

Glasses were raised for a toast. “For Lia and Tim’s upcoming wedding.” Ang sigaw ng isa sa mga bisita. Lia Ysabelle Herrera, twenty three years old. Beautiful and charming but a little naughty lady. Only daughter of the Herreras. When she heard them shouts her name, she was like nailed on her feet. Wala siyang alam sa mga nangyayari. All she want, is to find a way for a great escape. “M-mom?” napalingon ito sa mommy niya na nasa tabi niya. “Just sit still, Lia,” matalim ang tingin na nakangiti sa kaniya ang mom niya. Wala siyang magawa but to stay and pretend like everything is fine. Ipingkasundo siya sa anak ng business partner ng tatay niya. Si Timothy Kwan. Isang solong anak at tagapagmana ng isa sa mga kilalang Cargo forwarder sa bansa. All she thought ay nakaligtas na siya sa arranged marriage niya sa anak rin ng isa sa business partner ng daddy niya. Inayawan niya ‘yon dahil para sa kaniya ay over-qualified ‘yon para maging asawa niya dala nang sobrang taas ng IQ level. Hindi sila magkasundo at lalong hindi niya matagalan ‘yon. But she’s wrong to think that it is over for her dad found another one. Napapikit na lang si Lia sa pag-iisip kung paano niya malulusutan ngayon ang panibagong kasunduan. Masayang nagsasalo ang lahat. But she, she remained stiff in her chair. She couldn’t even move her hand para galawin ang pagkain. Nakatunganga siya at malalim ang iniisip. “Hija come on! Join us,” pagyaya sa kaniya ng mommy niya. “Mom will you excuse me?” “Bakit?” ang kaagad na tanong ng daddy niya kahit pabulong ang pagsambit niya rito. “Ano po.. May kukunin lang.” “Mamaya ka na tumayo,” said her mom sabay hawak sa kamay niya. She’s got it already sa kilos ng mommy niya. “Please do not embarrass your dad this time, Lia,” nakasara ang bibig na sinabi nito sa kaniya. Paghugot ng hininga na lang ang tanging kaya niyang ibigay sa sarili. “Kung ako sa’yo ay kausapin mo si Timothy,” nagtaas ang isang kilay ng mommy niya at napangiti ito sabay tingin sa gawi ni Timothy na nasa kabilang bahagi ng hapag. “Ayoko nga. This man you chose for me is a big no, Mom.” Ito ang nasa isip niya habang tinitingnan ng mapait ang lalaking kaharap sa hapag. “Kumpadre we will build the best partnership because of our children’s union. Soon we will be Herrera-Kwan Incorporated,” untag ng daddy ni Timothy na si Phillip Kwan, ang Chief Executive ng Kwan Enterprise. “You are right,” sabat ng daddy niya. “I am sure Lia will be a good home maker,” sabay angat ng baso sa ere at nagkatinginan ang dalawang padre de pamilya. Kating-kati na ang paa ni Lia na umalis sa kinalalagyan. “By the way, Lia kamusta naman ang pag-aaral mo, Hija?” ang tanong ni Phillip. Napakagat-labi siya. Hindi niya masagot ng diretso dahil kaka-drop out lang niya sa fashion designing. She changed her mind. Iba na naman ang gusto nitong gawin. “Nag-shift po ako.” “Again?” ang gulat na tanong ng daddy niya. “Y-yes, dad.” “Pang-ilan na ba ‘yan? Hindi ka ba napapagod, Lia?” tanong ng daddy ni Tim. “I haven’t found my heart in fashion designing, tito.” “I see..” “Maybe you can try business courses, dear,” ang ssuhestiyon naman ng mommy ni Tim. “I will think about that, tita.” “You never changed, Lia,” Biglang sabi ni Tim. Nagkibit-balikat na lang ito bilang tugon niya kay Tim. Dati nang magkakilala ang dalawa dahil iisang school lang ang pinasukan nila noong high school. Ngunit hindi na sila nagkita ulit since Tim left for California. Doon na ito nagpatuloy ng kaniyang pag-aaral. Magkasundo naman silang dalawa noon. But things changed since their communication stopped. Nag-iba na rin ang circle of friends ni Lia since he left her. Hanggang sa nakalimang kurso na ito. Hindi naman siya magawang mapagsbihan ng ama dahil abala ito sa negosyo. Lalong hindi rin niya kasundo ang mga kuya nitong si Kline na anak ng daddy niya sa unang asawa at Lucas na anak ng daddy niya sa ibang babae. She grew up alone. Parang ganoon dahil hindi sila madalas mag-usap ng mga ito. Lalo na nang tuluyang lumayo si Kline at sa France na pumirme. Palibhasa ay sa Spain na nagkaisip si Lia doon sa lola niyang nanay ng daddy niya. Nasanay siyang nagagawa ang gusto niya gawa ng paborito siya nito. Kaya isang malaking adjustment sa kaniya ang makuha ang loob ng mommy niya. Since Lucas grew up beside them. Mas nabibigyan ng atensiyon si Lucas kaysa sa kaniya. She even felt that feeling she don’t belong in the family. Naiwan siya sa Spain noong limang taon pa lamang siya. When her dad decided to open his business sa Pilipinas. Nagsimula ang pamilya Herrera sa isang fishing vessel lamang. Hanggang sa nagkaroon na ng ilang kaibigan ang dad niya na tumulong para mapalago ang nasimulang negosyo. Naging supplier ng tuna ang kanilang kompaniya. Hanggang sa lumaki ito at nadagdagan ang kanilang barko. Years later ay nagdecide ang daddy niya na magsimula na mag-invest sa Shipping lines. Sadyang pinalad si Enrico sa kaniyang pakikipagsapalaran sa negosyo. Sa kabila ng karangyaan ay hindi ramdam ni Lia ang kaligayahan sa kanilang tahanan. Lalo na ngayon at may bagong business deal ang daddy niya. And that is her marriage with Tim. Lumipas ang ilang oras at natapos ang pagsasalo ng dalawang pamilya. Ni hindi man lang nag-usap ang dalawa. Sabagay a lot has changed at ngayon ay nasa hustong gulang na rin silang dalawa. Pero naiilang na siya rito. Inihatid lang nila ang pamilya sa labas. “Lia do not fail me this time,” sabi ng dad niya na nakahawak sa ulo niya. He used to do this to tame her before kapag nagtatantrums siya. Her dad has this magic that calms her rebellious mind. Napangiti na lang siya kahit ayaw niya. Pumasok na ang mag-asawa at naiwan siya sa labas. “George!” tawag nito sa gwardiya nilang nasa guard house nakaupo. Lumapit ito kaagad. “Yes, Maam Lia?” “Akin na ang susi.” Mabilis naman na tumalikod ito at may kinuha mula sa loob. Mabilis din niyang ibinigay kay Lia ang hinihingi nito. “Maam baka po mag-check si Madam mamaya.” “Sshh! Huwag ka maingay. Dating gawi tayo. Kapag tinanong ka saan naroon ang kotse?” “Nasa talyer po.” Mabilis namang sagot nito sa kaniya. Sumakay siya kaagad at mabilis na umalis. Napapaluhang natatawa habang hawak ang manibela. “How lucky you are, Lia Yssabelle Herrera. Unica Hija and is a prisoner.” Mapait na napangisi siya habang pinapahid ang luha niya. Mabuti pa ‘yong Lucas lagi napagbibigyan. Bakit ako? Sila lahat masusunod? Napapasinghap siya sa bawat pagbigkas ng mga salitang lumalabas sa bibig niya. HINDI niya napansin kung saan siya paparoon dahil nais lang niyang makahinga saglit. Ang dilim-dilim ng daan at halos wala siyang makitang nakakasalubong. Biglang namatay ang makina ng kaniyang sasakyan. She started the engine pero wala. Hindi ito mag-start. Napapikit-mata siya sa inis. Ini-untog pa nito ng noo sa manibela at biglaang napangiwi. “Aw! That hurts! Bakit naman ngayon pa? This place looks creepy.” She tried to look for her phone but sad, she left it in her room. “Alright! I am doomed! Great!” ang sigaw niya sa loob. “Maghihintay na lang ba ako ng sasagip dito?” napalingon-lingon siya sa paligid. It’s too dark outside. “Paano ako uuwi?” napahilamos siya sa inis. Ilang minuto pa ang lumipas at nakaramdam siya na tila ay naiihi na ito. “s**t! Saan ako iihi? Bakit naman sabay lahat?” napakuyakoy siya ng kaniyang binti dahil sa ngilo na nararamdaman. “s**t I’m gonna pee.” Bumaba siya sa sasakyan at nilunok na lang ang kahihiyan sa sarili dahil walang mapuntahan na comfort room. Kaya naman ay sa gilid ng kaniyang sasakyan na lamang siya umihi. Kasisimula pa lang gumihawa ang kaniyang pakiramdam nang may naaninag siyang liwanag mula sa may kalayuan. The time suddenly stopped when she realized that it is approaching her place. “Another shit.. Lia,” usal sa sarili. Tumayo ito ng mabilis ngunit hindi na nagawa pang tapusin ang pag-ihi. She found her legs dripping with warm liquid coming from her. Doon na lang niya napagtantong nabasa na ang panties niya and she has to take them off. The head light of the approaching car have brighten her space. Mabilis niyang ibinaba ang underwear niya sa paghahabol na maparahan ang sasakyang nakikita. But she was totally out of her mind to realize her doing. She waved her hand to make the car stop and it stopped right before her. Napangiti siya when she saw him went out his car. Sa isip niya, she found help through this guy who seems so tall and got broader shoulders, she think. He’s kinda perfect for her dahil baka kaya nitong gawan ng paraan ang kotse niyang ayaw umandar. “Hey! I need help here..” untag niya sa lalaking naglalakad papalapit sa kaniya habang ang kamay ay nasa ere pa rin She can smell his scent as he approaches her. He didn’t utter a word, instead he looked at her like he was searching for something. Nagkalapit silang dalawa at hindi na nakapagsalita ulit si Lia. Her mouth were left open. He glares at her mula paa hanggang kamay nito. Napansin ni Lia ang pagsasalubong ng kilay ng lalaki. “Is that panties?” he asked in curiosity as his eyes were nailed in her hand holding it. Pero napansin ni Lia ang sekretong pag-ngisi nito. Mabilis niyang ibinaba ang underwear niyang basa ng ihi niya. Biglang nagwala ang loob niya sa pagtanto na nakakahiyang madatnan siya sa ganoong sitwasyon. “How dare you?” tanging na-usal niya dahil sa narinig. Nakalimutan na niya ang kailangan niya mula rito. “I am just asking you, Miss..” “How rude of you?” singhal niya sa lalaki. “Am I rude?” “Bastos ka! Oo..” “I was asking..” “Fine! I stopped because you were waving your hands like you are in need of—something,” his voice slightly faded. “Well I guess I am wrong.” Namulsa agad ang lalaki at tumalikod agad ito at walang lingon-likod na nagbukas ng pinto ng kotse niya. “Wait—“ untag ni Lia. Tumingin ang lalaki sa gawi niya. “Did you just say, you need me?” diretsang tanong nito kahit wala naman sinasabi si Lia. Napahugot na lang siya hininga. “Yeah,” bagsak balikat siyang nagsabi rito. She’s got no choice and she badly needed his help. Nagtama ang mga mata ng dalawa. “Will you help?” she asked him. Umiling ang lalaki at tuluyan nang binuksan ang pinto ng sasakyan. “Try raising your panties again, and I will help you.” She suddenly felt embarrassed. Sumidhi ang inis sa loob ni Lia. Gigil na gigil na tumalikod ito at bumalik sa kaniyang sasakyan. “Walang hiyang lalaki ‘yon ah? Ang bastos..” Pero biglang may kumatok sa kaniya. It’s him again. “Ayoko. I don’t want to talk to you asshole.” “Miss open it up,” sabi nito sabay katok. Ibinaba ni Lia ang bintana. “You know what? You are just another bullshit I got today. Leave me alone.” Nagkibit balikat na lang ang lalaki at bumalik sa kaniyang sasakyan. Mabilis itong lumayo sa kinaroroonan ni Lia. He left her alone in the dark. “Iniwan nga ako rito. He’s ruthless and stupid to leave me here all alone.” Napahilamos na lang siya ng kaniyang mukha at napasuklay ng buhok paitaas dahil sa pagkadismaya niya sa asal ng lalaki. “How could men like you live?”