Pagsibol nang Bagong Simula
1995 Words
Episode 17
Papasok na sana nang gymnasium si Ms. Rosette Ann Sarmiento kasama ang kasamahan at matalik niyang kaibigan na teacher din na si Melody nang palabas naman ang kanilang Principal at ina nang kanyang kasintahan na si Mrs. Minerva Asuncion. Kasama nito ay ang dalawa pa nilang kapwa guro at ang makisig na Mayor nang kanilang bayan na si Mayor Martin Hernandez.
"Good afternoon Mrs. Asuncion, Mayor, Mr Andales at Mrs. Rivera" bati ni Teacher Ann sa mga ito.
"Good afternoon din Teacher's. Break muna sa rehearsal at the moment" sabi ni Minerva sa mga ito.
"Ay, break time ulit pala?" sabi naman nang palabirong si Melody.
"Oo, Miss Ramos. Nag-aya kasi na manlilibre nang lunch ang ating butihing Mayor. Why don't you and Miss Sarmiento join us?" aya ni Minerva sa dalawa.
Tatanggi sana si Teacher Ann pero naunahan na siya ni Teacher Melody.
"Ay, hinding-hindi po kami tatanggi Ma'am. Kanina pa nga ito nagrereklamo si Teacher Ann na nagugutom na daw siya. Di pa kasi kami nakapag lunch dahil katatapos lang nang classroom PTA meetings namin" humahaplos pa sa tiyan na turan nito.
"Kung ganun ay, let's go para makaka-in na tayong lahat" nakangiti namang aya ni Martin sa grupo at agad nang nagpatiunang maglakad papunta sa parking area.
Nang makarating sila sa parking area nagsalita si Minerva. "I can take 3 of them sa car ko Martin and you can have 1 passenger on yours. Miss Sarmiento, why don't you ride with Martin and we will see you guys at the restaurant".
Magpro-protesta sana si Ann nang maramdaman niya ang paghawak ni Martin sa kanyang siko.
"Let's go?!" sabi pa nito sabay kindat sa kanya na nakapagpalukso nang kanyang puso. Nakahawak pa rin ito sa kanyang siko nang igiya siya nito at ipinagbukas nang pinto sa unahang upuan nang sasakyan nito. Di na nila parehong nakita nang sundan sila nang makahulugang tingin ni Minerva.
Dahan-dahang bumangon si Prae sa kama. Di parin siya makapaniwala kung totoo nga ba ang mga pangyayari o panaginip lamang ang lahat. Dasal niya na kung sana panaginip lang ang lahat nang ito ay sana, wag na lamang siyang magising. Napangiwi si Prae sa biglang pagsalakay nang kirot sa kanyang p********e. Ilang beses pa kasi siyang inangkin ni Christian mula nang dumating ito kaninang tanghali umpisa sa bathtub, sa ilalim nang shower at hanggang dito sa kama. Sumasakit rin ang kanyang mga kasukasu-an at di na siya magtataka kung nadagdagan ang kanyang mga kagat at kiss mark sa buong katawan. Kung gugustuhin lang niya ay di niya gustong bumangon pero sobrang kumakalam na talaga ang kanyang sikmura. Maingat niyang itinukod ang kanyang kaliwang braso at akmang babangun na nang ipulupot ni Christian ang mga braso nito sa kanya. Sa gulat at dahil nawalan nang panimbang ay napa higa siya padapa at nadaganan niya ito.
"Ay, Christian ano ba!" gulat na sabi ni Prae na pilit kumawala sa yapos nang lalaki.
"Where do you think, your going?" nakapikit parin na sabi nito na ninanam-nam parin ang katatapos lamang nilang p********k.
"Babangun para bumaba. Gutom na kasi talaga ako" nahihiyang sabi ni Prae na tamang-tama namang siyang pag-aalbuto nang kanyang mga alaga sa sikmura.
"Oh, my. I'm sorry baby! Nakalimutan kung pinadalhan ka nga pala nang pagkain ni Manang Belen" sabi nito na ngayun ay tinulungang ibangon si Prae. Agad hinablot ni Prae ang Polo shirt na suot ni Christian kanina na nasa sahig at agad itong isinuot. Di niya kasi makita ang kanyang mga damit maging ang kanyang pantulog. Napangiti naman si Chrisitian at nagtapi nang tuwalya sa kanyang pang-ibabang katawan. Binuksan niya ang nakatakip na pag kain na nasa tray na dala niya paakyat kanina.
"Malamig na ito gusto mong ipa-init ko kay Aling susan sa baba?" tanong nito sa kanya.
Bumangon si Prae at naglakad upang tingnan kung anong pagkain ang dala ni Christian. Sopas na manok ang pinadala ni Manang Belen sa kanya. Mas masarap nga ito kung mainit sana pero dahil sa gutom niya lalo pa nang maamoy niya ang sopas ay kaya niyang kainin ang kahit na ano.
"Okay na sa akin ito. Ikaw, gusto mo bang kumain din? Gusto mo initin o ikuha kita nang mainit na sopas sa kusina?" tanong nito na nag umpisa nang sumubo kahit nakatayo.
Di mawari ni Chrisitian kung bakit napa sexy tingnan ni Prae suot ang kanyang
Polo Shirt na tamang tama lamang lumagpas sa may puwitan nito. Lumapit siya dito at niyakap ito mula sa likuran.
"I didn't know that, wearing my simple Polo Shirt can be as deadly as you do" sabi ito sabay halik sa batok ni Prae.
"Christian naman eh, kumain na muna tayo" namumula na namang sabi nito.
God! He really couldn't get enough of seeing her blushing. natu-turn on siya everytime na nagblu-blush ito. He cannot get enough og her at kung pwede lang ay kada oras ay gusto niya itong angkinin.
"You can enjoy and eat, baby while I'll enjoy and eat you too" pabiro pa nitong kinakagat-kagat ang kanyang tenga.
"Kumain ka na rin Chrisitian, para mailigpit ko na ito at mahugasan sa ibaba" sabi naman ni Prae.
"Bababa ka? And how will you explain all my marks in your body?" tanong naman nito.
"Uhmm, sasabihin kung nabiktima ako nang bampira? Nakangiwing sabi ni Prae at sumubo ulit.
"Ha! Very cute..." sabi naman nito at piningot siya sa ilong. "I'll bring it down after you eat, and I'll get some ice packs down there too. Ice packs will help subside the bruising" sabi nito na nag suot na nang pantalon bago lumapit sa kanya at hinaplos ang mga mapupulang marka na nakalitaw sa kanyang mga hita.
"Okay, lang ako Christian. Pwede naman ako magsuot nang leggings at mahahaba ang manggas nang ilang araw eh. Ako na ang magdadala nito sa ibaba" pilit pa rin ni Prae dito.
"You might have to do that later tonight pag tinawag na nila tayu sa dinner. But for the meantime ako na ang bahala diyan. You go back to bed. I'll be back as quick as I can" sabi pa nito na pinahiga na ulit sa kama si Prae. Kinumutan pa siya nito bago lumabas nang silid dala ang tray nang pinag kainan niya.
Tahimik lang si Ann na nakaupo sa kotse kasama si Martin. Panay naman ang sulyap ni Martin dito habang nagmamaneho kasunod nang kotse ni Minerva papunta sa restaurant kung saan sila kakain.
"Talk to me. Galit ka pa rin ba sa akin?" tanong ni Martin dito.
Tumingin si Ann sa kanya bago nagyuko nang ulo at sumagot "Hindi ako galit sa yo. Mas nagagalit ako sa sarili ko at sa pamangkin mo. Kung hindi.... kung hindi lang sana...." nahihirapang ipagpatuloy ni Ann ang gustong sabihin sa lalaki.
"Oh, sweetie please wag mong pahirapan ang sarili mo. Ang mga sarili natin" di na nakatiis na saad ni Martin at bumitaw sa pagkakahawak nang manibela ang isa niyang kamay at hinawakan ang kamay nang teacher.
"Time will come that all will be clearer, for you, for Christian and for me. Just please don't get tired of waiting for that time to come. Everything will be alright" makahulugang sabi nito.
"I don't know kung paanong mangyayari yang sinsabi mo Martin" sabi ni Ann na bakas pa rin ang guilt sa kanyang mukha.
Hindi na nag komento pa si Martin bagkus hinalikan na lamang niya ang kamay ni Ann at di ito binitawan sa kanyang pagkakahawak habang nagmamaneho. Saka pa lamang niya ito pinakawalan nang makita niyang pumarada na ang sasakyan ni Minerva sa parking lot nang restaurant.
"Aling Susan, pahingi naman po ako nang ice pack" nakangiting sabi ni Christian sa naabutang matanda kasama si Lyn na tumulong sa paghahanda nang mga sangkap na lulutin para sa kanilang hapunan.
"Ai, Senyorito...kayo po pala. Ilang pack po ang gusto nenyu?" tanong nito na tumayo na para kumuha nang ice pack sa freezer.
"Isa lang po" sagot nito na nakangiti pa rin.
Kumuha naman nang ice pack si Aling Susan at ibinigay ito sa binata.
"Hmmm, mukhang masarap po ang inihahanda ninyo Aling Susan ah!" sabi nito.
"Ay, opo. Nagpasabaw nang buto-buto si Manang Belen, saka mag pi-prito ako nang preskong tilapia" sagot naman nito.
"Masarap nga Aling Susan, pero wag nyo po siguro masyadong agahan ang paghahain nang hapunan mamaya Aling Susan kasi late na kami nag tanghalian. Pati din po sina Tito Martin at Mommy" sabi nito saka nagpaalam na sa naguguluhang matanda. First time kasi mag request ni Chrisitian sa kung anong oras ihain ang hapunan.
"Aling Susan, ano po ang nagyayari sa inyo at parang natulala kayo diyan?" tanong ni Lyn dito.
"Ha, ah eh wala" sagot naman nito na ipinagpatuloy na ang paghihimas nang gulay.
"Alam mo Aling Susan, parang me something akong napansin kay sir Christian umpisa pa kaninang umaga. Parang biglang nag bago ang awra niya. Dati simula nung dumating dito si Prae ay mas laging nagiging bugnutin at suplado yang si Sir Christian pero pansin mo kaninang umaga hanggang ngayun eh abot ang tenga ang mga ngiti" sabi ni Lyn na lumabas na naman ang pagkatabil nang mga dila nito.
"Ay, ewan ko sa iyong bata ka. Tapusin mo na nga lang yang paghihimay nang mga gulay at ihahanda ko na ang pri-prituhin kung tilapya" yon lang at iniwan na nito ang chismosang si Lyn.
Agad pumanhik paaakyat nang kanilang silid si Christian dala ang ice pack. Naabutan niyang nakahiga at nakapikit si Prae. Dumiretso siya sa banyo at kumuha nang bimpo para ipambalot sa ice pack. Nang maibalot na niya ito sa bimpo ay agad siyang lumabas nang banyo at dahan- dahang sumampa sa kama.
"Poor baby! Did I wear you out?" mahinang bulong ni Christisan sabay gising kay Prae sa pamamagitan nang pinong mga halik.
"Hmmm...Christian, please let me sleep" tila batang pagmamaktol nito.
"I would love to, baby but kailangan lagyan natin nang ice packs ang mga kiss marks mo especially yang nasa leeg mo. Or else di ka makaka attend sa graduation nyo" sabi ni Christian.
Sa narinig ay napabalikwas nang bangon si Prae. Nakalimutan niyang Graduation na pala nila sa Lunes at Biyernes na ngayun.
"Lagot, sleeveless pa naman at medyo open sa dib-dib ang bestidang binili ni Lola para isuot ko sa graduation ko" tila kausap nito sa sarili.
"Don't worry, it'll be gone by then. But for now, let’s put some ice pack with it to help the blood flow and ease the bruising" sabi pa nito at sinimulan nang idampi ang bimpo na may nakapaloob na ice pack.
"Aah, ang lamig naman!" nabiglang sambit ni Prae kasabay ang pagkapit nito sa braso ni Christian.
"Whoops, sorry baby. I'll be gentle, but please don't use that tone of voice on me, dahil sobra iyang kaakit-akit sabi nito sabay halik sa labi nang dalaga. Pero agad din niya itong pinakawalan at ipinagpatuloy ang pagdampi nang ice pack sa mga marka nito sa katawan.
Kanina pa naihatid ni Martin si Ann pabalik nang eskwelahan pero nakaupo pa rin sila sa loob nang kotse. Sa likod nang kabilang gate pumarada si Martin para walang makakita sa kanila. Naka recline ang kanyang upuan habang naka sandal naman sa kanyang dib-dib si Ann. Kung siya lang ang magpapasya ay gusto na niyang kausapin si Christian at ipaalam dito ang nararamdaman niya sa girlfriend nito. Pero hindi pa sigurado si Ann at lalong hindi pa niya alam kung tuluyan na nga bang nahuhulog si Christian kay Prae. Napaka komplikado nang kanilang sitwasyon pero umaasa pa rin siya na may maganda itong kalalabasan at lahat sila ay magiging malaya at maligaya. Napukaw ang lumilipad na diwa ni Martin ang umalis sa pagkakasandal sa kanyang dib-dib si Ann.
"It's getting late. Kailangan ko nang pumasok sa loob" sabi nito.
"I know. I wish, I could stop the clock. Anyway, I'll see you in 3 days?" malungkot naman na sabi ni Martin.
"Yes, see you in 3 days" sabi naman ni Ann na akmang bubuksan na ang pinto nang kotse nang hatakin ito ni Martin sa braso at salubungin nang halik sa labi.
Pumapalag noong una si Ann, pero kala unan ay nag pa ubaya na ito at hinayaan na ang sarili na malunod sa halik nang lalaking hindi niya inaakalang mamahalin niya nang ganito.
- Writer
