KANINA pa naghihintay si Enrico sa ilalim ng puno ng manga ngunit hindi pa niya nakikita ang hinahanap. Mabuti na lang at wala siyang klase ng oras na iyon kaya matiyaga siyang naghihintay. Ipinagpapasalamat din niyang hindi sumama si Richard sa kanya kundi poproblemahin niya kung paano ito paaalisin. Ayaw niyang malaman ninuman ang tungkol sa pakikipag-usap niya sa taong hinihintay.
Nagpakawala ng malalim na buntonghininga si Enrico at muling tumingin sa suot na relo. Kalahating oras na pala siyang nakaupo roon.
“Hinihintay mo ba ako?”
Agad na nag-angat ng tingin si Enrico. Tumambad sa harapan niya ang taong kanina pa niya hinihintay.
“Mabuti at alam mo,” paismid na sagot ni Enrico.
Umupo sa tabi niya ang lalaki.
“Nagtataka lang kasi ako kung bakit ka nandito gayong alam ko naman na
