Her Signature

Chapter 5

Subrang tahimik na halos mga tunog nalang ng mga kutsara at tinidor sa kanilang mga plato,na kanilang ginagamit ang naririnig niya.Walang ni isa sakanila ang may balak na bumasak sa katahimikan nilang dalawa.

Ayaw sana niyang kumain pero pinilit siya nito kaya ito siya ngayon walang magawa kundi kumain kasama nito.

"One week akong wala dito"

"Pake ko!Hindi ko naman tinatanong"Bulong niya pagkatapos tumayo.

"Florina!"Nagbabantang boses ang kanyang narinig kay Casper na ngayon ay nakatayo narin sa kina-uupuan nito.

Niligpit niya ang kanyang pinagkainan saka ang kay Casper na nanonood sa kanyang ginagawa.

"Wala kang kasama dito kapag-gabe,Kaya siguraduhin mong naka lock lahat ng pwede mapasukan."

Pinagpatuloy lang ni Florina ang paghugas ng mga pinagkainan habang si Casper naman nagsasalita sa kanyang likuran.

"May mga nagbabantay naman sa labas,pero mas okay na magdoble-ingat ka"Hindi parin siya kinikibo.

"Florina are you listening to me?"Tanong niya na mababakasan nang kaunting inis.

Wala parin siyang nakuhang sagot dito.Kaya na pahilamos ng dalawang palad si Casper sa pagkainis dahil sa hindi siya pinapakinggan ni Florina.

"Ano ba!"Galit na sabe ni Florina ng paharapin siya ni Casper.

"Ano bang problema mo?Nagsasalita ako dito,Hindi kanaman nakikinig."inis na sabe nito at mashinigpitan ang pagkahawak sa braso ni Florina,na napupumilit itong alisin ang pagkahawak niya.

"Wala!"

"Alam kong meron!"

"Alam mo naman pala,bat mo pa tinatanong?"Pamimilosopong tanong ni Florina na maslalong ikina inis ni Casper.

"Tinatanong kita ng maayos."

"Sinasagot din naman kita nang maayos."

"Florina,Kaya kaba naggaganito dahil hindi kita papayagang magtrabaho?"

"Eh kong,Sabihin kong oo.Papayagan mo na ako?"Lakas loob na tanong niya kay Casper na pilit parin niyang naalis ang pakakahawak nito sa kanyang braso.Nakaramdam nadin niyang sumasakit ang braso niya.

Pinakawalan nito ang braso ni Florina at hiniwakan ang biwang nito saka hinila palapit sakanya."At ano namang trabaho ang papasukan mo?"

"Kahit ano,basta matanggap ako."

"Hindi mo kaylangan magtrabaho!Dito kalang at ang gagawin mo lang ay pagsilbihan ako."Sabi nito sakanya.

"Wala tayong may pinag-usapang pagsilbihan kita Casper."Matigas na sabe ni Florina.

"Baka nakalimutan mong kasal natayo."Madiing sabe ni Casper

"Hindi ko nakakalimutan Casper,"Matalim niyang tiningnan ito"Pero kasal lang tayo sa papel hindi sa simbahan,at lalong hindi natin mahal ang isa't isa."Madiing sabe ni Florina.

Napatagis ang bagang ni Casper sa narinig kay Florina.

"Bat gustong gusto mo magtrabaho?"

"Paulit-ulit Casper?"Nakaramdam siya ng takot ngayon ng makitang galit na galit na si Casper"Fine,gusto ko magkapera para mabayaran kita."

"Sinabihan na kitang,bayad na ang utang ng iyong ama."

"Gusto kong makipag-hiwalay sayo Casper.Kaya gusto ko nakapagtrabaho para mabayaran kita."

Nakita ni Florina ang sakit at lungkot na dumaan sa mga mata ni Casper.Pero agad naman ito napalitan ng galit dahil sa kanyang sinabi na hindi nito na gustohan.

Nagtatagis ang bagang nito"Aminin mo nga saakin Florina,"Hinawakan siya nito sa mukha"May mahal ka bang ibang lalaki?"

"Bat mo naman tinatanong?"

"Dahil gusto kong malaman kong may na kapasok naba diyan sa puso mo?"

Nagtatakang tumingin si Florina sakanya,"Hindi ko natalaga siya maintindihan "

Hindi makasagot si Florina dahil hindi natalaga niya alam kong saan papatungo ang kanilang usapan.

"Answer me!"Galit na sigaw nito sakay Florina.

Doon na hindi na pigilang itago ang takot ni Florina kay Casper.Gusto niyang umiiyak pero pinipigilan niya.

"No"

"Kahit mababayaran mo ang utang ng iyong ama,Wala kang magagawa para maghiwalay tayo Florina.Dahil ako ang masusunod kong maghiwalay tayo o hindi!"Galit na sabi nito at hinalikan ng mapangparusa si Florina na ngayon ay hindi na napigilan ang pagtulo ng mga luhang kanina paniya pinipigilang lumabas.

Tinulak siya ni Casper paatras sa lababo habang hinahalikan siya na hindi niya masabayan dahil wala siyang alam paano humalik at lalong hindi pwedeng magpadala siya sa ginagawa nito,Na ngayon ay papasok na ang isang kamay nito sa kanyang t-shirt.

Hinawakan niya ang kamay nito para pigilan sa gagawin nitong pagpasok sakanyang t-shirt.Pero hindi ito nagpapigil pumasok parin ito sa t-shirt niya at pinisil ang kanyang bundok.Sapagpisil nito lumabas ang isang tunog na hindi niya napigilan.Nawawala na siya sa katinuan,malapit na siyang bumigay kay Casper.

"Wag naman sana."Bulong niya sa isip

Kumuha siya ng lakas para itulak ito pero sa pagtulak niya hindi man lang na tinag si Casper.

Nawawalan na siya ng control sakanyang katawan.

"s**t"mura ni Casper ng kinagat ni Florina ang dila niya na nakikipag buno sa dila ni Florina.Kaya napatigil si Casper sa ginagawa nito at hawak na niya ang dila na dumugo dahil sa pagkagat ni Florina.Masama niya itong tiningnan saka umalis.

"Muntik na"Bulong ni Florina at napa-upo sa sahig habang tumutulo ang nga luha.

"Kay langan ko na talaga umalis dito"Sa isip niya"Pero si papa anong mangyari sa kanya kapag-umalis ako dito?"Napasabunot siya sa kanyang buhok.

Bakit kase nagkasakit paako?Di sana hindi kami na pasok sa ganitong pangyayari.Kaylan matatapos ang mga problema ko.Kaylan ako ulit magiging malaya at makasama si papa?"

Ilang oras din siya umiyak sa kusina bago siya pumasok sa pintuan kong saan may mga bulaklak at paruparo.Dito makakalimutan niya kahit papaano ang kanyang kalungkotan at problema kahit ilang minutes lang sa pamagitan ng pagnood sa mga paruparong lumilipad at dumadapo sa mga bulaklak.

"Ang buhay ko'y parang paruparo na lilipad para maging malaya ngunit dadapo para makakuha ng lakas."

"Makakaya ko kayang tumagal dito?"Bulong niya habang kinukuhaan ng mga tuyong dahon ang bulaklak.

Isang oras ang kanyang tinagal saka siya nagpasya na pumunta nasa kwarto para doon magkulong.Dahil doon naman talaga siya dapat.

Nakatingin siya sa labas ng bintana nakikita niya ang mga bantay naka tayo sa gate kasama si Casper.

"Siguro sina sabihan silang doblehin ang pagbabantay."Mahinang sabi niya.

Hindi naman mapapasukan ang bahay nito ng ibang mga taong magnanakaw,Sa taas ba naman ng gate,na halos sa itaas nito may mga naka papatong na basag na mga bote tas pinatungan din ng mga alambreng may mga tinik na hindi ko alam kong anong tawag doon.

"Tsk,Balang araw makakatakas din ako sa buhay nato at sisiguradohin kong kasama ko si papa sa pagtakas.Lalayo kami at hindi na nagpalakita pa."

Napahikab siya sa antok na naramdaman kaya pumunta na siya sa kama para matulog.

"Wala naman na ako magawa dito kaya magpapalakas ako para sa oras na maka-isip ako ng magandang plano may lakas ako."Sabe niya bago pumikit ang kangyang nga mata para matulog.