MAZE’S POV “F*ck!” bulong ko then naupo na lang ako sa gilid ng elevator sabay takip ng mukha. Tinignan ko ang cellphone ko at walang signal ito kaa isa lang din itong walang silbing gamit. We’re trapped inside and the wors part is, walang nakakaalam na nandito kaming dalawa ni Zyne. Tinignan ko ng masama si Zyne. “It’s all your fault! Kung hindi ka nakialam kanina edi hindi kita hahatakin palayo at hindi tayo matatrap dito!” sigaw ko sa kanya. “Pero kung hindi ako nakialam edi nasaktan ka na niya..” sabi ni Zyne. Bigla akong napaiwas ng tingin sa kanya, “Sanay na ako sa bagay na yun…” Inangat ko ulit ang ulo ko at nakita kong nakangiti si Zyne sa akin. “Kelan pa nakasanayan ng isang tao ang masaktan?” tanong niya. Napakunot ang noo ko. Sa totoo lang nakakabadtrip na ‘tong babaeng

