Sienna's POV
Pagpasok ko sa loob ng McDonalds ay sinalubong agad ako ng pamilyar na amoy ng lugar. Nang igala ko ang tingin sa paligid ay nakikita kong kakaunti pa lamang ang tao. Siguradong mamayang hapon hanggang gabi ay dadagsa na ang customers doon. May ilang pamilya naroon at hindi ko napigilang makaramdam ng lungkot sa tuwing may nakikitang masayang pamilya na kumakain doon. Ni minsan kasi ay hindi ko naranasan kumain sa labas na buo ang pamilya, may tatay. Laging si nanay ang kasama, minsan naman ay sina Tita Julie at Rachelle. Hindi naman nagkulang sa akin si nanay. I’m very much contented on what we have right now. Pero kasi ‘yong emptiness na nararamdaman ko sa puso ko ay hindi ko maalis. Lahit alam kong wala nang pag-asa na makasama ko ang tatay ko ay umaasam pa rin akong makit
