Oriana Fatima’s POV
Naramdaman ko ang pagkabasa ng mukha ko dahil sa matunog na halik sa pisngi ko na paulit-ulit. Binuksan ko ang mga mata ko at ang nag-iisang anghel sa buhay ko ang bumungad sa akin. Ang anak kong masayang-masaya sa harapan ko at ligtas siya. Maayos siya dahil sa mga kaibigan ko.
“Good morning, Mommy ko! I miss you so much po.”
Mahina akong natawa at niyakap si Deena kaya bumagsak siya sa tabi ko. Hinalikan ko ang noo ni Deena. Inayos ko ang comforter sa katawan ko at tinaas ko ‘yon para makapasok din si Deena sa loob.
Mabuti na lang talaga nagbihis ako kagabi at pinalitan naman ni Damien ang kobre kama namin bago pumasok si Deena kaya alam kong walang problema.
“Good morning, Miracle Deena…”
Nawala sa akin si Damien at sumuko na ako sa buhay ko noon. Wala na ako
