Chapter 52
....
Ang sayang pagmaasdan ang kalangitan kasama ang taong nagbibigay kulay dito, ang taong nagpapasaya sayo at ang taong walang ginawa kundi ang kumpletuhin ang araw-araw, minu-minuto at segu-segundo ng buhay mo.
Nandito kami ngayon sa isang lugar kung saan makikita ang mga naggagandahang bulaklak, iba't ibang makukulay na paru-parong nagliliparan at ang malamig at preskong hanging dumadampi sa aming mga balat.
Nakapatong ang aking ulo sa kandungan ni LoKo habang hinahaplos niya ang aking buhok. Pareho kaming nakangiting nagkakatitigan. Parang isang eksena sa isang pelikula. Parehong masaya, walang iniisip na problema at parang may sariling mundo. Sana ganito na lang kami palagi.
Dahan dahan akong umalis sa kanyang kandungan at humarap sa malawak na kapaligiran. Naramdam
