FACADE

Chapter TWELVE

[Akoz' POV] 

30 minutes remaining bago matapos ang Business Mathematics. 

In my 20 years existence, never ko nagustuhan ang subject na may kinalaman sa Mathematics. Who is this brave young man na kukuha pa sana ng BS Architecture? Me. Yohan told me na maraming math subjects ang Archi, just like their plates.

Kanina ko pa tinitingnan ang mga numero sa whiteboard, pero habang tumatagal ay pakiramdam ko ay may fusion na nagaganap. Nahihilo na ako.

Nanghihina kong kinuha ang ballpen ko at sinulat ang nakalagay sa whiteboard. Nagsimula akong magsolve ng dalawang math problem nang maramdam kong nagvibrate ang cellphone ko.

At sino naman ang magchachat sakin sa kalagitnaan ng klase sa Hakin University?

Nagtataka man, ay pasimple kong kinuha ang phone sa aking bulsa. Pagbukas ko ng phone ay nakita ko sa notification ang message ni Klein. A message from LINE GC. Hay, akala ko kung ano na.

From: President Klein

Message: Hi guys! Hope ur doing well :)) remind ko lang kayo that we're going to have our script reading later, 1pm. Thank you ❤️

I looked at my watch to check the time, 12nn. We are still have 30 minutes remaining for this subject and another free na 30 minutes bago mag-1PM. Maybe I can still go the the cafeteria para kumain, kahit snacks man lang. I'll try.

 Bumalik ako sa pagsosolve ng problems. Wala pang 30 minutes, sa wakas ay natapos ko na. Ipapasa ko na lang ngayon sa prof namin. Tatayo na sana ako nang may marinig ako sa aking likuran, looks like someone is mumbling. I smiled when I confirmed it's Berlin. Hindi muna ako tumayo, I leaned on my chair so I can clearly hear kung ano sinasabi niya.

"Darn it. Kaya nga ako nagtake ng Performing Arts para makaiwas sa math and then here I am, what am I doing? Trying to solve this horrible questions. Magagamit ko ba ito pag nagtrabaho na ako? Aish, son of the Miami." Berlin keeps on mumbling while trying to solve the problems. 

Napangiti ako, kahit pa hindi ko makita ang mukha ni Berlin ay expected ko na kung anong expression nito. The annoyed face she had when we talked last day.

"Edi magdrop ka." Bulong ni Sakura sabay tawa nang mahina. Nanlaki naman ang mata ko, hindi ko napigilan ang sarili ko. Napatawa rin ako nang maiksi pero agad kong napigil since I quickly covered my mouth. But it's too late, I was too obvious. Isa pa, nasa likuran ko lang si Berlin, at katabi naman niya si Sakura.

I'm doomed. Again and again.

Berlin stopped mumbling, I knew it. I could feel the pressure nang padabog niyang nilapag ang ballpen niya sa desk. 

Bago ko pa marinig ang mataray na tanong niya ay agad akong tumayo para ipasa ang papel ko sa prof namin. May ilang minuto na lang bago matapos ang klase. I need to avoid the war bago magsimula ang script reading. Habang pabalik sa table ko ay nararamdaman ko ang titig ni Berlin through my peripheral vision. 

Titingnan ko ba siya?

I mean, I will check if she's really looking at me.

Pagtingin ko sa kaniya ay bumilis ang t***k ng puso ko sa kaba. She is straight looking at me with her sharp eyes and annoyed expression. Nope, more likely, it is a like death stare. Pag-upo ko ay in-eexpect ko na magsasalita siya. Pero wala akong narinig. Berlin remained silent and started solving the problems. Until the prof asked for the papers, Berlin remaine silent.

But instead of being thankful, bakit parang kinakabahan ako? Aaaaah. Akoz, ano na naman itong kalokohan na ginawa mo sa pinsan ni Klein?

Pagkalabas ng prof ay agad akong tumayo at kinuha ang body bag ko. Agad din tumayo at lumabas ang mga kaklase ko, yung iba didiretso na sa hall ng Theatre Club or sa office, habang yung iba naman ay sa cafeteria muna. I checked the time and sighed, I dont have enough time. Bibili na lang siguro ako ng drinks malapit sa hall. Since I'm  thirsty, bibili na lang ako ng iced tea or soda.

[Cassidy's POV]

I'm so thirsty.

Gusto ko muna lumabas para man lang bumili ng drinks pero may mga students na pumapasok sa hall, ilang minuto na lang magsisimula na yung script reading.

 I can buy naman pero iniwan ko yung wallet ko kay Elynna-- at kung nasaan man siya ngayon ay hindi ko alam. I can't find that girl. Argh. Kanina ko pa siya hinihintay.

Should I use my beautiful Cassidy mode para makapahingi ng pera sa freshies? Edi nakalibre pa ako omg-- of course not! I have my class, my reputation, and my dignity. Siguro mamamatay na lang ako sa uhaw.

 Geez, my throat is so dry. I need water!

Pakiramdam ko, pag nagsalita ako mamaya medyo hoare na siya. May reporting pa naman ako this week.

 Ayoko na, tatawagan ko na lang si Elynna at sabihin na bilhan niya ako ng tubig. Nasaan na ba kasi yon? Sabi nya bibili lang sya ng pagkain pero baka sa Japan pa ata nagpunta iyon. Paano kasi bibili ng pagkain akala mo walang snacks bar or cafeteria sa CAL, sa ibang department pa rumarampa.

 Wow. The phone keeps ringing. Wala ba siyang balak sagutin ang tawag ng isang Cassidy Andromeda Zambrano?! Yung iba halos nagpapakahirap makuha yung number ko tapos itong babaeng ito-- aargh may masasabunutan ako mamaya. 

Ramdam na ramdam ko na yung panunuyo ng lalamunan ko, pakiramdam ko. Makakapagsalita pa ba ako mamaya? Paano na ito, si Elynna kasi tch. Kung alam lang ng mga magulang niya kung paano ako tratuhin ng unica hija nila, huhuhuhu. Lol, kidding.

Lumabas ako sa hall para habang hawak ang phone. I am still trying to call Elynna. Paglabas ko ng hall ay may nakita akong familiar na mukha sa tapat ng vending machine, this man moved his head and our eyes met. He immediately smiled and waved his hand.

H-huh?

Why is my heart beating so fast? Hindi naman ako kinakabahan, I mean bakit ako kakabahan kay Akoz?! Wala naman akong ginawang masama?!

"Hello Cassidy? Bakit?"

"Cassidy, hello? Why are you calling me?"

"Girl … sumagot ka."

"CASSIDY ANDROMEDA ZAMBRANO, WHY DID YOU CALL ME?!?!"

"What?!" I yelled back, halos mabingi ako sa sigaw ni Elynna, nakaloud speaker pa naman din ako? Aba? Salbahe.

"Anong what? Kanina pa ako nagtatanong bakit ka tumawag-- HINDI KA SUMASAGOT?!" Elynna answered on the other line. Yeah, right. My bad hehe. Inalis ko saglit ang phone sa tenga ko, baka mamaya nabingi na pala ako sa lakas ng boses nito. Binalik ko rin agad after ko masigurong in good condition pa naman.

"Girl yung wallet ko kasi, nasaan ka na ba? Nauuhaw na ako bilhan mo nga ako ng water dyan." Sagot ko, ibinaling ko ang tingin ko sa right side kung saan makikita ang elevator.

"You can take it." A man offered his bottled iced tea.

Tumingala ako to see Akoz, he is still smiling. As far as I know, binili niya yung iced tea sa vending machine para sa kaniya. I know no one can say no to me pero nakakahiya naman kung tatanggapin ko pa ito diba?

Ngayon ko lang nakita nang malapitan ang mukha ni Akoz, he is tall. Siguro hanggang tainga nya lang ako. Ang tangos ng ilong nya, and his eyes; he got these expressive hazel brown eyes. Nakakamagnet yung tingin niya. I won't deny that I am distracted by his beauty. Siguro lahat naman, kahit mga kaklase niya ay nakatingin sa kaniya. Pinagpala rin siya katulad ko.

 Iniurong ko ang kamay niya kung saan hawak niya ang bote, "No Akoz, nakakahiya naman. Binili mo yan for you, sinabihan ko naman na si Elynna eh." Pagtanggi ko, habang nakatingin pa rin sa kaniya. 

Kinuha ni Akoz ang kamay ko, at inilagay ang bote ng iced tea, bigla rin bumalik na naman ang bilis ng t***k ng puso ko. Teka nga, bakit ba ako nagkakaganito?!

"I insist, I can buy again. I know uhaw na uhaw ka na, and you should drink bago magsimula ang script reading." Pagkasabi non ay umalis na sa harap ko si Akoz at bumalik sa vending machine. Tumingin ito sa kaniya ulit at ngumiti, he even mouthed 'it's okay.'

"Si Akoz ba yun? Pasabi pabili rin ako ng iced tea!" Sigaw ni Elynna sa kabilang linya. Galing, tingnan mo itong babaeng ito. Nasa kaniya na nga iyong wallet ko, dito pa nagpabili.

"Bumili ka mag-isa mo!" Sigaw ko sabay end-call at pumasok sa hall. Kaloka talaga yung chinita na yun kahit kailaaan.

Pagkapasok ko ay napatingin ako sa hawak kong iced tea, binuksan ko kaagad at uminom na ako dahil hindi ko na talaga kaya ang uhaw ko. In fairness, ang sarap nito. I can't deny I appreciated what he did. I smiled and put the iced tea to my bag. 

[Narrator]

Magsisimula na ang script reading para sa mga main actors ng musical play. Pinapasok sa office ng club ang mga gaganap habang nasa hall naman ang mga ibang students na nakatoka sa props at musical instruments kasama ni Sakura at Elynna.

 May walong upuan at isang mahabang mesa ang nakaharap kay Klein at Cassidy. Dito uupo sila Akoz, Berlin at iba pang gaganap sa play. Pagkaupo ng walong ito ay agad na nagsalita si Cassidy. 

"Hello guys." She greeted them with a smile, "So, going back to our play ako yung writer and discuss lang natin ulit yung Facade. This is a musical play na of course, aside from acting, you are expected to sing, dance, or play musical instruments kaya naging maingat kami sa pagpili." Cassidy explained. Tumango naman sila Akoz at Berlin.

"Ngayon, just to check you guys. We decided to have a script reading para if ever, mabigyan kayo ng tips ni Klein. So, magbibigay kami ng scenes and yeah, try to read it as if you're acting, okay?" Sabay-sabay naman na sumagot ang walong actors.

Hindi naman mapakali si Akoz, he is nervous. He can't stop drinking his water and Berlin noticed that. Ilang beses din niya tumikhim at tumingin sa script niya, even though he practiced at home.

Pinauna ni Klein ang mga supporting roles, kaya nagkaroon ng chance si Akoz na magpractice sa isip niya. Hindi rin niya maiwasan humanga sa mga ibang actors dahil ang gagaling nila um-acting. Ayaw nya pagdating sa kanya ay syaka masira ang mood sa office ng club.

 Scene #15 ang binigay kay Akoz and Berlin, kaya hindi mapakali si Akoz. Ilang beses na sya tumitingin nang palihim kay Berlin. Seryoso naman nito binabasa ang script. Akoz breathed deeply, it is a scene about confession. He wants to consult something about that scene pero mukhang hindi naman sya papansinin ni Berlin. Kahit pa magkatabi lang naman sila.

 Minutes after and Akoz finally made up his mind, he lowered his head to meet at least, Berlin's eyes. The girl stopped what she is doing at tumingin kay Akoz with as usual, annoyed expression. Napalunok si Akoz, pero wala na siyang oras para hindi magsalita.

"What?" Mahina pero mataray na tanong nito.

Itinuro ni Akoz ang part sa scene kung saan aamin siya kay Berlin, "Don't you think we should rehearse muna? Di kasi ako sure sa tone eh."

Berlin scoffs and rolled her eyes, "Kaya nga gusto nila ideliver natin so they can teach us what to do. Duh." Binalik ni Berlin ang mata sa script at nagsimula ulit mag-internalize.

 Napahiyang tumango si Akoz at bumalik sa maayos na pagkakaupo. Tama nga naman, naisip niya. Ginaya na lang  din niya ang ginawa ni Berlin.

Napapakamot sa batok si Akoz, ngayon pa lang nakakatikim na siya ng level one ng katarayan ni Berlin, what if kung nagpractice na sila? Dadating ba siya sa point na susuko na siya? Huwag naman sana.

 Dahan-dahan inalis ni Akoz ang mata nya sa script at pasimpleng tumitig kay Klein, seryoso itong nakikinig sa mga ibang actors habang ang mata ay nasa hawak niyang script.

 Bakit sya susuko? 

Kung nasa harap niya ang dahilan kung bakit nag-iimprove siya each day.